Peter Holvoet-Hanssen, Bruno Deneckere & Nils De Caster op de museumzolder van het Huis van Alijn op de Kraanlei in Gent op donderdag 29 januari 2015, in het kader van de ‘gratis donderdagavond concerten’: ‘L’imagination poétique au pouvoir’.

Sfeerbeeld gepost op Facebook… en een paar keer gedeeld!

Gisteren, op Gedichtendag en terwijl het Lichtfestival elders in de stad van Jan Hoet, Walter De Buck en Luc De Vos op volle toeren draaide, vergastte voormalig Antwerps stadsdichter en beëdigd kaperskapitein Peter Holvoet-Hanssen ons op een reis doorheen de poëzie van de holenmens tot Peter HaHa. Nooit meer vergeten we zijn grotendeels geïmproviseerde performance, die ons overspoelde met totaal onverwachte oneliners, twoliners en flatliners (wij lagen er althans plat van), grollen, grappen, fratsen, dolkomische attributen (het zwaard in zijn broek, can you imagine, een ZWAARD… Man, man, man…), CHAOS alom, l’imagination au pouvoir. Het was monkelen, glimlachen, (verplicht) meebrommen en schateren, vooral SCHATEREN! De uitbeelding van de episode van Heer Halewijn en zijn ‘Laura die Karin wordt’ verdiende een Gouden Palm, een Golden Globe, een Oscar, of minstens toch een plaatsje in de eregalerij van Monty Python. Het gekke (sic!) is dat de poëzie, hoewel flitsend en stroboscopisch gebracht, glorieus overeind bleef, er als winnaar uitkomt: de Vikingdichter die in volle veroveringstocht met zijn poëzie vrede sticht in Ierland, Vondel en de zuurzoete pijn om Constantijntje (‘Kinder-Lyck’), Vadertje Cats op zijn ‘middelmatige’ plaats gezet, Guido Gezelle, Arthur Rimbaud (die zou deze passage bijzonder hebben weten te waarderen!), Paul Van Ostaijen, Antonin Artaud, Paul Duncan (‘Nessa’), ‘De Nachtegaal van Käsmu’, ‘De Dame van Chartres’, ‘Voor het Reuzinnetje’, het kwam eruit gerold aan Thalystempo… We kwamen niet meer bij! En dat dit niet op video staat, is een afgrijselijke miskleun van het lot… Je zou haast vergeten dat Peter twee topmuzikanten bij zich had, die het spel gewillig ondergingen en zelfs meespeelden (voor zover mogelijk), van tijd tot tijd voor heerlijke atmospherics zorgden en ter afwisseling in de back catalogue van Bruno Deneckere doken, zoals zo vaak geëpauleerd door een sublieme Nils De Caster (mandoline, viool, lap steel): ‘Crescent Of The Moon’, ‘Laura’, ‘Someday’, ‘De eerste Sneeuw’ (van Lieven Tavernier (*)), ‘Endless’ en het hier perfect gecaste ‘Captain Of My Ship’ golfden doorheen de museumzolder van het Gentse Huis van Alijn. Onvergelijkelijke avond! Merci, Peter, Bruno, Nils: ik stuur wel de rekening voor de gescheurde buikspieren.

Antoine Légat (30 01 15)

(*) gezongen door Nils, zwaar onderschat als zanger!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s