EAMON FRIEL: THE STREETS FORGET: ‘een album waarvan elke song een hoge aaibaarheidsfactor bezit’

Ook op www.rootstime.be, sectie ‘CD/DVD RECENSIES’

De mensenfluisteraars zijn in, zij die met een stem van fluweel en satijn hun muziek aan de man (M/V) brengen. Het gaat niet om zwijmelaars die hun publiek in slaap wiegen en henzelf erbij. Dat een aantal van hen al eens heftig uit de hoek kan komen, is in de prijs inbegrepen. Maar het gaat om zangers die om te overtuigen geen gebrul of getier nodig hebben, maar de directe weg naar het hart kiezen. Zoals een horse whisperer bij een, heu, paard. Ons niet gelaten, zeker als ze van het niveau zijn van James Adam Sorensen (‘Midwest‘) uit Chicago, Schot Paul Buchanan (‘Mid Air‘), ooit de gouden stem van The Blue Nile, Zuid-Afrikaan Gert Vlok Nel (‘Onherroeplik‘) Ook Glen Hansard (‘Rhythm And Repose‘), zanger van de uitstekende en populaire Ierse rockband The Frames, heeft er een handje van weg. In elk geval gaat het om vier cd’s die wat ons betreft 2012 mee gekleurd hebben.

Eamon Friel (alias Cop Con) zit in diezelfde niche en voor één keer is het meer dan een modewoord: in Eamons hoekje is het warm, het is gezellig vertoeven tussen songs die zich met elke beluistering behaaglijker nestelen in de ziel. Een verrassing? Nou, niet helemaal. De man komt niet uit het niets. Geboren in Londen in 1949, verhuisden die naar Derry, Noord-Ierland, waar pa vandaan kwam. Zijn ma was van County Mayo in Ierland en dat vermelden we omdat Eamon zich uitdrukkelijk beroept op ma’s invloed (‘…more like a Mayo man than a Derry man‘) Zoals men wete was Derry in fifties en sixties niet echt een opbeurend gebied, en al helemaal niet meer toen de rellen uitbraken, de hel zeg maar. Dan was de landelijke rust van County Mayo de hemel. Toch beschouwt hij nog steeds Derry als zijn echte thuis.

Via Bob Dylan (wie?!) struinde hij de muziek in. Behulpzaam als immer, opende Baawb opende de deuren van folk en blues. Maar er kwam nog iets voor. Na de univ gaf hij vijftien jaar lang Engels (in de school waar Johnny Lydon ‘les’ volgde) Men zocht hem aan om songs te zoeken voor een Kerstshow, en zo was een songschrijver geboren. Voor diverse BBC radiostations zou hij vier jaar lang topical songs pennen, thematische liedjes, grappig of ironisch, inspelend op het nieuws of op bestelling, soms drie per week. Dat is een schitterende leerschool en soms brengt hij er nog enkele van (‘I think the great Tom Lehrer would be proud of a couple of them‘, zegt hij er fier over), maar dat is begrijpelijkerwijs een afgesloten hoofdstuk. Als radiopresentator leerde hij intussen andere songschrijvers kennen, wat hem toestond kaf van koren te scheiden.

Er kwamen diverse platen, waar hij pas ver over de dertig aan begon. Die hielpen vooral zijn pen te scherpen, al zingt hij nog steeds ‘Farewell Mayo‘ over de zomers in die county toen hij jong was (http://www.youtube.com/watch?v=xEa4G9QbaH4) Dat nummer kwam uit ‘Stepping Stones‘ (1993), een plaat die een keerpunt betekende, omdat hij voortaan zijn songs niet meer schreef op de gitaar, maar op de piano. Die laatste geeft alle melodische en harmonische mogelijkheden, terwijl hij bij collega’s de bloedarmoede vaststelde van gitaarcomposities, vastgeroest in enkele akkoorden. Een lang stilte volgde, maar met ‘Word Of Spring‘ (2000) vond Eamon dat hij uiteindelijk thuis kwam in het songschrijven. Het vorige ‘Smarter‘ (2009) werd overladen met lof, maar wij moeten het, wat dat verleden betreft, doen met gelukkig vrij talrijke clips van diverse afkomst.

The Streets Forget‘ is zijn zesde album en, heremijntijd, wat een beauty! Je denkt alras aan een songsmid als Paul Brady. De titelsong illustreert wat zo’n mensenfluisteraar op zijn best voorstelt. Prachtige melodie, briljante tekst, heerlijk arrangement, en dan die stem! Daar sluit bovendien de tekening op de hoes mooi bij aan. Er staan nog zo’n songs vol geprevelde nostalgie op: ‘All The Fun Of The Fair‘ vertelt wat er gebeurde aan het eind van een kermis, incluis orgeltje, toen Eamon twaalf of dertien was. De conclusie is zalig! Wat opvalt is de zorg die Eamon besteedt aan de songs (die zorg valt ook op op zijn informatieve site): ‘On A Lullaby‘ (o, die melodielijn op recorder van Marc Gallagher!), ‘Jerusalem Today‘, ‘Cygnus The Swan‘, ‘One Of These Days‘ en ‘Again For The First Time‘ zijn verfijnde variaties op het thema, verstild en ingehouden, zij het niet allemaal even lief en teder. Een paar songs breken die verstilling, zorgen voor welgekomen tegengewicht. We denken bij voorbeeld aan ‘Forget The Fandango‘, herneming van een song op ‘Stepping Stones‘ die een lekker Latin sfeertje met zich meebrengt. Daar zorgen de conga’s van Liam Bradley en de accordeon van Marie Clarke voor.

Over het algemeen heeft Friel trouwens heel weinig hulp nodig om de juiste invulling te vinden: melodie en structuur hebben meer dan voldoende draagkracht. ‘The Man Of Few Words‘ mag dan ook zeer rustig zijn, zijn Ierse karakter (volkse zang van Eamon en Seamus O’kane op bodhran) maakt er een buitenbeentje van. Het knappe ‘Better The Devil You Know‘ is niet de gelijknamige song van Daithi Rua, maar doet er wel aan denken en brengt alleszins leven in de brouwerij. Je denkt ook aan Brady of aan Luka Bloom. Het elfde nummer, tevens het slotakkoord, ‘Rock And Roll Ballads‘, vliegt er behoorlijk levendig tegenaan, vergeleken met wat eraan vooraf gaat. De tekst contrasteert hiermee aardig: Ierse zanger maakt het niet in Amerika, al denken ze thuis van wel. ‘The Great Pretender‘ (en andere songs met in de context passende titels!) zingen in een burgertent, verder komt ‘The Big Loser’ niet, en zelfs daar raakt hij nog ontslagen.

Het zal Friel niet overkomen. Want wat zeg je over een album waarvan zo goed als elke song een hoge aaibaarheidsfactor bezit? Dat ‘The Streets Forget‘ een hebbeding is om niét te vergeten, misschien? Fans van het betere hedendaags Iers songschrijven, of van de namen elders in dit stuk, geven deze schijf alvast de nodige aandacht.

Antoine Légat (22 01 13)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s