Pete MORTON in een concert voor The Living op het podium van CC De Leest in Izegem op woensdag 19 oktober 2016: ‘Leuk is hoe Pete zijn songs niet enkel zingt, maar ook mimeert en uitbeeldt met inzet van alle ‘geoorloofde’ middelen. Wat een energie straalt de man uit… En altijd komt zijn sociaal engagement om de hoek piepen’

Zie ook http://www.rootstime.be, sectie ‘LIVE’!

Eindelijk was Pete Morton, singer-songwriter uit Leicestershire, nog eens in het land voor een optreden. Hij werd dan ook met open armen ontvangen, want Morton is een goede vriend die altijd welgekomen is. Zijn komst paste in het kader van ‘De Living’: elke derde woensdag van de maand gaan er concerten of andere voorstellingen door op het voor deze gelegenheid tot club omgetoverde podium van de theaterzaal van het Izegemse Cultuurhuis De Leest. ‘In de luwte van de theatertoren, in semi-intieme kring en in geborgenheid van de zwarte doos een warm livinggevoel creëren’, luidt het in de ‘mission statement’… En dan nog iets van ‘delicatessen voor een select fijnproeverspubliek’. Geen wonder dat we ons aangesproken voelden. Maar uiteraard werden we nog meer aangetrokken door de sympathieke rebel die Pete Morton wel altijd zal blijven.

Daarin staan we niet alleen: zo denkt ook de man er over die Pete naar België liet komen voor dit éénmalige concert. Rik Bruwier heeft een lange staat van dienst als scribent over muziek (hij maakte deel uit van het team van wereldmuziektijdschrift Gandalf) en als inrichter van concerten met artiesten die buiten de mainstream verdienstelijk werk afleveren. Hij is tegenwoordig programmasamensteller van ‘De Living’ in Izegem. Rik kent Pete al heel lang en hij bracht de man uit Leicestershire (UK) al vaker voor het voetlicht, solo of met andere muzikanten. Zo bewaren we de beste herinneringen aan het concert met accordeonist Chris Parkinson en zangeres Maggie Boyle (in Den Tap in Lendelede in april 2009) We zagen Morton al wel voordien, erna nog twee keer, maar met hetzelfde programma, ten tijde van het prachtige ‘Economy’ (2011) Daarna trad hij bij ons weten niet meer op in België, al vertoefde hij wel nog bij onze noorderburen.

In die vijf jaar is Pete geen haar veranderd, zoals zijn intrede al meteen verduidelijkte: hij zette in zijn typische bevlogen stijl zijn tanden in het aloude ‘Disobedience’, waarin Mahatma Gandhi ons nog even herinnert aan zijn actieve geweldloosheid en Pete ons meteen wijst op onze verantwoordelijkheid op de weg naar een betere wereld. Ook niet nieuw is zijn kijk op de mensheid in het algemeen: een zoobezoek en een indringend kijkende mama gorilla volstonden om ‘Related To Me’ te schrijven. Ook dat komt van ‘Economy’, maar het valt op dat de songs van vanavond voor een goed deel ook te vinden zijn op ‘Game Of Life’, een keuze uit zijn eigen werk dat hij met de formatie Full House heropnam. Leuk is hoe Pete zijn songs niet enkel zingt, maar ook mimeert en uitbeeldt met inzet van alle ‘geoorloofde’ middelen. Wat een energie straalt de man uit… En altijd komt zijn sociaal engagement om de hoek piepen: geen wonder dat men hem plaatst in de indrukwekkende rij die begint bij Ewan McColl en die over het Kanaal mensen heeft voortgebracht als Roy Bailey, Leon Rosselson, Billy Bragg, Martyn Joseph, Robb Johnson, allemaal met hun eigen invalshoeken en accenten. Het enige wat ontbreekt in dit debat, is de vrouwenstem (al moeten die toch wel bestaan?)

Pete Morton beantwoordt dus helemaal niet aan het stereotiepe beeld van de in zichzelf gekeerde, nauwelijks verstaanbaar mompelende singer-songwriter. Wat niet wegneemt dat hij heel persoonlijke dingen verwerkt in zijn songs: nummer drie is de titelsong van ‘Land Of Time’, zijn meest recente cd. Zijn vijfjarige zoon Arthur, ‘my little monkey’ zegt hij, woont in Londen met zijn mama Victoria. Hij had de jongen acht maanden niet gezien, wat hij begrijpelijkerwijs een ‘tough time’ noemt. De duiding die Pete ons gul meegeeft laat toe de song bij een eerste beluistering ten volle te genieten. Het is een, ondanks Petes flamboyante stijl, ontroerende kennismaking bekroond met het kinderrijm ‘Lavender Blue’ als coda. ‘Shores Of Italy’ is ook weer wat ouder, maar nog altijd branding, excuus, brandend actueel, want het handelt over de bootvluchtelingen. Net als de andere songs die we de laatste maanden en jaren te horen kregen is het een schrijnende aanklacht, die Pete op zijn heel eigen manier verwerkt.

