LEFFINGELEUREN 2014 in Leffinge (bij Oostende), dag twee, zaterdag 20 september 2014: ‘Overwegend prima concerten op dag twee van Leffingeleuren, dat profiteerde van het zorgzaam programmeren over een heel jaar heen, waarbij Gruppo di Pawlowski voor een hilarische climax zorgde’

zie ook Rootstime!

Het Gentse Trashcan Blues Collective mocht als winnaar van het Verse Vis concours de debatten openen op zaterdag. Natuurlijk is op zo’n moment halverwege zaterdagnamiddag de concerttent niet gans gevuld, maar TBC wist vlot ambiance te creëren, o.a. dank zij de trombone en de baritonsax, plus de occasionele inzet van twee drummers. De dwarse songs, zoals ‘Drunk Lullaby Blues’, het straffe ‘Wait For Me’ en ‘Eyes On The Gold’, gaan vele richtingen uit: TBC is dan ook veel meer dan je doordeweekse bluesband of een ketelkloon van Tom Waits. Die grote diversiteit gaat gelukkig niet ten koste van een eigen karakter-in-de-maak. Frisse nieuwkomer met potentieel!

Amsterdammer Dotan (Harpenau) maakt furore met het aanstekelijke ‘Home’, maar de in Jeruzalem geboren singer-songwriter liet horen dat hij geen eendagsvlieg is. Hoewel hij al een aantal jaren bubbling under is, was LL2014 nog maar zijn allereerste Belgische concert. Met zijn full band en hijzelf af en toe op de floor tom, maakte hij indruk, nu eens sfeerscheppend, dan weer flink uithalend. Hij opende en sloot met het duchtig meegezongen ‘Home’, maar wat we ertussen te horen kregen, scherpt onze belangstelling aan. Is hij de volgende Ed Sheeran of zit er meer diepgang in zijn werk, dat moeten we nog uitzoeken. Maar dat Dotan een festivalpubliek kan bespelen staat buiten kijf.

We moesten node het Brusselse BRNS missen, sinds single ‘Mexico’, EP ‘Wounded’ en cd ‘Patine’ in het vizier van de liefhebbers van alternatieve rock met een afwijkende, intrigerende sound, gedurfde songstructuren en, niet te vergeten, de aliënerende clips die doen nadenken. In De Zwerver konden we dan toch het Britse kwartet Childhood oppikken, maar dat was een ontgoocheling, want hun set kwam nooit uit de verf, een fijne song à la Stone Roses ten spijt.

De desert blues van Omar ‘Bombino’ Moctar, touareg uit Niger, deed het wél in de concerttent. Sinds bands als Tinariwen en Tamikrest weten we tot wat zulke trance muziek live in staat is. Bombino’s laatste ‘Nomad’ kreeg een productie van Dan Auerbach van de Black Keys. Zoiets opent deuren, maar vermoedelijk heeft het ook de live sound beïnvloed, want die is uit de kluiten gewassen. Nu eens stapvoets en dwingend, dan weer repetitief swingend, pakte Bombino het publiek in, met de typische staccato gitaarstijl als handelsmerk. Bombino, gehuld in een fraaie witte ‘badjas’, zei een paar zinnen in deftig Nederlands: ‘Dank u wel… Alles goed?… Ik wil praten maar ’t is moeilijk… Ik probéér!’ Het klonk alvast beter dan bepaalde ex-premiers. Het belangrijkste is dat hij ons even in de Sahara deed belanden, geen overbodige luxe in het vrij kille, regenachtige weer…

Blood Red Shoes voelt zich hier, bij deze derde passage in Leffinge, kind aan huis. ‘You must really like us!’ Geen wonder: hun concert van drie jaar geleden was blijven nazinderen. Elektrisch gitariste Laura-Mary Carter en drummer Steven Ansell deden dat nog eens vetjes over. Hier past het woord ‘goesting’ dat bepaalde politici te pas en vooral te onpas in de mond nemen. De intrede alleen al was de moeite: een opzwepende instrumental laat zien wat het duo in zijn mars heeft, waarna het bekende ‘I Wish I Was Someone Better’ losbarst. Het is allemaal ongepolijst en ruw maar tegelijk fris van de lever, alsof het de eerste én de laatste keer is dat ze deze songs spelen. Dat de fel belaagde snare drum moest vervangen worden aan het eind van de set kon de pret niet drukken. Ze vergaten aan het einde niet een goed woord te doen voor een andere groep uit Brighton, UK, die even daarna zou starten in De Zwerver: The Wytches. Omdat we de volgende act in de tent niet wilden missen zagen we slechts een handvol nummers van dit trio dat laveert tussen noise, surf en psychedelica, wat ons achteraf spijt, want wat we hoorden was beresterk en we vingen daarna bijzonder lovende commentaren op. De overlapping heeft het ons gelapt!

