BLACK FLOWER, Abyssinia Afterlife: ‘Black Flower staat voor een behoorlijk spannende botsing van gedisciplineerd en vaardig gespeelde hedendaagse jazz met Ethiopische soul/groove ofte ethio-jazz’

Lees ook http://www.rootstime.be !

Abyssinia Afterlife’ is het zeer geslaagde officiële debuut van het Gents vijfkoppig collectief Black Flower. Er was al een eerder plaatje, maar deze EP meer een teaser, een visitekaartje, waarmee de band zich in het muzieklandschap wilde posteren en aangaf waar het met de jazzformatie heen kon gaan. We hebben met opzet het woord ‘jazz’ wat achter de hand gehouden, want dit four letter word is voor velen genoeg om af te haken. Maar dan hebt u zeker al het met opzet naar voren geschoven ‘zeer geslaagde’ gelezen en is uw nieuwsgierigheid gewekt. Wees gerust: wat Black Flower brengt is een behoorlijk spannende botsing van gedisciplineerd en vaardig gespeelde hedendaagse jazz met ethio-soul of ethio-jazz. Dat heeft wel wat uitleg van doen! De muzikale mengvorm die halfweg vorige eeuw in Addis Abeba, hoofdstad van Ethiopië, het voormalige Abessinië, geweldig floreerde in de meer gegoede kringen, tot de staatsgreep van Mengistu in 1974 keizer Haile Selassie (of met zijn echte naam ‘Ras’ Tafari Makkonen Woldemikael… Vandaar overigens Rastafari!) aan de dijk zette, waarna de eerste lokale heerser over een onafhankelijke Afrikaanse staat (in 1930 was dat) in verdachte omstandigheden stierf. Exit Jah!

Daarna kon de Ethiopische jazz (ook Ethiopische soul of groove genoemd) alleen nog maar in de diaspora, en dan nog. Het dansbare genre, pionier in de métissage, dreigde in het mist der tijden te verzwinden. De Franse musicoloog Francis Falceto liet dat niet over zijn kant gaan en bracht een hele serie platen uit met intussen haast onvindbaar geworden materiaal uit de jaren zestig en zeventig onder de titel ‘Ethiopiques’. Zoals vaak deed de trendgevoelige filmwereld dan zijn duit in het zakje: Jim Jarmusch diepte voor ‘Broken Flowers’ (2005) één van de tenoren uit de glorietijd op, Mulatu Astatke (°1943), als vader van de Ethio Jazz erkend componist, die de eerste Afrikaanse student was aan het prestigieuze Berklee College Of Music (Astatke kreeg zijn opleiding namelijk in Londen en de States) Sindsdien is het hek van de dam: jonge jazzbands over de hele planeet laven zich aan de Ethiopische jazz/soul en dat weerspiegelt zich in hun eigen muzikale benadering. Groepen als het… Zwitsers-Franse Imperial Tiger Orchestra (ITP) ztten de traditie op schitterende wijze verder.

Saxofonist Nathan Daems van zijn kant, is stilaan een gevestigde waarde in de jonge Belgische jazz. In 2010 won hij met zijn Nathan Daems Quintet de Jong Jazztalent-wedstrijd van het Gent Jazz Festival. Het in het toen kersverse Arscene (Hansbeke) opgenomen debuut ‘Praten Dialect‘ (daardoor de allereerste cd opgenomen in die studio) kwam daarna uit op het label van De Werf (Brugge) Dit album werd zeer goed ontvangen. Maar Nathan zette zelf het kwintet on hold om zich te concentreren op de mogelijkheden die de clash tussen jazz en de oriënt biedt. Dat leidde tot zowaar twee nieuwe gezelschappen: naast Black Flower, was dat het Ragini Trio waarmee hij in september 2013 de cd ‘Ragini‘ uitbracht, nog een spraakmakende release. De hierop volgende JazzLab-tournee (via De Werf) confirmeerde al het goeds dat over ‘Ragini’ geschreven werd. Zoals gezegd zocht en vond Black Flower inspiratie in de erfenis van de Ethiopische jazz-soul. Naast de al vermelde Mulatu Astatke is ook Mahmoud Ahmed een uitgesproken inspiratiebron. Vandaar dat ze op hun eerdere EP het nummer ‘Almaz’ van Mahmoud Ahmed opnamen. Op de site van Black Flower doet Nathan Daems zijn fascinatie voor de Ethiopische groove omstandig en in een bloemrijk verhaal verpakt uit de doeken…

En nu is er ‘Abyssinia Afterlife’ dat de kenmerken en de grote vaardigheid van jazz combineert met allerlei andere elementen, zoals Afrikaanse invloeden, en niet enkel uit het voormalige Abessinië, maar ook uiteenlopende stilistische benaderingen in de mix brengt (dub, andere jazz en americana invloeden…) Een invloed die we zeker apart mogen vermelden is die van jazzreus Yusef Lateef, de saxofonist (multi-instrumentalist, componist, lesgever, schrijver…) die in december ll. overleed. Nathan weet zich omringd van heel wat jong talent, dat zich al in vele projecten bewees: bassist Filip Vandenbril (Lady Linn, Antwerp Gipsy Ska Orchestra, The Valerie Solanas), Amerikaans cornetspeler Jon Birdsong (Think of One, Koen De Cauter, dEUS), Wouter Haest (Los Callejeros, Voodoo Boogie) en Simon Segers (De Beren Gieren, Nathan Daems Quintet, STADT) Voor de plaat trok men ook Amerikaans gitarist Smokey Hormel aan, toch een naam in vakkringen (Johnny Cash, Tom Waits, Adèle, Beck en anderen)

De eerste maal dat we de groep aan het werken zagen was op 8 augustus 2013 op Helden In Het Park in Eeklo waar de grillige en tegelijk sublieme Gentse Nederlander Fulco Ottervanger tijdelijk de plaats innam van keyboardsman Wouter Haest. De volgende maal hoorden we hen met Haest in het Hansbeekse Arscene, op 21 december 2013, twee dagen voor de dood van Lateef nota bene. Van beide concerten vindt u onze verslagen online @ Rootstime. ‘Abyssinia Afterlife’ markeert ook de samenwerking van twee labels: naast het in jazzkringen erg gewaardeerde De Werf is dat het Gentse Zephyrus Music (Hijaz, Va Fan Fahre, Myrddin, Maguaré…) In het buitenland heeft me al langer door dat zich iets speciaals ontwikkelt in ons land, vooral in het Gentse… Nu nog het binnenland overtuigen. Wie vreest dat de muziek van Black Flower te moeilijk zou zijn, onderschat het populaire karakter van de voornaamste inspiratiebron van de plaat en raden we aan de beluistering te beginnen met ‘Star Fishing’ (dat typische baslijntje!) of ‘Again I Lost It’, waarin een ADHD orgeltje het voortouw neemt met een opvallende riedel. En stilzitten is bij de big band swing van ‘The Legacy Of Prester John’ (ode aan de legendarische ‘eerste keizer’ van Ethiopië) bijzonder moeilijk… Dat zal al heel wat vooroordelen wegnemen. Maar het is wel degelijk de hele cd die een krachttoer mag heten.

Antoine Légat (16 09 14)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s