BINTI in Arscene te Hansbeke op vrijdag 1 maart 2013: ‘Binti is een fenomeen, en dan doelen we op het feit dat deze op zichzelf al stuk voor stuk hemelse stemmen wonderwel op mekaar zijn afgestemd: zowel in solostukken als in de soms vrij complexe close harmony hoor je niets minder dan engelen aan het werk’

Staat online op Rootstime!

Met de frisheid van wilde limoenen palmden de zes meisjes van Binti het podium en al snel ook het publiek in dat bij de start van het vierde werkingsjaar van Arscene weer in groten getale was opgekomen. Deze nachtegalen zijn al enkele jaren in touw en wisten Flip Kowlier en Sioen te behagen. Met die laatste deden ze een radio sessie (zie YouTube) en ze zongen backings op zijn meest recente cd. Op de Radio 1 Sessie met Absynthe Minded waren ze één der ‘onbekende gasten’ van de band (zie www.radio1.be ) Op YouTube vind je ook een leuk clipje waarin ze a capella het charmante ‘It’s You’ zingen. Dat de meisjes uit het Oost-Vlaamse Deinze komen kan je geen merkwaardige vaststelling noemen, wel dat hier gaat om zes… zussen: Hadiel, Yasmin, Amina, Rana, Sherien en Fedia Holail besloten drie jaar geleden hun passie voor muziek in daden om te zetten en ze sloegen aan het zingen, wellicht zonder te vermoeden wat ze zouden losmaken met hun uit de hand gelopen hobby…

We zouden eigenlijk van ‘dames’ moeten spreken, want hun leeftijd varieert van 19 tot 29, maar de manier waarop de zusjes hun songs brengen is nu eenmaal meisjesachtig guitig en speels. Bovendien kozen ze de groepsnaam op basis van hun Egyptische roots: ‘binti’ betekent in het Arabisch ‘mijn dochter’ of ‘mijn meisje’. Dus houden we ’t maar op ‘meisjes’. Eind 2010 brachten ze al een EP uit, ‘Everybody Loves My baby’, maar die is al lang niet meer verkrijgbaar. Op hun Facebookpagina vind je foto’s van de opnames in de Boma Studio. Daarop zie je de (akoestische en elektrische) gitaren van Amina en de dwarsfluit van Rana. Dat volstond als begeleiding ruimschoots, vonden de meisjes. Toen programmator Wouter Labarque hen een tijd geleden aan het werk zag in de Gentse straten (ze busken regelmatig), overigens de reden dat hij ze voor Arscene vroeg, zwoeren ze zelfs instrumentatie bij hoog en bij laag af…

Maar dat bleek een ‘dronkemanseed’ want intussen zijn er zelfs nog instrumenten bijgekomen: een Korg- (voor de bassen) en een Yahamaklavier, een grote trom en zelfs, voor het eerst, een ritmebox die de meisjes gepast ‘Doctor Rhythm’ hebben gedoopt. De instrumentatie zette ze wel uiterst spaarzaam in, of moeten we zeggen, louter in functie van het stemmenwerk, waar het bij Binti toch allemaal om draait. Dat die close harmony indruk gemaakt heeft, bewees de samenstelling van het publiek, voor het overgrote deel gezichten die we hier nog nooit zagen en dus expliciet opdaagden voor Binti. Het concert in Arscene komt er in een periode van transitie: nieuw materiaal verdringt gaandeweg het oude. Ze hebben zelfs de intentie om bepaalde songs te droppen, wat we spijtig zouden vinden. Die songs maken deel uit van hun eigenheid.

Het materiaal heeft een zeer diverse oorsprong. Vanzelfsprekend zit daar werk tussen van de bekende sisters bands van een stuk voor tot een eind na WOII, van de overbekende Andrews Sisters, van wie ze ‘Boogie Woogie Bugle Boy’ brachten, net na de pauze, volledig a capella, overigens met veel bravoure, maar ook van de hier iets minder bekende maar destijds innoverende Boswell Sisters, die tussen 1925 en 1936 actief waren (Connee Boswell zette het succes solo verder) Eén van hun hits was het door Jack Palmer & Spencer Williams gepende ‘Everybody Loves My Baby’ uit 1932, een tongenbreker die Binti tot titelnummer maakten van hun vorige EP. Ook ‘Me & Mr. Jones’ van Amy Whinehouse zaliger gedachtenis mag je in deze context verwachten. Al minder gewoon is ‘Floricanto’, maar er is een goeie reden voor: Hadiel werd drie maand geleden mama van een flinke dochter, die Lhasa werd genoemd, naar de schrijfster van dit nummer, de jammerlijk veel te vroeg overleden Lhasa de Sela, Amerikaans-Mexicaanse singer-songwriter, die in de 37 jaren van haar leven drie erg persoonlijke cd’s uitbracht. Ze vierde ook bij ons triomfen, o.a. op Sfinks.

