SARAH D’HONDT SEXTET op vrijdag 10 februari 2017 in de Theaterzaal van het Vrijheidscentrum, Vlamingveld 40 in Jabbeke.

Als jonge Vlaamse zangeres het repertoire zingen van de groten uit de gouden periode van het Franse chanson, als daar zijn Edith Piaf, Yves Montand, Charles Trenet, Lucienne Boyer of Lucienne Delyle? De tanden zetten in ‘Domino‘, ‘La foule‘, ‘Mon manège à moi‘ of nog ‘Les feuilles mortes‘? Dan zijn er drie mogelijkheden: ofwel ben je knettergek, ofwel heb je het hoog in de bol, ofwel weet je verdomd goed waar je mee bezig bent.  Van Sarah D’hondt zijn we behoorlijk zeker van het laatste. We zijn niet alleen… 7 april 2013, het 29e Concours de la Chanson van de Alliance Française Pays-Bas in een volgepakt Diligentia Theater in den Haag: met acht stoten ze door naar de finale, onder wie één Vlaamse, u raadt het, Sarah D’hondt die in Gent woont. Hoewel het niveau hoger ligt dan ooit tevoren kaapt deze in Nederland nog amper bekende zangeres de eerste prijs weg. Niemand minder dan Liesbeth List, jurylid in de wedstrijd, overhandigt Sarah eigenhandig de prijs. De Grote Dame van het Nederlandse lied heeft voor de Vlaamse een mooi compliment, dat Sarah nog het meeste plezier doet: ‘U bént het lied’.

Men heeft Sarah leren kennen als tweede stem bij Lieven Tavernier, Hij gaf haar de eerste kansen. Maar het was al snel duidelijk dat het niet bij achtergrondwerk zou blijven, hoe degelijk ook. En het was toen al zonneklaar dat ze in de wieg gelegd is voor het chanson. Maar zo’n immens talent komt niet uit de lucht gevallen. Sarah volgde klassieke zang. Dat gaf haar een niet te versmaden technisch fundament, maar de lessen lyrische kunst leerden haar wat interpretatie en inlevingsvermogen betekenen. Mensen als Koen De Cauter helpen haar verder op weg. Ze zingt intussen vlekkeloos in vele talen en stijlen. Maar het Frans blijk het expressiemiddel dat het dichtste aansluit bij haar zoektocht naar authenticiteit, en dan kom je algauw op het geroemde chanson uit. Zo schitterde ze op de Place Musette op het Beverhoutplein tijdens de Gentse Feesten, enkele jaren geleden gestart als een eenmalig initiatief rond lokale zangers als Derek en Bruno Deneckere, maar intussen uitgegroeid tot een vaste waarde in het Gentse feestboek. Dominique Dierick van Het Nieuwsblad berichtte over de ‘nachtegaal van de Place Musette‘: ‘…met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid de reïncarnatie van Edith Piaf en nog een paar andere vrouwelijke grootheden van het Franse chanson.‘ Ze hield aan haar eerste stappen de koosnaam ‘Nachtegaal’ over.

Zo’n immens talent komt ook niet alleen. Op de Place Musette kreeg Sarah toen assistentie van een accordeonist, de toen eveneens erg jonge Stijn Bettens. Hij is het hart van het Sarah D’hondt Sextet geworden. In die opstelling treedt Sarah nu op in Jabbeke, het dorp waar ze opgroeide. Ook de andere muzikanten van de groep zijn ouwe getrouwen: Lieven Van Pée (contrabas), Bart Vervaeck (gitaar), terwijl Wim Segers (vibrafoon, slagwerk…) en Frederik Van den Berghe (drums, percussie) er bij de opnames van haar cd bijkwamen. Alle zijn ze klassenbakken die de harten van de rechtgeaarde muziekliefhebber sneller doen slaan. Met hen blikte ze in 2016 haar lang verwachte debuut ‘Souvenir’ in. Die cd met de prachtige hoesfoto biedt dertien klassieke chansons, bekende, overbekende en minder bekende, verbonden aan iconen als Edith Piaf, Lucienne Boyer en Josephine Baker, souvenirs uit een ver verleden, maar tegelijk razend actueel, want van alle tijden: ‘Een chanson is niet zomaar een lied. Het is een verhaal van passie, tederheid en verdriet. Van persoonlijke herinneringen ook’, lazen we ergens. Het is het minste dat je kan zeggen over ‘Parlez-moi d’amour’, ‘Rien de rien’ of ‘Je ne regrette rien’, toch?

Wat is ‘Souvenir’ een mooie plaat geworden! Niets liet Sarah aan het toeval over. Ze nam haar tijd. Alle chansons zijn voorzien van hoogst eigenzinnige arrangementen, gegroeid en ‘uitgetest’ in de vele optredens van het Quartet, nu Sextet. Maar in de schaduw werden ze nog verfijnd en soms… helemaal omgegooid. Avontuurlijk en boeiend noemt men dat. De verrassing is soms compleet, zoals in ‘J’attendrai’, dat heel ver gaat in het experiment. Niet alleen dat aspect maakt van ‘Souvenir’ zo’n belevenis: er is in de eerste plaats Sarah D’hondt zelf die steeds meer in de richting van haar grote voorbeelden groeit. Wie Sarah en haar bende live zag, weet dat ze thuishoort op een podium, waar ze nog een dimensie toevoegt aan het plaatwerk. De intensiteit waarmee ze de waaier aan emoties beleeft en communiceert, maakt haar uniek. En in haar geboortedorp Jabbeke zal ze er beslist een erezaak van maken om te schitteren. U zal er een geweldig ‘Souvenir’ aan overhouden… Want Sarah D’hondt is niet gewoon zangeres, maar vertolkster. Wat heeft Liesbeth List dat goed gezien!

Antoine Légat (17 01 17)

PS Praktische info zie www.sarahdhondt.be, waar een aparte link is voor dit concert.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s