Commentaren bij ‘MOSE’

MOSE. 1/ Summer’s Leaving (Douglas FIRS, cd The Long Answer Is No) 2/ Love Me Like A Man (Bonnie RAITT & Lowell GEORGE, cd Ultrasonic Studios 1972; met bassist FREEBO; comp. Chris SMITHER) 3/ Needle To The Wheel (David Michael MILLER, cd Same Soil) 4/ Portrait (ELISA WAUT, cd Portraits And Landscapes) 5/ Your Mind Is On Vacation (But Your Mouth Is Working Overtime) (Mose ALLISON, cd I Don’t Worry About A Thing, 1962) 6/ Missen (BJ’s WILD VERBAND, cd Later) 7/ Nada Nada (Kris DOLLIMORE, cd All Grown Up) 8/ PPP (BEACH PARTY, cd Depression Cherry) 9/ Love Has No Pride (Bonnie RAITT & Lowell GEORGE; comp. Eric KAZ) 10/ Friend Of Mine (David Michael MILLER) 11/ Heart On A Kite String (Rob JUNGKLAS, cd 7 Sisters) 12/ On Your Own Again (Jessica PRATT, cd On Your Own Again) 13/ God I’m Missing You (Rodney CROWELL, cd Tarpaper Sky) 14/ Mistral gagnant (COEUR DE PIRATE, cd La bande à Renaud, volume 1) 15/ It’s Not On Me (Jimmy LaFAVE, cd The Night Tribe) 16/ Man’s Got Things To Do (David Michael MILLER)17/ Good Goodbye (Lianne LA HAVAS, cd Blood) 18/ Days Of Candy (BEACH PARTY) (AL; 16 09 15)  – ‘MOSE’ was oorspronkelijk een éénmalige verjaardagsplaat, maar zoals wel vaker viel de songkeuze zo mee dat we er een reguliere verzamelaar van hebben gemaakt, mits kleine aanpassingen. ‘MOSE’ bevat, naast de gebruikelijke selectie uit de recente oogst, een aantal oudere nummers, te beginnen met het ‘titelnummer’. De liefhebber vermoedt een verwijzing naar de man die deze voornaam droeg en draagt, Mose John Allison, intussen een kranige 87 jaar jonge, jazz en blues pianist, zanger en songschrijver. We leerden van zijn bestaan via de door ons gevolgde (en aanbeden) Amerikaanse singer-songwriters die begin jaren zeventig de mond vol hadden over deze in pre-internet tijden wat enigmatische jazzman die blijkbaar ook een Randy Newman had beïnvloed. Tenslotte kregen we een plaat van hem te pakken in de ‘That’s Jazz’, serie waar we wel meer volumes van hadden, en gewoon ‘Mose Allison’ gedoopt. Die verzamelaar verscheen in 1976 en bevat o.a. een nieuwe versie van zijn bekendste song ‘Parchman Farm’ , ‘New Parchman’. We hadden altijd al een voorliefde voor de opener, het hilarische ‘Your Mind Is On Vacation (But Your Mouth Is Working Overtime)’ uit… 1962. We moesten er aan denken toen we erachter kwamen dat nog niet zo lang geleden voor een zeer zacht prijsje zijn 11 eerste albums op 5 cd’s verschenen (‘Mose Allison: The Complete Recordings 1957-1962’) Veel instrumentaal ook, omdat zijn platenfirma dat toen eiste, dat terwijl hij de knapste teksten schrijft. We vonden het leuk om ‘Your Mind Is On Vacation‘ tot Leitmotiv van de collectie te bombarderen: in die tijd was Mose al opvallend ‘hedendaags’ van aanpak. Zijn laatste plaat dateert van 2010, ‘The Way Of The World’, na 12 jaar stilte (de vorige ‘Gimcracks en Gewgaws’ was bedoeld als afsluiter van zijn loopbaan) en kwam er op aandringen van Joe Henry, die uiteraard als producer optrad. Allisons legendarische humor en ironie, waar zijn laconieke zang en stemgeluid zich zo goed toe leenden, zijn intact op die plaat. Dochter Amy Allison, een countryster in her own right, zingt mee op het slotnummer. Ach, er valt veel te vertellen over deze karaktervolle figuur -zo heeft altijd een sterk ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel gehad dat hij niet voor zich hield- maar men vindt alles rond de man op het net. Nog één ding: een onverwachte fan was Herman Brood die de naam van zijn band, The Wild Romance, haalde uit ‘Lost Mind’ van Allison. Brood speelde trouwens wel vaker songs van Mose. Ook al ‘historisch’ zijn de opnames van de Ultrasonic Studios in 1972. Ze zijn nog niet zo lang uit en laten een jonge Bonnie Raitt horen die team vormt met Lowell George, die op het punt stond grootse dingen te doen met ‘zijn’ Little Feat, tot de groep hem langzaam ontglipte… Bassist Freebo schuift bij en ook John Hammond draagt in het tweede deel zijn steen bij. Maar het eerste deel blijft hangen, met ‘Can’t Find My Way Home’ van Steve Winwood en ‘Apolitical Blues’ van George. Wie kozen