Mich VAN HAUTEM met DEREK & band op Place Musette van TAZ op zondag 30 juli 2017

Vlaanderen zendt zijn zonen en dochters uit! Iets van die strekking ging door ons heen toen we vernamen dat de intussen befaamde ‘Place Musette’ van de Gentse Feesten nu een filiaal gekregen heeft op TAZ, alias Theater aan Zee, culturele parel aan de Oostendse kroon. Luc Muylaert, de Grote Manitou van TAZ, was immers vragende partij om het geesteskind van Dirk Dhaenens te importeren en een plaatsje te geven op de site van TAZ, het Leopoldpark. Dirk is beter bekend als Gentse (lang niet alleen meer) rocker Derek (van Derek & The Dirt, Derek & Vis, Derek & Maria, Derek & Rony Verbiest, Derek & Renaud Ghilbert… en gewoon Derek) Aan de formule moest niets veranderen: het Franse chanson brengen zoals het ‘door de eeuwen heen’ werd en wordt beoefend. Bij uitbreiding kunnen ook andere luisterliedjes aan bod komen, zolang het maar de ‘feel’ bezit die ‘Place Musette’ oproept. Zoals op Gentse Feesten is er elke dag iemand nieuws te beleven onder begeleiding van Dereks musette band, waarbij Derek het voorprogramma verzorgt. Gisteren was Micheline Van Hautem aan de beurt. Mich bracht liedjes van haar cd met Erwin Van Ligten ‘La Musique – Chansons Jacques Brel’ (van 2011), naast andere songs, waaronder eigen werk.

Derek en zijn mannen (Hans Van Oost – gitaar, Rony Verbiest – accordeon, mondharmonica, klarinet, Mario Vermandel – bas, Luc Vanden Bosch – drums – de ‘oude garde’ dus) hadden ons opgewarmd met klassiekers van entre autres Jo Dassin, Michel Delpech en Maurice Chevalier. Mich van haar kant liet meteen de uitersten horen in haar set, het intrieste ‘Voir ubn ami pleurer’ van Brel, gevolgd door een lekker luie uitvoering van ‘C’est si bon’ (Eartha Kitt, maar nu à la Yves Montand… 1952!) en dan het uitgelaten ‘Boum’ van ‘Le Fou Chantant’ Charles Trenet. Mich presenteerde lekkers in de vorm van ‘Padam padam’ en ‘L’hymne à l’amour’ (Piaf), een duet met Derek (hij zong ‘Marieke’, maar aangepast aan de zangeres; zij mixte dat met ‘Mijn vlakke Land’), een eigen song geschreven in New York, ‘Les Flamandes’ van Brel (indertijd zo omstreden, maar die passie is gelukkig gedoofd) en in Frans en Engels ‘Amsterdam’ van Brel, et encore le grand Jacques met ‘Bruxelles’. Als bis kon ze niet anders dan ‘Ik weet wel mijn Lief’ van Zjef Vanuytsel brengen, waarbij ze het hele verhaal nog eens uit de doeken deed… Zowel bij Derek als bij Mich werd er meegezongen en schuchter (en niet zo schuchter) gedanst… De place was dus zeer musette, in de verf gezet door de artiste peintre Pol Bonduelle, die zoals in Gent tijdens de muziek een schilderij maakt. Ca fait très parisien!

In de komende dagen verwelkomen Derek en zijn ploeg nog Johan Verminnen, Jan De Smet, Maria, Mich Walschaerts, Patrick Riguelle en Sarah D’hondt. We verwijzen graag naar http://theateraanzee.be/nl/programma/detail/place-musette-met-o.a.-maria . En als u daar toch bent, pik gerust andere dingen mee van TAZ (theater, performance, poëzie en literatuur, muziek…), zoals elk jaar een week lang een planeet van verrijkende cultuur!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s