Commentaren bij ‘BOSS’

BOSS. 1/ Lady Boss (Bai KAMARA JR., cd Salone) 2/ The Whole Of The Moon (Karine POLWART, cd Karine Polwart Scottish Song Book; comp. Mike SCOTT) 3/ Norman Fucking Rockwell (Lana DEL REY, cd NFR) 4/ The Northside (THE MONOTROL KID, cd Exhale) 5/ Nightclub (Ben HARPER + Charlie MUSSELWHITE, cd If You’re Going To The City – A Tribute To Mose ALLISON) 6/ Rainy Day Song (Andrew COOMBS, cd All These Dreams; 2015) 7/ Kiss It Off Me (CIGARETTES AFTER SEX, cd Cry) 8/ Morning School Bus Blues (Bai KAMARA JR.) 9/ Swim Until You Can’t See Land (Karine POLWART) 10/ Mariners Apartment Complex (Lana DEL REY) 11/ Your Mind Is On Vacation (But Your Mouth Is Workin’ Overtime) (Taj MAHAL, cd If You’re Going To The City – A Tribute To Mose ALLISON) 12/ Don’t Let Me Go (CIGARETTES AFTER SEX) 13/ Suwwanee County (Andrew COOMBS) 14/ Whatever’s Written In Your Heart (Karine POLWART; comp. Gerry RAFFERTY) OR Motherland (THE LASSES, cd Undone; comp. Natalie MERCHANT) 15/ Bartender (Lana DEL REY) 16/ It’ll Be Alright (THE MONOTROL KID) 17/ Homecoming (Bai KAMARA JR.) 18/ Cry (CIGARETTES AFTER SEX) 19/ In The Name Of You (Andrew COOMBS) (28 01 20) – ‘BOSS’ is te danken aan ‘Lady Boss’, aanstekelijke song met grappige tekst uit de nieuwste Bai Kamara Jr. Salone is de naam van Sierra Leone in het Krio. ‘Salone’ is ook de naam van de nieuwe, zesde langspeler van Bai Kamara Jr. sinds zijn debuut in 2001 met ‘Living Room’. Bai is inderdaad Sierra Leoner, maar groeide op in de UK en leeft en woont in ons land sinds ruim een kwarteeuw. Zijn vader was ambassadeur voor Sierra Leone in Brussel. Hoewel Bai al heel lang weg is uit Sierra Leone, het is en blijft zijn thuisland en hij is zich maar al te goed bewust van zijn Afrikaanse wortels. De cd staat op naam van Bai Kamara Jr. & The Voodoo Sniffers maar, als we dat goed hebben, heeft hij alle songs alleen ingezongen en ingespeeld. Toch zijn de Voodoo Sniffers intussen een heuse band. Die zagen we ondertussen hun optreden in De Reflektor in de Boulevard de la Sauvenière te Luik, een overdonderend concert (ook het voorprogramma was bijzonder knap met singer-songwriter Colline Hill, van wie we helaas nog steeds geen cd te pakken kregen – Dat komt nog!) ‘Salone’ bestaat uit vijftien songs, die hij sober inkleedt (‘functioneel’ kan je zeggen, maar dat klinkt te kil voor deze warme muziek) Die herleiding tot de essentie doet de songs deugd, want zo komen ze inhoudelijk en muzikaal helemaal tot hun recht. ‘Salone’ is geen spectaculair statement. Bai Kamara Jr. heeft geen toeters en bellen nodig om ons een aardige collectie eerlijke want persoonlijke songs met inhoud op te dienen, schrijlings tussen de ritmes van Afrika en de muzikale verworvenheden van de oude en de nieuwe wereld. Hele fijne schijf! Het ritmisch aanstekelijke ‘Lady Boss’, laat al meteen een andere Bai horen, een man die één van die veranderingen met humor, tongue in cheek beschrijft. ‘She’s into the #metoo movement… and me too’. Zij is de baas, daar legt hij zich deemoedig bij neer: ‘I’ve got the contracts and the car keys of my Lady Boss’…  The times ARE a-changing, voorwaar! Met ‘Homecoming’ beschrijft Bai de eerste keer dat hij weer in Sierra Leone aankwam, na de oorlog, een intense belevenis. Hij spreekt zelfs over de bomen die hij als kleine uk plantte en waar hij bij terugkeer de vruchten van at, een bijzonder aangrijpend moment voor de expat. Natuurlijk gaat Bai hier vocaal diep in de emotie: ‘Been away for so long, but I kept the song’. ‘Homecoming’ is begrijpelijkerwijs een sleutelmoment op ‘Salone’. De toon wordt luchtiger op het volgende ‘Morning School Run Blues’ dat in simpele bewoordingen de knotsgekke rush verzinnebeeldt die zovele gezinnen, allicht in heel West-Europa elke schooldag moeten verduren: niemand raakt tijdig klaar, de badkamer is oorlogsgebied, alle gezinsleden klampen je aan voor van alles en nog wat, en verkeersellende belet je tijdig de school bereiken. Herkenbaar, noemen ze dat (zie verder onze recensie op http://www.rootstime.be)