voor Bonnie’s interpretaties van songs van twee grote meneren, blues- en rootsman Chris Smither en songschrijver de luxe Eric Kaz. De roots zijn verder vertegenwoordigd door twee tracks uit de prachtige ‘Same Soil’ van David Michael Miller (zie onze komende review voor bluesmagazine Back To The Roots) Ook de Brit Kris Dollimore (al toont het hier opgenomen ‘Nada Nada’ wel een andere kant van deze kameleon) en de Amerikanen Rodney Crowell (wat een ‘gods’heerlijk mooi/triestig nummer is ‘God I’m Missing You’ toch!!!) en Jimmy LaFave horen daar eigenlijk toe. Er zit pure pop op ‘MOSE’, het hippe Beach Party bij voorbeeld, en een nummer uit de eerste cd in 17 jaar van Elisa Waut in eeuwen. Blijkbaar niet zo hip meer, want de groep van Elsje en Hans Helewaut plus Chery Derycke, winnaars van de Rock Rally in 1984 en auteurs van een paar prachtplaten, kreeg te horen dat ze een beetje ‘oubollig’ zijn. Benieuwd of u daar ook zo over denkt na het beluisteren van ‘Portrait’! De andere vijf geven kleur aan de hele compilatie, al was het maar door hun verscheidenheid… en toch ook een beetje omdat ze buiten de hier aangegeven lijntjes kleuren. BJ Baartmans (BJ = Bart Jan) kennen we als begeleider, (elektrisch) gitarist bij klassenbakken als JW Roy. Voor zijn eigen Nederlandstalige soloplaten deed hij vaak beroep op keyboardsman Mike Roelofs en drummer Sjoerd van Bommel. Met hun drieën begeleidden ze vaak (inter)nationale acts als Marcel De Groot (zoon vàn), Gerard Van Maasakkers (de Zuid-Nederlandse Willem/Wannes) en Iain Matthews. Het klikt dus tussen de drie, zozeer dat ze nu als groep opereren op BJ’s nieuwe cd ‘Later’. Wild Verband heetten ze voortaan, naar de naam van BJ’s studio. ‘Missen’ sluit ‘Later’ op intrigerende wijze af. Rob Jungklas, die tegenwoordig in Memphis woont en werkt, kwam hier al vaak aan bod met platen als ‘Arkadelphia’, ‘Gully’ ‘Mapping The Wreckage’ en ‘The Spirit And The Spine’. Maar verleden jaar verraste hij met het prachtige ‘Nothing To Fade’: de man die zo broeierig, dreigend en fors kon uithalen bleek een kwetsbare zijde te hebben, wat onze ‘ANGELS IX’ een ingetogen karakter gaf. Die lijn trekt Rob door op ‘7 Sisters’: de vulkaan kan nog steeds op elk ogenblik uitbarsten, de klankkleuren zijn nog altijd somber, maar de toon is soms zelfs bijna pastoraal ingehouden hypochondrie. Jessica Pratt is een singer-songwriter uit LA (oorspronkelijk uit San Francisco) en men deelt haar, dik tegen haar goesting, in bij de freak folk beweging, akoestische folk maar met lichaamsvreemde elementen als psychedelica en avant garde. Maar het is een richtpunt en dat wijst naar o.a. Joanna Newsom, Devendra Banhart, Grizzly Bear, Akron/Family, Timber Timbre, The Decemberists (nog maar kort geleden op één onze collecties), Animal Collective en Vashti Bunyan. Ook wij hebben lak aan dat label, al zijn de vermelde acts stuk voor stuk de moeite, Pratt incluis. Jessica heeft een heel bijzondere stem waar je echt(er) moet aan wennen. De titeltrack van haar tweede cd is een ideaal opstapje. Het is een beetje zoals met olijven: eens je de smaak gewoon bent, vind je het lekker. Met Coeur de pirate alias Béatrice Martin, Canadese zangeres en pianiste, 26, zal dat minder problemen opleveren. Ze heeft sinds 2008 al vijf platen gemaakt, maar ‘Mistral gagnant’ komt uit de eerste van twee tribuutplaten aan het adres van Renaud Séchan, monument van het Franse chanson van de laatste decennia. De auteur-compositeur-interprète-poète had het de laatste jaren moeilijk. Veertien vrienden-artiesten brachten ‘La bande à Renaud’ uit met versies van zijn songs. Dat had zo’n succes dat er intussen een tweede volume verscheen (daarop zingt ArnoMa gonzesse’) Om eerlijk te zijn, blijken  die interpretaties nogal ongelijk van kwaliteit, zeker als je de originelen kent. Die zijn moeilijk te overtreffen. Maar wat Coeur de pirate doet, kan ons wel bekoren. En zo hebben we misschien u wel in bekoring geleid voor deze ‘MOSE’ en pluist u een paar van de opgenomen namen uit. Het net zal u ter wille zijn! (AL; 02-03 10 15)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s