DAVID PHILIPS, December Wine (4 Track Tapes): ‘Wat staan hier mooie songs op!’

Zie ook Rootstime!

Dave Philips is van Nottingham maar mag zich al jaar en dag ingezetene van Barcelona noemen. Hij kreeg een degelijke scholing als gitarist en maakte naam in de jazz via eigen projecten en bij gevestigde namen als Brian Jackson. Slechts een jaar of zeven, acht geleden ontdekte hij zijn bluesy zangstem en de capaciteit om daar songs voor te schrijven. In eigen beheer maakte hij ‘Heal Yourself Alone‘. Toen hij hiermee enkele concerten gaf in de lage landen, pikte het Nederlandse Black And Tan Records hem op en zo kon Philips op zijn zolder in Barcelona ‘The Rooftop Recordings‘ inblikken. Het leverde hem goeie kritieken en nog meer toermogelijkheden op.

In september van verleden jaar wou hij demo’s opnemen met zijn meest recente nieuwe songs. Om er toch enige uitdaging in te steken, diepte hij een reliek op van de vroege jaren tachtig (we zagen toen menige op onafhankelijkheid beluste Vlaamse rocker hiermee in de weer), de terecht als ‘prehistorisch’ te klasseren viersporen Tascam Portastudio met cassetjes op. Of liever: zonder cassetjes. Na enig zoekwerk vond hij er toch. De werkwijze hield begrijpelijkerwijs heel wat technische beperkingen in, maar soms is het goed om in een keurslijf te zitten: da’s één creatieve zorg minder. Tegelijk stelde David vast dat hij genoot van een geweldige creatieve vrijheid, die hij niet heeft als hij met anderen moet rekening houden. Hier zelfs niet met een publiek, want deze demo’s zouden toch nooit uitkomen…

Maar de opnames bleken zo mee te vallen, dat men besloot ze uit te brengen als ‘December Wine (4 track tapes)‘. We geven het grif toe: het zou zonde geweest zijn moesten deze song ons in deze uitvoering ontzegd waren geweest. Twaalf songs met een als een apart nummer geklasseerde intro tot opener ‘A Sailor’s Song‘, in totaal net geen 50 minuten, het is een mondvol, maar het blijft gelukkig ook spannend. Philips zingt uitstekend, speelt alle instrumenten, incluis cigar box gitaren, de bas, de percussie, enzovoort, kortom, de begeleiding waar de song om vraagt. Soberheid is echter troef. Er staan ook twee instrumentale nummers op, ‘Ruby‘ en slotnummer ‘Flamingo‘, in feite een improvisatie.

Wat staan hier mooie songs op: ‘Sailor’s Song‘, het hondsfraaie ‘All Is Lost‘, dat ergens tussen John Martyn en Townes Van Zandt laveert, en ‘Big Things‘, dat door zijn vreemde akkoorden in een oosters aandoende geheimzinnigheid baadt, leggen de lat al gelijk heel hoog. Maar ook het binnen het gegeven behoorlijk afwisselende vervolg is niet minnetjes, met in elke song wel weer het prachtige gitaarspel van David (in ‘Ruby‘ en ‘Who’s Going To Save This Town?‘ laat hij zien wat hij kan, maar altijd in functie van de song) Een groepje van drie bluessongs vind je aan het einde: ‘Lonely‘ is met zijn percussie en harp behoorlijk catchy, ‘December Wine‘ is heerlijke fingerpickin’ en ‘Link In The Chain‘ gaat in de richting van wat een Kevin Breit of Paul Reddick graag klaarmaken.

Kneusjes en overschotjes staan niet op deze ‘December Wine‘, zodat we dit fraaie werkstuk gerust in de vitrine mogen plaatsen. Te ontdekken!

Antoine Légat (28 01 13)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s