Wie twijfelt of een Ad VANDERVEEN wel thuishoort op onze podia, hoeft enkel deze ‘Live At Crossroads’ te beluisteren

AD VANDERVEEN: LIVE AT CROSSROADS

 

http://www.advanderveen.com

https://www.facebook.com/ad.vanderveen.56

Contact: via site of Facebook

Voor huisconcerten: songsense@advanderveen.com

CB Baby: zes cd’s, maar niet de meeste recente

http://www.youtube.com/watch?v=-SiOlKLGqW8 (=uitvoering van ‘Faithful To Love’ maar niet van deze cd, wel live op Samos samen met Kersten de Ligny)

Singer-songwriter

 

How did a Dutch guy inherit the soul of Americana?’, vraagt Eliza Gilkyson zich af, zelf een songschrijver van het zuiverste water en een straffe dame op toneel, bovendien dochter van een beroemde vader in de branche (Terry Gilkyson kent u van ‘Jungle Book’, meerbepaald ‘Bare Necessities’!) Eliza heeft het over Ad Vanderveen, Nederlandse singer-songwriter (*) die bij zijn collega’s over heel de planeet op handen wordt gedragen (**), wat ook het geval is bij die fractie van het publiek, die hem kent… Klein maar fijn, zeg je dan, en dan denk je aan het lot van een aantal Vlaamse uitvoerende songsmeden die ook maar niet buiten die kring believers lijken te breken. ‘Over heel de planeet’, maar dan is ons land toch wel een blinde vlek op de kaart. Want in ons land is Ad geen huishoudnaam, ook niet bij de mensen die al wel eens een zanger-componist lusten. In elk geval behoort Ad Vanderveen tot de top van het gild in eigen land, dat zal daar niemand ontkennen.

 

Om Eliza van antwoord te dienen: is Ad geboren en getogen Nederlander (°1956 Hilversum), dan is een deel van zijn familie Canadees. Maar dat is hoogstens een verklaring voor een foutloos Engels, niet voor zijn talenten als liedjesmaker. Bijna dertig cd’s (waarvan 17 solo) heeft hij op de teller staan, en in de noemer vinden we sterke concerten solo, met zijn levensgezellin Kersten de Ligny, en met The O’Neils. Dat is zijn ‘garage band’ waarmee hij eventjes loos kan gaan op elektrische gitaar. Van zijn vele zijprojecten zijn de cd’s met de in Nederland vertoevende Brit Iain Matthews in het oog, een drietal uit het begin van de eeuw, telkens nog met Eliza Gilkyson als ‘derde man’. In 2010 kwam daar de prachtige duoplaat ‘Ride The Times’ bij, met werk van Ad, van Iain en een handvol covers.

 

Na ‘Ride The Times’, gebracht onder de naam The Iain Ad venture, kwam ‘Days Of The Greats’ (2011) en verleden jaar ‘Driven By A Dream’, genoeg prachtmuziekjes om even op de lauweren te gaan rusten, maar niet zo Vanderveen. Americana zender Crossroads Radio, al 18 jaar een begrip in de rootsmuziek bij onze noorderburen, nodigde Ad uit om begin januari een concert te geven in het Vestzaktheater ‘Het Zwijnshoofd’ in Bergen-op-Zoom. De intieme omstandigheden gaven Ad de kans om zich helemaal te geven. De opnames waren te goed om te laten liggen en daarom leek het een goed idee om ze uit te brengen, al is het gros van de songs afkomstig van de cd van het jaar tevoren, ‘Driven By A Dream’. Deze ‘Live At Crossroads’ heeft trouwens een tegenhanger, want opnames van enkele weken later in Duitsland met The O’Neils kwamen ongeveer gelijktijdig uit onder de titel ‘Live Labor’. Maar dat is heel andere koek en die cd kregen we nog niet te horen.

 

Komen vele songs van de vorige (‘Uphill’, ‘Driven By A Dream’, ‘Rest In Peace’, ‘Wouldn’t That Be A Shame’, ‘Will And Testament’, ‘Calm Before The Storm’), dan zijn ze hier ontdaan van hun studio aankleding (de stem van Kersten, de verzorgde arrangementen) en hoor je Ad hier met stam, gitaar en harp, en het applaus tussenin), naakter kan niet. Het geeft de kans om Vanderveen als performer beter in te schatten. Hij doet in niets onder voor zijn vakgenoten van over de grote plas. De inleidingen zijn verhelderend (die inleidingen kunnen trouwens desgewenst elektronisch uitgeschakeld worden), zoals bij de intro van ‘New World In The Morning’ van Roger Whittaker, dat Vanderveen ooit opnam op één van zijn essentiële platen ‘Fields Of Plenty’. Velen beschouwden dit indertijd (1970) als een ‘fout’ liedje, maar Ad laat met zijn pianoversie horen welke prachtsong dit eigenlijk wel is.

 

Hoogtepunt van deze eens te meer hondsfraaie plaat vinden we ‘The Moment That Matters’ dat Ad op de gelijknamige cd uit 2003 zette, cd die hij met Iain Matthews en Eliza Gilkyson opnam, en dat hij hernam op ‘Ride The Times’. Hij was blijkbaar niet van plan dit te brengen, maar voor de opnames kreeg hij dit verzoekje… En vermits er een piano stond, schoof hij het in de playlist. Het is dan ook een lied dat je nooit beu wordt: een heerlijke melodie, een veelzeggende en uitstekende bekkende tekst. De uitvoering geeft er dat beetje meer aan en maakt de titel helemaal waar, een moment dat er toe doet. Wij alvast worden deze diamant nimmer moe. Maar het is niet de enige: ‘Rest In Peace’, bij voorbeeld, is een dijk van een song. Maar ze zijn hier om te ontdekken, vijftien in getal, simpel, sober, maar bijzonder goed gemaakt en bijzonder goed gebracht. Wie twijfelt of een Ad Vanderveen wel thuishoort op onze podia, hoeft enkel deze ‘Live At Crossroads’ te beluisteren.

 

Antoine Légat (21 08 13)

 

(*) We moesten met zijn allen eens af van die uiteindelijk nietszeggende term, die overigens tegenwoordig vaak misbruikt wordt en die je niet eens kan afkorten zonder in affronten te vallen.

(**) ‘over heel de planeet’ hoort bij ‘collega’s’, niet bij ‘op handen wordt gedragen’!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s