Commentaren bij ‘BLUES & ROOTS 2016 Volume II’

BLUES & ROOTS 2016 Volume II. 1/ Crooked Eye Tommy (CROOKED EYE TOMMY, cd Butterflies And Snakes) 2/ Kick Out Of It (THE RIDES, cd Pierced Arrow) 3/ Pack It Up (Lara PRICE, cd I Mean Business) 4/ Three O’Clock Blues (Gary CLARK Jr., cd Live – disc 1) 5/ Come On In (CROOKED EYE TOMMY) 6/ Riva Diva (THE RIDES) 7/ Time (Lara PRICE) 8/ Catfish Blues (Gary CLARK Jr. , cd Live – disc 1) 9/ I Stole The Blues (CROOKED EYE TOMMY) 10/ There Was A Place (THE RIDES) 11/ Love Lost (Lara PRICE) 12/ Please Come Home (Gary CLARK Jr. , cd Live – disc 2) 13/ Time Will Tell (CROOKED EYE TOMMY) 14/ I’ve Got To Use My Imagination (THE RIDES) 15/ I Mean Business (Lara PRICE) 16/ When The Sun Goes Down (Gary CLARK Jr. , cd Live – disc 2) (29 12 16)

BLUES & ROOTS 2016 Volume II’ is het logisch vervolg op ‘BLUES & ROOTS 2016 Volume I’, maar is dat eigenlijk alleen in algemene muziekstijl (‘blues en roots’, da’s wel héél breed) en numerieke volgorde, want er is weinig verband tussen beide cd’s. Zeer tegen onze gewoonte in, hebben we uit slechts vier cd’s geput (eigenlijk vijf, want ‘Live’ van Gary Clark Jr. is een dubbele) Van drie daarvan schreven we een recensie, drie waar we van vrezen dat ze onvoldoende belicht zijn. En die liveschive van Clark hebben we tot hiertoe links laten liggen. Eigenlijk weten we niet waarom, want, tja, je kan er niet omheen, die cd is zo verdomd goed… We zijn zo vrij uit onze besprekingen te citeren, dat scheelt een slok op de nieuwjaarsborrel.

Butterflies And Snakes’ is pas het debuut van dit Crooked Eye Tommy (uit Zuid-California) De band laat voor het eerst van zich spreken in 2014, maar maakt lokaal snel naam. ‘Butterflies And Snakes’ laat horen waarom, want zonder er doekjes om te winden: dit staat als een huis, dan wel één dat voldoende stoomt en dampt om de brandweer te laten uitrukken. En met ‘dit’ bedoelen we een variëteit aan roadhouse blues met stevige (southern)rockinjecties. De elf originelen zijn van Tommy Marsh, op drie van broer Paddy na. Beiden fronten de band als zangers en gitaristen, iets waar ze in uitblinken. Ook in de schijnwerpers staat Jimmy Calire (sax, piano, Hammond B3) Op ‘I Stole The Blues’ citeren ze als hun belangrijkste invloeden Muddy Waters, Albert King, Johnny Winter, T-Bone Walker, Jerry Garcia… en de duivel! Het funky ‘Time Will Tell’ levert de fraaie cd-titel. (Volledige recensie in het komende nummer van gedrukt tweemaandelijks bluesmagazine Back To The Roots – info backtotheroots.franky@scarlet.be )

Hobbyclubs. David Bowie had Tin Machine, Robert Palmer had Power Station. Ex-C, S & N boegbeeld Stephen Stills, bluesrock gitarist Kenny Wayne Shepherd en toetsenist en producer Barry Goldberg gaan loos als The Rides, een toepasselijke naam. In 2014 kwamen ze met ‘Can’t Get Enough’ op de proppen en omdat ze er niet genoeg van kregen, is er opvolger ‘Pierced Arrow’. Strikt genomen hebben deze heren The Rides niet nodig. Maar misschien maakt dat net de fun uit. Blijkbaar gaat het samen songs schrijven goed af ‘Kick Out Of It’ en ‘Riva Diva’ rocken pretentieloos weg. In het tweede deel vinden we gitaarballade ‘There Was A Place’. ‘I’ve Got To Use My Imagination’ is beslist een prijsnummer. Niet essentieel, maar wreed goed gemaakt. (Volledige recensie in het komende nummer van Back To The Roots)

Terwijl vele zangeressen terugvallen op ‘functioneel geschreeuw’ om de boodschap over te brengen, hanteert Lara Price haar stem zo expressief mogelijk, ook als het volume en de power de hoogte in gaan (als in ‘Pack It Up’ van Freddie King) Het is één van de elementen die haar zesde album ‘I Mean Business’ een aangename luistertrip maken. In 1997 trekt ze naar de San Francisco Bay Area op zoek naar een band. Al snel is er de Lara Price Band. Ze zingt (backings), speelt gitaar en drums, schrijft songs, doet productie vijf cd’s lang. ‘I Mean Business’ bevat twaalf songs, waarvan ze er zeven pende samen met anderen, vaak met gitarist Mighty Mike Schermer. ‘Time’ en ‘Love Lost’ zijn geraffineerde soulballads. De potente titelsong laat inderdaad verstaan dat ze het meent. (Volledige recensie in het komende nummer van Back To The Roots)

Gary Clark Jr. werd in het ‘jaar van Orwell’ geboren in Austin Texas. Behalve fenomenaal gitarist en zanger (hij is één van die naturals van wie je weet: die is ervoor in de wieg gelegd)  is hij ook acteur. Men noemt hem ‘The Future of the Texas Blues’, opvolger van T-Bone Walker. Vanzelfsprekend komt ook Jimi Hendrix als ijkpunt om de hoek kijken. Zoals zovelen van zijn tijdgenoten, kijkt hij niet enkel achterom (gelukkig!) en weet zijn blues te verrijken met andere muziekvormen, zonder van het bluespad af te stappen. ‘The Story Of Sonny Boy Slim’ (2015) zet hem op de landkaart, maar we wilden hem laten horen in zijn natuurlijke biotoop: the stage! (comments finished 01 01 17)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s