Commentaren bij ‘ECHO – Lucinda Version’

ECHO – Lucinda Version. 1/ Brace For Impact (Live A Little) (Sturgill SIMPSON, cd A Sailor’s Guide To Earth) 2/ Midnight Meet The Rain (DESTROYER, cd Poison Season) 3/  Gypsy In Me (Bonnie RAITT, cd Dig In Deep) 4/ No Comprende (LOW, cd Ones And Sixes) 5/ Quiet Corners & Empty Spaces (THE JAYHAWKS, cd Paging Mr Proust) 6/ Elevator Operator (Courtney BARNETT, cd Sometimes I Sit And Think, And Sometimes I Just Sit) 7/ My Heart Is In The Right Place (Jason VIVONE & THE BILLY BATS, cd The Avenue) 8/ Hell (DESTROYER, cd Poison Season) 9/ Don’t Wait Up For Me (Roland McBETH, cd Belgica. Original Soundtrack by SOULWAX) 10/ This Path Tonight (Graham NASH, cd This Path Tonight) 11/ Ravel Ravel (ECHO BEATTY, cd Nonetheless) 12/ The Innocents (LOW) 13/ Bubbly Kisses (Ina FORSMAN, cd Ina Forsman) 14/ Capsized (Andrew BIRD, cd Are You Serious) 15/ The Cause (Laura GIBSON, cd Empire Builder) 16/ Times Square (DESTROYER) 17/ Doors Of Heaven (Lucinda WILLIAMS, cd 1: The Ghosts Of Highway 20) (AL; 10 04 16)

SONG(S)’ en ‘ECHO’ zijn hun scheppingsroes gelijktijdig gestart. Het embryo bestond uit een aantal recente cd’s waar we twee, drie en zelfs één keer vier nummers hebben geplukt: u zal horen waarom we er zo’n ‘propaganda’ rond weven. Een beperkt aantal andere hadden al een nummer geleverd voor een eerdere compilatie. Er zit ook een song van een iets oudere cd die we verleden jaar iets te weinig in het zonnetje hebben geplaatst (Courtney Barnett) Er drongen zich vooral nieuwe namen op.

Om heel eerlijk te zijn, we hebben er nog een Querschnitt gemaakt, een vijftal tracks uit de verzamelaar bij het meinummer van het onvolprezen magazine Uncut, maar ik moet tegelijk ook stellen dat we de daaruit gekozen nummers ook zouden geselecteerd hebben moesten we toen al de volledige cd’s te pakken gekregen hadden. We denken bvb. aan straffe kadet Sturgill Simpson en aan The Jayhawks, die met ‘Paging Mr. Proust’ één van de sterkste platen, misschien wel hét sterkste album uit hun rijke oeuvre hebben afgeleverd, ondanks de afwezigheid van Mark Olson. Last minute kwam er die geweldige Belgische band Echo Beatty bij, die meteen de titel van de tweede cd leverden. Er zijn hier nog landgenoten: de verrassende Biezen, de high brow pop van Ilse Of Men, de prettig gestoorde Martine De Kok (afijn, haar typetjes zijn prettig gestoord…), Roland met Soulwax (een combinatie die eens een full cd zou mogen maken…), Ina Forsman is dan wel onversneden Finse, maar werkte de laatste tijd vaak samen met Guy Verlinde en was in ons land veelvuldig te horen…

Niet enkel omdat ‘ECHO’ een vierletterwoord is, waarmee we de meeste compilaties van de afgelopen jaren aanduidden, maar ook omdat ‘Nonetheless’, opvolger van het eveneens opgemerkte ‘Tidal Motions’, meteen één van de opvallende nieuwe cd’s uit onze contreien blijkt. De titel van de eerste is een ander geval: het vierletterwoord ‘SONG’ had goed gepast maar we vonden geen nummer dat 80 minuten duurt. Dan maar ‘SONGS’, maar om het Leitmotiv (eerder een Light Motief…) te handhaven hebben we de ‘S’ tussen haakjes gezet. Wie van oordeel was dat hier niet over nagedacht wordt!!!

De details over platen en makers, die we tot op heden bij onze commentaren schreven, laten we voortaan meer wel dan niet achterwege: we beseffen dat ondertussen iedereen alle gewenste info weet te googlen op het net. En dan hoeft niemand hier data door te nemen van artiesten die minder meevallen… Wat overigens helemaal niet betekent dat we in de toekomst af en toe niet citeren uit eigen werk of een tekst brouwen over zaken die je misschien niet zo meteen op het net vindt. Klant + muzikant koning! De uitdrukking ‘Als het niet op internet staat, bestaat het niet’ bestaat niet… al staat ze bij deze op het internet.

Nog één ding: er is een markant (Oeps, we zeiden bijna significant!) stijlverschil: ‘SONG(S)’ zit in de emo-sfeer die wel meer van deze collecties omarmt. Ze zal meteen vertrouwd klinken. ‘ECHO’ is levendiger met dan weer een uitgesproken variatie in stijlen en invalshoeken. Wat de cd feitelijk hoekiger maakt en dus misschien minder geslaagd bij een eerste luisterbeurt. We denken echter dat die indruk plaats zal maken voor een andere waardering… Maar over de Gust en zijn kleuren mogen we niet redetwisten. (AL; 06 05 16)

P.S. Deze versie heeft een andere nummer 17, Lucinda Williams i.p.v. Bonnie Raitt. De bovenstaande commentaren behelzen ook het ‘companion volume’ ‘SONG(S)’…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s