VANOVERDIJZERS, StrEEKLOper: ‘Johan Engels beseft maar al te goed dat hij met ‘StrEEKLOper’ Vlaanderen niet gaat veroveren, laat staan ‘de wereld’. Zijn plotse creatieve uitbarsting ontlokt echter een geweldige respons in Eeklo. Intussen zijn we benieuwd naar die andere Johan, die van ‘Stepken in de Wiruwd’…’

Zie ook http://www.rootstime.be

 

Rock- en popgetinte volkse liedjes in streektaal

 

Je moet het maar doen! Toen Johan Engels, bassist bij Ace And The Jokers, in februari van dit jaar 44 werd, bedacht hij zoals elk jaar een liedje voor de gelegenheid. Maar anders dan tevoren besliste hij in een nostalgische bui een song te schrijven over vaderstad Eeklo. Gezien het matige succes van eerdere verjaardagliedjes, verwachtte hij er niet veel van, maar ‘Eé-ui-lo’ (=Eeklo in lokaal bargoens) stond nog maar amper online of de likes kwamen binnengestroomd, met de duizenden (bij de laatste telling begin september waren er al meer dan 14.000) Dat zette Johan aan om meer herinneringen aan Eeklo op te diepen, zonder te beseffen dat hij een rijke bron had aangeboord…

 

Voor hij het goed en wel besefte stroomden de songs uit zijn pen. Overigens was dat niet de enige inspiratiebron die hij aanboorde, hij heeft ook oog voor het visuele, zoals de clip van de tweede song ‘Mijn Trompetsjen’, een regelrechte oorwurm, aantoont. Die is met een minimum aan middelen knap in beeld gezet. Johan bezit in hoge mate de gave van de humor, die wat hij doet relativeert, of liever, herleid tot zijn ware proporties. Niets ergers dan een muziekmaker die zichzelf te veel en te vaak au sérieux neemt, beseft Johan, die voor het project de toepasselijke naam Vanoverdijzers bedacht, naar de wijk waar hij van afkomstig is. Neemt niet weg dat alles wat Engels aanpakt, gebeurt met overleg, overtuiging en ongebreidelde passie, zoals we meermaals ondervonden.

 

Met de komst van andere liedjes begon de idee te rijpen om het geheel te presenteren aan de lokale bevolking, en hoe kon dan beter dan tijdens het jaarlijkse Herbakkerfestival, een organisatie van diverse plaatselijke culturele entiteiten (waaronder de N9, dat elke liefhebber van rootsmuziek behoort te kennen, maar in de eigen streek zelden naar waarde wordt geschat) en dat festival gaat grotendeels door op het plein vóór CC De Herbakker. ‘Herbakker’ is de spotnaam voor de Eeklonaar, net als ‘Maneblusser’ voor een Mechelaar, ‘Stropdrager’ voor een Gentenaar of… was het nu ‘Sinjoor’ of toch ‘Parkinggerant’ voor een Antwerpenaar? In elk geval verwijst zo’n naam naar een legende en/of een historisch gegeven. Zo werd al snel de avond van vrijdag 15 augustus vastgelegd voor de presentatie van de… cd ‘StrEEKLOper’, want intussen waren er voldoende songs opgenomen voor een volwaardige plaat!

 

Die schijf was, ondanks het korte bestek, netjes op tijd af en opnieuw overtrof de initiatiefnemer zich, want het gaat niet om een snelle en goedkope uitgave met rudimentaire hoes, maar een afgewerkt en prima verzorgd geheel: zo verwijst de bovenzijde van de cd naar de aloude View Masters, zoals de muziek dat doet met het Eeklo van voorheen. De voorzijde van het hoesje verandert van aanzicht als men ze omdraait en de eerste honderd stuks kregen een bierkaartje met hetzelfde prentje. Omdat er elders geen plaats is, dient de achterzijde van het bierkaartje voor een opdracht en het signeren!

 

Nog meer reden tot verwondering: die Maria Hemelvaartdag speelden Johan en inderhaast samengesteld gezelschap niet zomaar de cd. Er was extra materiaal en bovendien had Engels ook een leuk introlied bedacht waarmee hij de band voorstelde (dat fragment bevindt zich intussen op de FB pagina van Vanoverdijzers) En in totaal stonden 19 muzikanten op verschillende momenten op het podium, incluis een minifanfare om ‘Mijn trompetsjen’ op de aangepaste manier te kunnen brengen. Nog spijtig dat er op die beperkte ruimte geen stoet af kon in de stijl van het ‘éénmansdéfilé’ in de clip.