Het is een voorrecht om een artiest te volgen van bij zijn eerste stappen en dan te zien hoe die persoon groeit in alle aspecten van zijn (of haar) kunstenaarschap. Hoe schuchter het begin ook (we zagen hem voor het eerst in Gents café Perros Calientes op 15 april 2009), het viel op dat The Monotrol Kid, de alias van Erik Van den Broeck, toen al goed wist waar hij naartoe wou en daar alles voor over had. U raadt het: de recentste, zesde cd ‘Exhale’ is een voltreffer. ‘Exhale’ zoemt lekker weg, stevige rockers afgewisseld met fraaie ballads, americana van de bovenste plank. Het klapstuk vormt nummer tien ‘It’ll be alright’ dat ingehouden begint maar dan met subliem gitaarwerk tot een Neil Youngachtig epos uitgroeit. ‘The Northside’ dat met zijn heerlijke vocalen zorgt voor een feestelijke stemming.

Schotse singer-songwriter Karine Polwart nam een aantal Schotse klassieke rocksongs onder handen en mat ze een folkjasje aan. Lana del Rey behoeft geen commentaar hier: het net staat vol met artikels en recensies: u vindt het daar. Cigarettes After Sex is een band in de zachte sector die, net als Big Thief (zie eerdere compils), snel naar de zgn. ‘top’ doorstoot, lees volle zalen trekt met muziek die eigenlijk intiem en verstild zou moeten blijven. Op cd kan dat gelukkig nog wel. Andrew Coombs is ook al niet gemaakt voor de grote stadia. Andrew Coombs, singer-songwriter uit Dallas, TX, maar nu woonachtig in Nashville, TN, is niet te verwarren met de gelijknamige ex-rugby international uit Wales en ook niet met de singer-songwriter Andrew Coombes uit Vancouver. ‘Onze’ Coombs kwam aan de oppervlakte met een sterke EP ‘Tennessee Time’ in 2010. Zijn meest recente ‘The Ideal Man’ kregen we nog niet in handen, maar wel zijn tweede en voorlaatste album ‘All These Dreams’ uit 2015. Sinds we halfweg de seventieszanger en pianist Mose Allison (Tippo, Mississippi, 1927) leerden kennen, hadden we zijn rol door in het universum van de singer-songwriters. Plots konden we mensen als Randy Newman beter plaatsen. En Herman Broods band Wild Romance is genoemd naar een zin in één van zijn vele songs. Het duurde wel lang voor we een collectie vonden die zijn werk overspande (’The Complete Recordings 1957-1962 – Eleven Classic Albums’, 2015) Het verbaasde ons dat er na zijn dood (2016) niet echt veel commotie leek onder zijn collega’s, maar die hadden gewoon tijd nodig om de krachten te bundelen. Dat is dan de briljante ’If You’re Going To The City – A Tribute To Mose Allison’. Bonnie Raitt, Jackson Browne, Richard Thompson, Chrissie Hynde, Iggy Pop, Peter Case, Dave & Phil Alvin, Elvis Costello, Robbie Fulks… en ga zo maar door! Zelden zo’n sterrenparade gehoord in vijftien songs van de meester.

 

Belangrijke opmerking: in de meeste uitvoeringen van deze cd is #14 van Karine Polwart, cover van de grote Gerry Rafferty, vervangen door het schitterende ‘Motherland’ van Natalie Merchant, uitgevoerd door het Nederlandse duo The Lasses. (Deze commentaren: 20 03 20, in volle coronacrisis…)

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s