Commentaren bij ‘GUNS’

GUNS. 1/ Same Kind Of Blue (Sam BAKER, cd Land Of Doubt) 2/ A Tempest (Christopher Paul STELLING, cd Itinerant Arias) 3/ Guns Are The Tongues (Richard THOMPSON, cd Acoustic Classics II) 4/ Airplane (David RAWLINGS, cd Poor David’s Almanack) 5/ There’ll Be None Of Beauty’s Daughters (Eric ANDERSEN, cd Mingle With The Universe: The Worlds Of Lord Byron) 6/ Stalemate Days (HT ROBERTS, cd Stalemate Days) 7/ Mornin’ Train (Eric BIBB, cd Migration Blues) 8/ Margaret (Sam BAKER) 9/ Oh,  River (Christopher Paul STELLING) 10/ Why Must I Plead (Richard THOMPSON) 11/ Lindsey Button (David RAWLINGS) 12/ Farewell To A Lady (Eric ANDERSEN) 13/ Armistice Day (HT ROBERTS) 14/ Masters Of War (Eric BIBB; comp. Bob DYLAN) 15/ Leave + 16/ Pastures Fit For Thoroughbreds (Sam BAKER) 17/ Put ‘em Up Solid (David RAWLINGS) 18/ Maid Of Athens (Eric ANDERSEN) 19/ Silences (Sivert HØYEM, cd Live At Acropolis, disc 2) – De titel ‘GUNS’ is bewust misleidend, maar hopelijk begrijpelijk na deze verrechtvaardiging. ‘Guns’ komt namelijk als symbool voor kwaadsprekerij voor in de titel van de tweede track van deze compilatie. ‘Guns Are The Tongues’ is één van de songs van de oude nieuwe van Richard Thompson. ‘Oud’ omdat Thompson in zijn catalogus dook voor zijn nieuwste ‘Acoustic Classics II’, het logische vervolg op zijn ‘Acoustic Classics’ uit 2014 (deze maand verschijnt overigens ook ‘Acoustic Rarities’) kozen we twee iets minder bekende songs, toch vergeleken met de blockbusters die verder op de beide albums staan. Maar guns vormen ook een thema van de opener, waarin Sam Baker spreekt over G.I. Charlie die tegen ‘Charlie’, de Vietcong, vocht in Vietnam, in claustrofobische omstandigheden, met (enkel) een .45 ACP (in casu wellicht een Colt Model 1911 pistool) in de hand. Zoals bij Baker te verwachten is dit en passant een anti-oorlogssong, maar met een verbazende, zeg maar ontstellende vaststelling aan het eind. Dat moet u dan maar ontdekken, lezer dezes. We schreven ‘bewust’ misleidend, omdat we met ‘GUNS’ toch meteen uw aandacht vasthebben… om u dan volledig andere songs te serveren. De cd was al samengesteld toen de massamoord in Las Vegas plaatsgreep. Dat heeft met de titel dus niets te zien, maar is een ongelukkig toeval: we zouden nooit op zoiets inspelen. Met de talentvolle Senne Guns heeft het ook geen uitstaans. Waar de inspiratie vandaan komt? Die danken we aan (op dit moment Deinzenaar) HT Roberts: zijn nieuwe cd ‘Stalemate Days’, zijn elfde soloplaat, is het tweede luik van een trilogie, die al zo fraai ingezet was met ‘Old Light’. Omdat we de eer en het genoegen kregen om voor beide platen de hoestekst (een poëtische impressie na beluistering van de songs) te pennen, kenden we beide platen lang op voorhand. Los van die voorkennis vinden we ze allebei meesterlijke platen. Het titelnummer mag illustratie bieden van de kwaliteit van HT’s songschrijven: de rest van de cd doet daar niet voor onder. In plaats daarvan kozen we als tweede track het meest verstilde moment van de cd, het bijzonder ingetogen ‘Armistice Day’, niet zozeer als tegengewicht voor de titel ‘GUNS’, maar omdat dat jaargetijde weer aanbrak toen we deze collectie bedachten. Daar sluit de song qua sfeer volmaakt bij aan. Mogen we trouwens ook even de rol van Bruno Deneckere in het licht stellen, als tweede gitarist en backing vocal? De twee songs van HT werden bepalend voor het geheel: al de rest zou grotendeels in dezelfde lijn ‘moeten’ liggen. De cd’s van Sam Baker en Eric Andersen beantwoorden daar quasi integraal aan, die van Eric Bibb, David Rawlings en Christopher Paul Stelling ten dele. Over die vijf vindt men genoeg op het net, maar toch dit. Voor Folkcorner Den Appel (FCDA) schreven we deze aanrader n.a.v. het verschijnen van ‘Land Of Doubt’: ‘Op reis naar Machu Picchu in Peru (1986) reet een bom van Sendero Luminoso (verzetsbeweging Het Lichtende Pad) het bestaan van Texaan Sam Baker (°1954) aan flarden. Er vielen