THE ROLLS in Arscene te Hansbeke op zaterdag 8 december 2018

Te vinden op http://www.rootstime.be

THE ROLLS in Arscene te Hansbeke op zaterdag 8 december 2018: ‘Een meeslepend en uitbundig rock-pur-sang optreden als eerbetoon aan een boeiende, bonte, even onthutsende als innemende persoonlijkheid, een duidelijk nog ondergewaardeerde man

Dirk D’Haenens kent men als rocker pur sang, die tussen 1989 en 1993 als frontman van Derek & The Dirt het mooie weer maakte in het nationale rocklandschap, samen met o.a. The Scabs en, niet te vergeten, die andere Gentse topband, The Pink Flowers. Dat hij die wilde haren nog niet kwijt is, bewijst de energieke comeback van Derek & The Dirt in 2017. Maar in de tussentijd heeft Derek heel wat muzikale watertjes doorzwommen en heeft hij zich ontwikkeld tot een geïnspireerde singer-songwriter die zich, in samenwerking met de juiste mensen in de juiste combinaties, zowel in het Engels, Frans, Nederlands en zelfs Spaans vlot uitdrukt, een boeiend samengaan van woord en muziek. Die buitengewone verscheidenheid ent zich op een andere, iets of wat onverwachte kwaliteit van Dirk, zijn grote belezenheid. Het verklaart mee zijn bewondering voor een Nobelprijswinnaar Literatuur uit Minnesota, songs als het pakkende ‘Aan het Graf van Gerard Reve’ (uit ‘Het Wonder is volbracht’ van Derek & Maria) of zijn al een tweetal jaar lopende programma rond Arthur Rimbaud en Jotie T’Hooft, samen met violist Renaud Ghilbert, waarin gesproken woord en muziek aardig met mekaar huwen, een voorafspiegeling van het huidige project. Ook Allen Ginsberg en Louis Paul Boon verwerkte hij al in podiumwerk. Hij bracht in 2001 een boek uit met zelf gepende fijne overpeinzingen en speelse gedachten allerlei onder de titel ‘Blij met een beetje Zon’. Occasioneel las hij daar toen uit voor.

Dat Derek een grote fan is van de Duits-Amerikaanse dichter en romanschrijver Charles Bukowski (1920-1994) is al lang geweten. Vlak na Derek & The Dirt en eigenlijk in de slipstream ervan, bracht hij met opvolger Weez! de cd ‘OK Charles’ uit. Die kwam toevallig uit op de… sterfdag van Charles Bukowski, 9 maart, op een moment dat Dirk zelf in New York zat. Een vriend bracht hem eind jaren tachtig op het spoor van Charles’ eerste roman ‘Post Office’ en daarna heeft hij het overgrote deel van Bukowski’s bijzonder uitgebreide werk verslonden. Dat beslaat o.a. 6 romans, een tiental non-fictiewerken, duizenden gedichten, honderden kortverhalen, een deel postuum uitgebracht, geluidsopnames, films waar hij min of meer bij betrokken was, zoals ‘Crazy Love’ van Dominique Deruddere (1987) en dies meer. Bukowski stond bekend als non-conformist, rebels, tegendraads, terwijl zijn houding even goed verklaard kan worden door de starre, enge, in regeltjes gevangen houding van een maatschappij die niet klaar is om denkbeelden te omarmen die hun tijd ver vooruit waren, een maatschappij die het gewoon moeilijk heeft met het ‘tekort aan moraal’ van een Einzelgänger als Bukowski die in essentie gewoon deed wat ie dacht te moeten doen, wars van alle codes en geplogenheden, en dat 24/7.

Het heeft ervoor gezorgd dat pas na zijn dood veel is doorgedrongen van wat hij in zijn onverdroten werkijver (ondanks zijn bekende liefde tot alcohol) en dankzij zijn schitterende pen. Er zijn meer verschillen dan gelijkenis maar in die zin is er toch een parallel te trekken met John Weldon Cale, beter bekend als J.J. Cale, de gitarist, songschrijver en zanger (ongeveer in die volgorde) uit Tulsa, Oklahoma (1938-2013) Of Cale het met Bukowski had kunnen vinden, is twijfelachtig. Zeker is dat de Duits-Amerikaan toenaderingspogingen van andere muzikanten afgeslagen heeft, wellicht omwille van zijn afkeer van de eigentijdse muziek. Hij draaide zelf constant klassiek en beschouwde Johann Sebastian Bach als de grootste componist aller tijden, een gedachte waar we ons grif bij aansluiten, overigens. In de afgelopen tijd heeft Derek zelf vooral geluisterd naar J.J. Cale. Geen wonder dat Cale zo’n beetje maatstaf, rolmodel en lichtend voorbeeld werd voor wat Derek met het werk van Bukowski van plan was.

Daarvoor had hij de juiste mensen nodig, iets waar hij na zovele projecten geen moeite mee heeft. Wie kon hij beter vragen dan Bruno Deneckere als gitarist en tweede stem, die vriend van jaren, meer bepaald sinds 1991, toen ze samen een programma in mekaar boksten met Dylancovers n.a.v. diens vijftigste verjaardag. Populaire Bruno was zaterdagavond opvallend onopvallend in zijn functionele, louter dienende rol, maar kreeg geregeld een open doekje voor zijn elektrische gitaarwerk. Bassist Mario Vermandel speelt al jaren in het orkest van Derek voor de Bal Musette op de Gentse Feesten en de laatste jaren ook op TAZ in Oostende. Tony Gyselinck kent men vooral als de drummachine van The Rhythm Junks. Van nature is Tony jazzdrummer maar in de praktijk is hij omnivalent, zoals hij, samen met Mario trouwens, op deze plek ooit nog bewees met de bossa nova van Aqui vem o Sol, het Braziliaanse project van pianist Johan Sabbe. Mario en Tony, dat is dan ook een gouden combinatie.