Misschien moeten we niet zo hard zijn voor onszelf, want die ‘volgende act’ overtrof onze verwachtingen. We meenden de vele gezichten van Gabriel Rios stilaan wel te kennen, maar in deze setting en met deze songs verkleinde Rios de grote tent tot een knusse club. Een cello en een contrabas zorgden voor een herfstige sound, maar dan weer traden drie blazers op de voorgrond, en zo bracht hij zijn in Chinatown, New York, gepende zielenroerselen, zoals ze verzameld zijn op de gradueel, letterlijk single per single ontstane en intussen uitgebrachte cd ‘This Marauder’s Midnight’, met daartussen een alternatief ‘Broad Daylight’. Na het door vele kelen meegezongen ‘Gold’ (dat deed Rios duidelijk heel veel plezier) en een aan Damien Rice herinnerend ‘Swing Low’, is er nog plaats voor één speciaal, zeg maar kippenvelnummer, een klassieke cumbia, één die zijn opa zo graag hoorde. Gevoelige jongen, die Gabriel Rios…

Ook van Woods konden we in De Zwerver maar heel even proeven: deze Amerikaanse band leek ons een typische Rootstime formatie, zoals ook de ‘psychedelische folk’ van ‘With Light And With Love’ aangeeft. Maar aan triphopper Tricky mochten we natuurlijk niet voorbij. Die slaagde erin om in één set het beste en het slechtste uit de Tricky na zijn overweldigende debuutplaat ‘Maxinquaye’. Bij vlagen klonk het overweldigend (‘My Palestine Girl’) en leek Adrian Thaws (zijn echte naam) aan te sturen op een geweldig concert, maar vaak leek hij maar wat aan te modderen, constant en wispelturig worstelend met de microfoon en aan het eind zelfs met twee microfoons tegelijk (de stage crew had er de handen mee vol!) Een vreemde show binnen een concert dat op zijn minst onaf was…

Oscar And The Wolf is dan weer het toppunt van organisatie: onvoorstelbaar hoe deze band op korte tijd klaargestoomd werd voor het grote werk. Een paar opvallende singles, de impact van cd ‘Entity’ met nog méér goed gepende songs, het ongebruikelijke, maar net daardoor zo aantrekkelijke stemgeluid van Max Colombie en een bijna constant indrukwekkende sound, live gekoppeld aan een uitgekiende lightshow, maken van OATW voor velen dé Belgische formatie van 2014, zowel op plaat als op de Bühne (wijzelf hebben andere kandidaten) Ook LL pakten ze in met hun grootse totaaltheater, climax incluis met een tent vullende ‘sneeuwbui’ via enkele krachtige confettti kanons. Best leuk allemaal, en het bezorgt de jeugd van Leffinge en Oostende een geslaagde zaterdagavond, maar zonder af te dingen op de prestaties van OATW, hebben we persoonlijk toch de neiging om ons ongemakkelijk te voelen bij zoveel berekening en polijsting.

Dan liever de chaos van Gruppo di Pawlowski, eveneens georganiseerd, maar dan van een gezonde dadaïstische, anarchistische, kortom Mauroïstische inslag. De totale deconstructie van de ‘rocksong’, het te kijk (en te kakken) zetten van de clichés van en rond het rockcircus en de barokke tegendraadsheid (daardoor soms wel al te voorspelbaar, omdat het nét het andere moét zijn) maken van dit niet zo nonsensicale optreden een bron van onbezorgd amusement. Terwijl de band gedisciplineerd van jetje geeft, gaat Mauro Pawlowski in het meeste extreme van zijn vele projecten zijn gangen en laat hij van zichzelf zelfs meer zien dan het ‘goed fatsoen’ toestaat, letterlijk dan. Maar het gaat allemaal in één moeite door, daar in de goed gevulde zaal De Zwerver, een sterk antidotum tegen de kunstmatigheid en berekening van de rock-‘n-rollindustrie. Niets nieuw natuurlijk, weet de generatie die Captain Beefheart en Johnny The Selfkicker heeft gekend, maar ach, we keerden dan toch met een brede glimlach huiswaarts. Of was het toch een grimlach?

Antoine Légat (14 10 14)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s