doden, maar Baker overleefde, zij het zwaargewond, met onder anderen een verbrijzelde linkerhand. Zijn gescheurde trommelvliezen verklaren zijn breekbare stem. Diepe emoties regeren zijn soms kinderlijk lijkende songs, gedrapeerd met een weldoend deken van weemoed. Met de ‘Mercy/Cotton/Pretty World’ trilogie en de recentere ‘Say Grace’ veroverde hij vele romantische harten, al belichten de songs doorgaans niet zo leuke onderwerpen. Op ‘Land Of Doubt’ bezingt hij ze weer zo trefzeker, met een melodische rijkdom die de schrijnende pijn van het zijn verzacht: de ervaringen van een Vietnamveteraan, ergens tussen grappig en ijzingwekkend, in ‘Some Kind Of Blue’, de loser hopeloos (wanhopig?) verliefd in ‘Margaret’ of het bittere finale afscheid in ‘Leave’, vijftien songs (en sfeerscheppende instrumentale stukken) lang, met de lichtjes vervreemdende titelsong als orgelpunt’ Bij Eric Bibb hielden we het voor de aanrader bij FCDA op deze overpeinzingen: ‘Eric Bibb, geboren in New York (1951), maar woonachtig in Zweden, is niet alleen een getalenteerde bluesman met een wel bijzondere muzikale background (vader Leon Bibb was een bekend zanger, nonkel John Lewis was de pianist van het Modern Jazz Quartet, zijn dooppeter was Paul Robeson, baszanger, activist en acteur, artiesten als Pete Seeger en Bob Dylan waren vriend aan huis!) Behalve een uitmuntend en hardwerkend zanger-gitarist is Eric ook een uitgesproken wereldburger, en dat uit zich niet alleen in ontelbare muzikale verbanden. Dat hij zich het lot van de wereld aantrekt, en dan vooral dat van de armen en meest kwetsbaren, bewijst ‘Migration Blues’, dat het onomwonden opneemt voor de vluchtelingen. Niet zij vormen het probleem, wel de oorlogen en onderdrukking die ze ontvluchten, en de vooroordelen die hen vergezellen op hun moeilijke tocht naar iets beters. Bibb zet dat in de verf met zijn handelsmerk, loepzuivere akoestische blues, begeleid door multi-instrumentalist Michael Jerome Browne en mondharmonicaspeler JJ Milteau (een grote naam in de Franse blues) Er staan naar gewoonte veel eigen composities op, over rassensegregatie, Mexicaanse arbeiders begin vorige eeuw, bootvluchtelingen nu, plus het fraaie instrumentale titelnummer, maar tussen minder bekende traditionals, ook ‘Masters Of War’ van Bob Dylan en ‘This Land Is Your Land’ van Woody Guthrie. Wereldklasse van een wereldburger’ Christopher Paul Stelling maakte furore op het recente Leffingeleuren. We citeren uit ons eigen verslag voor Rootstime: ‘… Zonovergoten kon je het niet noemen, maar daarvoor was niemand gekomen. Voor Christopher Paul Stelling daarentegen, daar doet een mens graag een inspanning. Want hij en zijn band doen dat ook. De man is eigenlijk het prototype van de busker die er moet invliegen om zijn publiek te behagen (en een duit in zijn klakke te gooien) Maar CPS is veel meer: een songschrijver en een boeiende verhalenverteller, bij voorbeeld, en zijn gitaarspel is van een zelden gehoorde klasse. Het valt nog het meest op bij een eerste contactname, maar voor hem is het maar een voetnoot in zijn performance. Dat eerste contact ligt al een poos achter ons: we zagen hem enkele malen aan het werk in café De Zwerver en op het Canadaplein in Eeklo, tijdens het Herbakkerfestival. Op een zo groot podium als dat van zaal De Zwerver werkt het ook, bewees hij zaterdag 9 september. We kregen ouder werk als ‘Revenge’ (uit de onvolprezen ‘Labor Against Waste’, 2015) of het opzwepende ‘Brick x Brick’ (uit ‘False Cities’, 2013) Er was plaats voor een classic, ‘Wayfaring Sranger’, dat hij een nieuwe dynamiek meegeeft. Maar CPS had ook een nieuwe onder de arm, ‘Itinerant Arias’ (heerlijke titel), en daaruit kregen we fijne brokjes als ‘The Cost Of Doing Business’, het pakkende, emotieve ‘Oh River’, single ‘Badguys’ en het straffe ‘Destitute’. Julia Christgau (harmonies, percussie), laatste aanwinst bassist Matthew Murphy en violist Kieran Ledwidge spelen goed in op de energieke aanpak van de