Achter de naam van de band moeten we niet veel zoeken, zegt Derek: ‘Ik vond het gewoon een toffe naam voor een groep die al een tijdje in mijn hoofd voor als het een keer te pas zou komen. Voor mij spelen The Rolls de roll en Derek & the Dirt de rock van de rock & roll. Simple as that.’ Vóór de volgepakte studio van Arscene klinkt het niet anders: ‘Wij zijn The Rolls en we spelen de roll van de rock-‘n-roll!’, waarna de band zich stort op ‘I Don’t Like Jail’, vanavond de eerste van de songs met de teksten van Bukowski door Derek getoonzet. Derek opteerde om voor de hand liggende redenen voor zijn gedichten, die een afgerond geheel vormen met vaak een eenduidige thematiek (al durft de dichter wel eens uit te weiden) Zoiets leent zich beter voor verwerking dan bij voorbeeld romanfragmenten. Derek, intussen al vele jaren Hansbekenaar, heeft er zoals gezegd het handje van weg om poëzie op muziek te zetten (zie Rimbaud en T’Hooft) en we kregen dan ook een vuurwerk van aanstekelijke puntige rocksongs met weinig rustpunten (alsof iemand daar nu om zou vragen!) En of Derek in zijn natuurlijke habitat zit met dit swingende rockwerk: het kleine podium staat niet veel gehos toe, maar stilstaan kan de rocker gewoonweg niet. Derek is daarin niet alleen. Het is duidelijk dat ze zich alle vier danig amuseren. Je merkt dat ze al een reeks optredens achter de kiezen hebben, zodat het repertoire goed ingespeeld is en de band hecht klinkt.

De gekozen teksten zijn Bukowski grand cru met de thema’s waar de schrijver in grossierde: dood (‘Death Ain’t Nothin Brother’, ‘In Front Of Mrs Death’), drank in grote hoeveelheden (‘Drinkin’ Is A Form Of Suicide’), schrijven (‘Don’t Even Begin’), dieren, inzonderheid paarden en katten (‘In My Next Life [I Wanna Be A Cat]’), de mal de vie naast de joie de vivre (‘There’s A Bluebird In My Heart’), vrouwen, vrouwen, vrouwen (‘I Wanna Be With You’ of het knettergekke ‘She Is Mad But She’s Magic’), zijn lievelingscomponist (‘Listen To Bach Long Enough’), de relativiteit van de door zijn landgenoten aanbeden Mammon (‘Love You Like Hell’, gedicht waarin hij tevens ook andere dingen zoals roem onder de loep neemt en finaal afschiet), auto’s (‘Today Is Blue’: Bukowski bezat een BMW waarmee hij graag racete tegen de Corvettes, Firebirds en Camaro’s… Om op sommige dagen dan weer alle interesse daarvoor te verliezen: ‘Not today, today is blue’…) Ook de nog niet vermelde ‘The Poem’ en ‘No Mercy At All’, waar we de thematiek nog van moeten ontdekken, kregen een catchy carrosserie aangemeten.

Derek spaart onderweg de anekdotes niet. Alom zijn er in, maar ook tussen de songs, zinsneden en oneliners van de hand van Bukowski die blijven hangen: ‘Find what you love and then kill it’ of ‘You gotta die a few times before you can really live’ of nog ‘I don’t hate people. I just feel better when they are not around’. Het zal de meeste van zijn tijdgenoten vermoedelijk niet welgevallig geweest zijn, maar het verklaart ook waarom er vooral na zijn dood bij zijn landgenoten belangstelling groeide voor ’s mans leven en werk. Bijna aan het eind van dit duimen-en-vingersconcert is er dan toch een song met een tekst van Derek zelf, iets wat hem allicht opviel aan de figuur van Bukowski, maar waar hij in diens poëzie en paraproza geen neerslag van vond: ‘Bukowski Dances’ spat uit de boxen, even smeuïg en prikkelend als de rest van het repertoire. Met ‘You Can Really Live’ sluit het formele optreden af. Maar nog een laatste keer kan het gezelschap zich vermeien in een song van Bukowski-Derek (die songs staan jammer genoeg nog niet op cd maar we hopen vurig dat zulks er snel van komt!) want The Rolls brengen Charles’ allerlaatste gedicht als bisnummer, ‘a short poem at the end of a long life’. Het heet ‘Adios’, fijn afscheid van een meeslepend en uitbundig optreden als eerbetoon aan een boeiende, bonte, even onthutsende als innemende persoonlijkheid, een duidelijk nog ondergewaardeerde man.

Antoine Légat.

 

The Rolls setlist

  1. I don’t like jail
  2. The poem
  3. Death ain’t nothin’ brother
  4. Drinkin’ is a form of suicide
  5. No mercy at all
  6. Don’t even begin
  7. In my next life
  8. I wanna be with you
  9. Bluebird in my heart

 

  1. She is mad but she’s magic
  2. Listen to Bach long enough
  3. Love you like hell
  4. I don’t hate people
  5. In front of Mrs. Death
  6. Today is blue
  7. Bukowski dances
  8. You can really live

Bis 18.  Adios

 

Voorlopige speellijst van The Rolls:

16 dec Depot in Ieper

30 dec The Crossover in Gent Langerbrugge

2 feb Bij De Vieze Gasten Gent

28 feb Huis Van Alijn Gent

28 april Zwart Huis Brugge

1 mei Uilekot Herzele

17 juni Banana Peel Ruiselede

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s