Ook van nationale acts leent Binti een nummer, dat ze dan handig naar hun hand zetten: ‘Walk On Water’ (gewoon aangekondigd als cover van ‘een Belgische band’ omdat ze toch weten dat iedereen denkt aan Milk Inc.) of ‘Copy In Black And White’ waarmee ze Absynthe Minded bedanken dat zo vriendelijk was hen een forum te geven op de al vermelde Radio 1 Sessie. Een veel minder verwachte bron van inspiratie levert de Jamaïcaanse reggae, en dan vooral het befaamde Trojan label, o.a. met ‘What You Gonna Do Now’ van John Holt of ‘Keep On Pushing’ van Lloyd & Glen. De meisjes verduidelijken dat we geen slechte gedachten mogen koesteren bij die songtitel: het is wel degelijk een aansporing in de strijd voor mensenrechten… Foei! Zo’n slechte gedachten aan dit lieve publiek toeschrijven! Het is hen bij deze vergeven, want Binti levert een schitterende versie van ‘Keep On Pushing’, met stemmen die heel erg hoog gaan, en loepzuiver bovendien.

Maar er zit ook veel eigen werk tussen, wat beslist een wissel op de toekomst is. ‘Boxes’ volgt op ‘Keep On Pushing’ in de playlist, maar sluit er ook thematisch bij aan: de ‘dozen’ slaan op het vakjesdenken. De meisjes hebben immers in hun jonge leven al moeten ondervinden dat hun exotische namen alleen al deuren sluiten bij een aantal kortzichtige mensen. Ongelooflijk maar waar, dat zoiets verwerpelijk nog kan in 2013… Maar het levert wel inspiratie voor een vurig pleidooi. Lekker handgeklap (wel blijven oefenen!) en het geratel van een instrument dat we ‘eurorammelaar’ zullen noemen (een doos met muntjes en sleutels erin…Als het maar ratelt!) begeleiden de zang. We kregen ook materiaal voor de nieuwe EP te horen. Als het van de kwaliteit is van ‘Our Light’, dan staat er ons nog wat te wachten. Dat geldt onverminderd ook voor het afsluitende nummer, eveneens kandidaat voor de EP, met een aanstekelijke Zuid-Afrikaanse ritmiek, song waarvan we de titel schuldig moeten blijven. ‘My Sun My Moon’, mooie compositie van Rana, brachten ze al op de Radio 1 Sessie en is online te bekijken.

Binti is een fenomeen, en dan doelen we niet zozeer op het feit dat dit zes zusters zijn, wel op het feit dat deze op zichzelf al stuk voor stuk hemelse stemmen wonderwel op mekaar zijn afgestemd: zowel in solostukken (de jongste, Fedia, is een opvallend talent!) als in de soms vrij complexe close harmony hoor je niets minder dan engelen aan het werk. Daarbij moet men nog de trefzekere songkeuze voegen, en vooral het vuur, het enthousiasme en de passie van de jongedames. Kritiek op wat we te horen (en te zien!) kregen, hebben we dan ook niet, maar we maken ons wel de bedenking dat met coaching er nog meer te halen zou zijn uit deze vocale pracht. Er zijn kleine onvolkomenheden, o.a. bij sommige overgangen, die gespecialiseerde stemtutoren eruit zouden halen, zodat elk moment van elke song even sterk en zelfzeker zou overkomen. Ook kunnen ze het gebruik van het instrumentarium optimaliseren. Dat zou echter vereisen dat de meisjes deze hobby naar een professioneel niveau zouden moeten optillen, wat uiteraard zijn gevolgen heeft en zijn offers meebrengt. Het hoeft niet echt, want Binti is zo al een sensatie. Maar het zou de kers op de slagroomtaart zijn.

Antoine Légat (03 03 13)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s