frontman. Ledwidge geeft gepast antwoord op het gitaarspel: zijn foudroyante gypsy tussenkomsten stuwen de songs op… In onze babbels achteraf zou blijken dat de man uit de strikt klassieke wereld komt en dit werk ook voor hem een ontdekkingsreis vormt. In elk geval druipt het enthousiasme van hem af …’ En over zijn onverwachte tweede concertje, ‘s avonds: ‘… De duivels werden als vanouds ontbonden. Daarom waren we blij verrast dat hij er toch mee instemde een pas ontstaan gat in de begroting, we bedoelen, de programmatie, in te vullen op het buskerpodium, zijn natuurlijke biotoop. Toen het viertal zich daar posteerde, was de ruimte voor dat podium helemaal leeg. Zes aanstekelijke songs later, waaronder ‘Oh River’, ‘Destitute’, ‘Brick x Brick’, stond een woest dansende menigte zich daar te verdringen. Zelden zo’n extatisch gebeuren meegemaakt! Maar toen was het vat af en tot groot verdriet van de aanwezigen kwam er geen bis. Maar iets zegt ons dat het niet lang zal duren voor Christopher Paul Stelling, de Rattenvanger van Leffinge, en zijn maten hier opnieuw zien … ‘ Goeie ouwe Eric Andersen, intussen 74, is een trouwe gast op onze cd compilaties, voorheen al op cassetjes,  wat ze over de plas mixed tapes noemen. Fan zijn we van nog daarvoor, meer bepaald sinds 1973 of 1974 toen zijn ‘Blue River’ (1972) een plaats in onze ziel veroverde, om die nooit meer af te staan. Ten tijde van ‘Blue River’ was Eric, zo leerden we daarna, al een hele poos muziekgeschiedenis aan het schrijven! Hij heeft zoveel moois gemaakt door de jaren heen. En dat is nog immer zo. Door zijn blik te richten op de filhelleen par excellence die Lord Byron was, heeft hij ons opnieuw een groot genoegen verschaft. De confrontatie leverde een meesterstuk op, waar de voorzichtige oriëntale (oud) en afrikaanse (djembé) elementen en de deelname van keyboardsspeler Paul Zoontjens (alias Simon Keats) uit Tilburg (zie onze bespreking op Rootstime van zijn prachtige ‘Space’, waarop Erics ‘Come To My Bedside, My Darling’ een fijne uitvoering kreeg) hun steentjes toe bijdragen. We hopen vurig dat dit doorwrochte en prachtig uitgegeven project de nodige erkenning zal krijgen… Los daarvan, tijd dat Eric nog eens naar ons land komt. Van ver hoeft hij alvast niet te komen… Supergitarist David Rawlings is onlosmakelijk verbonden aan alt.country zangeres Gillian Welch, zijn werkmaatje, met wie hij ook een label deelt. Het concert dat ze enkele jaren geleden samen gaven in de Antwerpse Arenberg behoort tot het allerbeste wat we ooit op een podium voorgeschoteld kregen (8 november 2011) Er waren al twee cd’s op zijn naam, al waren die onder de vlag van David Rawlings Machine en met Welch. Op in totaal zeven platen werkten ze samen. Deze ‘Poor David’s Almanack’ staat gewoon op naam van David Rawlings, maar het is duidelijk dat Gillian hier een stevige hand in had, en zo is dat goed. Het werd een superieure plaat, zoals we dat van de soloplaten van Welch gewoon zijn, van ‘Revival’ (1996) tot ‘Boots N° 1: The Official Revival Bootleg’ (2016: we zetten er toen ook tracks van op compil) De drie hier opgenomen tracks laten er geen zweem van twijfel over bestaan. Tot slot is er de merkwaardige dubbele live van Sivert Høyem, die werd opgenomen tijdens twee concertavonden in het fantastische Odeon van Herodes Atticus aan voet van de Akropolis in Athene. De vroegere voorman van Madrugada moest er twee jaar voor knokken, maar het eindresultaat is briljant, dank zij de plek, zijn trouwe Griekse publiek, maar ook een zorgzame voorbereiding.: De songs van zijn sololoopbaan (vier uit laatste studioplaat ‘Lioness’, als we goed geteld hebben), maar evengoed van Madrugada (majestueus ‘Majesty’ uit ‘Grit’), komen uitstekend uit de verf. Voorlopig houden we het op één nummer. ‘Silences’ (ook uit ‘Lioness’) doorbreekt enigszins de atmosfeer van ‘GUNS’, maar vormt daardoor een mooie afsluiter.

 

(AL; 02-08 10 17)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s