 

Nu is Johan een alombekend en geliefd figuur en speelde hij door de jaren heen met zowat elke muzikant van de streek, maar het blijft een prestatie om al die mensen samen te brengen en unisono te laten spelen. Voor een éénmalig concert klonk het allemaal best aardig. Zo speelde zanger-gitarist Pierre Van Glabeke harp: de man is er 67 maar rockt nog immer als een hele kudde beesten met zijn trio Dead Or Alive, zoals we een tijd later op ‘Zomergem Davert 2014’ mochten ondervinden. Zelfs festivalpresentator Geert Faes droeg op keyboards zijn steentje bij aan het geheel. Eén opvallende gast van buiten Eeklo was Johans maat, reggaezanger Edward Buadee (van de Skyblasters zaliger), die een Engelse strofe en refrein zong bij een reggae.

 

StrEEKLOper’ telt twaalf nummers, maar Johan heeft er intussen nog dertig liggen, enkele daarvan reeds online. Hij heeft trouwens ook een aantal songs die niet meer over Eeklo handelen. Ook stilistisch leunen die andere songs niet aan bij ‘StrEEKLOper’, maar dat is een ander verhaal, dat nog volop geschreven wordt (Zie toch al de clip van het hippe ‘Stepken in de Wiruwd’) De cd wijkt af van wat je van vele streekzangers verwacht, want Johan is grootgebracht op een rockdieet. Zijn grote idool heet Frank Zappa en zijn muzikaal universum leunt aan bij pakweg Bruce Springsteen en niet bij, om maar hét Gents monument te vermelden, Walter De Buck. Johans songs hebben uitgesproken hooks en riffs en catchy refreinen, die bepaald uplifting zijn, om in het in ’t… Engels te zeggen: het is moeilijk niet mee te gaan op deunen als ‘’k Paaize va’ nie’, ‘Ba joaj’ of ‘An &’ bij An’.

 

Tegelijk begreep hij dat hij er geen power rock van mocht maken zoals bij het potige Ace And The Jokers met zijn felle zanger Marnik ‘Ace’ Bellecoste. Vandaar de, volgens ons bewuste, rechtlijnige zanglijnen en de af en toe ‘kinderlijke’ melodietjes in de strofen, wat wonderwel past in het bestek van streekgebonden liederen. Het meest merkwaardig zijn echter Johans teksten: die gààn over iets, of het nu Eeklo in verleden of heden is, een persoonlijke belevenis of getuigenis. Engels drukt zich in een metrisch precies, vlot idioom uit, heel direct ook (als je de moeite neemt om deze spreektaal te begrijpen) en gebruikt de vele sappige, kleurrijke uitdrukkingen en gezegden die het Eekloos dialect hem schonk.

 

Een dronken cafélied ‘Dreinkte ie’un va mij’ is uiteraard een thematiek die je kan verwachten, maar daarnaast staan ontboezemingen als ‘Simpuw Lietsjen’, ‘Goan’ of ‘Mijne Moat’: in zo’n liedjes toont Engels zich een fijngevoelige en attente mens, die het hart op de tong heeft en zich niet schaamt om zijn emoties te tonen, en dat zijn er nogal wat. Niet op de cd maar wel op YouTube vind je de emotionele geut ‘Awtijd wew geweetn’, geschreven voor de tiende verjaardag van zijn dochter en opnieuw gesteld in een op de inhoud goed aansluitende beeldtaal.

 

Johan beseft maar al te goed dat hij met ‘StrEEKLOper’ Vlaanderen niet gaat veroveren, laat staan ‘de wereld’. Hij ziet zijn plotse creatieve uitbarsting als een groeifase waar hij willens nillens door gaat. Hij is al blij dat hij deze respons heeft ontlokt in Eeklo, dat, met permissie gezegd, een op cultuurvlak ingedommelde stad leek, waar je niet makkelijk mensen op de been kreeg. Daar heeft Johan met Vanoverdijzers weer nieuw leven ingeblazen. Al relativeert hij dat allemaal, toch kijken we uit naar het vervolg, want er zit nog veel meer in het vat. Johan werkt nu naar een project met Vanoverdijzers voor maart 2015 en intussen zijn er al een aantal nieuwe clips op de sociale media verschenen, maar we zijn misschien nog meer benieuwd naar die andere Johan Engels, die van ‘Stepken in de Wiruwd’…

 

Antoine Légat (09 09 14)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s