Ook aandoenlijk is het lied dat Pete schreef voor de 60ste huwelijksverjaardag van zijn ouders in 2008. Het lied is een echte kroniek van hun leven, gezien vanuit de optiek van zijn vader. Vandaar de titel ‘The Luckiest Man’. Je zou verwachten dat felle Pete het met plezier voorschotelde op dat diamanten jubileum, maar niets is minder waar. Hij bekent dat hij nooit gezongen heeft voor familie, behalve die ene keer, gewoon omdat hij het niet aandurft. In elk geval heeft hij afgezien tijdens die drie minuten die uren leken te duren! De voorlaatste nieuwe plaat mocht niet ontbreken: na de song voor zijn zoon, is er die voor diens mama. ‘The Love Of You’ komt uit ‘The Frappin’ And Ramblin’ Pete Morton’. Na al die ernstige songs is het tijd om deel 1 af te luiten met lichtere kost: we horen allemaal bij de ‘7 Billion Eccentrics’ die deze planeet bevolken en bij iedereen is er wel een hoek af: zijn opsomming spreekt boekdelen: ‘You’re one wheel short of a wagon, you’re one wagon short of a train’. In elk geval is de hoek die er bij Pete af is, één die vele mensen kan entertainen.

Na de pauze krijgen we meteen ‘Shepherds Song’ te horen, in de UK één van zijn bekendste nummers. Het lied heeft een complexe ontstaansgeschiedenis maar de kern van de zaak is Petes bewondering voor de Britse dichter John Clare (1793-1864) Wij zien Morton in vele opzichten als een opvolger van Clare. ‘Bigger Than Life’ pende hij voor zijn moeder, maar Pete komt tot de vaststelling dat songs een eigen wil hebben en die dan ook doordrijven en een eigen leven gaan leiden, waarbij ze ontsnappen aan de oorspronkelijke bedoeling van de ‘auteur’… Bij ‘Farmer’s Boy Frap’ krijgen we een omstandige uitleg over het ‘frappen’, het rappen zoals Morton het bedrijft. Deze song krijgt veel uitleg. Het einde bevat weer een lied van een andere oorsprong, een lied uit de Napoleontische tijd (een periode van hoogbloei voor het Britse volkslied, al kwam dat voor een stuk doordat die liederen de zijde kozen van… Napoleon tegen de Londense machthebbers!) In de song zelf overweldigt de man ons met een razendsnelle, bovendien nog steekhoudende woordenvloed, een tour de force zoals we die nog nooit hebben meegemaakt. Pete is nu echt op dreef: ook de volgende liederen smukt hij op met verhelderende commentaren.

Zijn boodschap is uiteindelijk telkens weer hartverheffend: ‘Wherever you’re from, carry it on!’, maar zonder de kritische zin te verliezen zoals in ‘Sock On The Line’ waarin hij op meesterlijke manier verduidelijkt dat economie er is voor het welzijn van de mens, niet omgekeerd. In ‘Old Boston Town’ krijgt de wapenindustrie ervanlangs, zij het in 17e eeuwse livrei. In slotoffensief ‘Battle Of Trafalgar’ trekt Pete nog eens de (steeds akoestische) registers open en kan je zelfs spreken van rock-‘n-roll. In het bisnummer laat hij ons nog eens meezingen: we hadden voordien zijn heerlijke lijflied ‘Another Train’ (uit de archetypische ‘One Big Joke’ uit 1988) al gehad om te oefenen, nu was het tijd voor die andere hymne van ‘m, ‘When We Sing Together’. Pete laat ons aan het eind doorzingen: ‘When we sing together, that’s the best of all’. Ongetwijfeld… Maar we horen de man uit Leicester toch liever zelf zingen. We kunnen niet wachten op de volgende keer en dat hoeft beslist geen vijf jaar te duren.

 

Antoine Légat.

PS Niets uit ‘Casa Abierta’, zijn coverplaat met songs die allemaal in een andere taal geschreven werden (er is ook een Welshe vertaling bij van zijn eigen ‘Another Train’) Soms zingt hij ‘Avond’ van Boudewijn De Groot of ‘La Corrida’ van Francis Cabrel. Het zijn ook de enige covers die hij brengt, voor zover we ondervonden hebben.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s