KODAC HARRISON: IN TOO DEEP (FAVORITE RECORDINGS 1984-2004) + PORTRAITS AND PASSAGES (2003): ”In Too Deep’ biedt met vijftien songs over een tijdsduur van net geen 75 minuten heel veel waar voor zijn geld’

Zie ook www.rootstime.be !

Er zijn in het uitgestrekte muzikale landschap boeiende, actieve en soms zelfs invloedrijke figuren die buiten het centrum evolueren, ex-centrisch dus. Je leert ze daarom dikwijls pas heel laat leert kennen (het geeft te denken dat er nogal wat moeten zijn van wie we nooit zelfs maar het bestaan zullen vernemen…) Let wel: het gaat om perfect ‘gewone’ muzikanten, geen freaks, maar om één of andere reden zijn ze een ‘buitenbeentje’. Zopas nog kwamen twee dergelijke fenomenen hier binnen gedwarreld. De tragische Billy Marlowe (1943-1996) liet ons één in New York ontstane plaat na, het ronduit prachtige ‘Show Me The Steps‘, een even ontroerend document als dat ’s mans leven dof was en vol tegenslagen. Na bijna 30 jaar is die eindelijk uit. Leren we ongeveer tegelijk ook James Jackson Toth (alias Wand, en nu Wooden Wand) kennen en zijn nieuwste ‘Blood Oaths Of The New Blues‘. Blijkt dat de man al meer dan… honderd releases te hebben op allerlei geluidsdragers! Toch is deze cd allerminst bandwerk, maar een opvallend straf statement.

En hier is Kodac Harrison, van wie we ons afvragen hoe die ons ontgaan kan zijn. Geboren en getogen in Jackson, Georgia, verbleef hij vanaf zijn negentiende in heel wat plaatsen in de States, terwijl hij zijn capaciteiten als muzikant en man van het woord ontwikkelde. Als singer-songwriter en uitstekend akoestisch gitarist had hij meerdere bands en bracht hij in totaal zestien platen uit met eigen songs en spoken word. Zijn wortels zijn de blues en de southern soul. De synthese heet hij beatnik blues. Hij is begiftigd met een mooi stemgeluid, een soulvolle bariton maar met een breed bereik en een grote expressiviteit waar hij vele kanten mee opkan. Als invloeden vermeldt hij even goed de blues van Howlin’ Wolf, de soul van Otis Redding als de jazz van de grote tenorsaxofonist Sonny Rollins (de sax is prominent op zijn platen) Kodac zong niet alleen, hij deelde het podium met de grootste namen (van Marianne Faithful over John Mayer en Alejandro Escovedo tot Delbert McClinton) Hij deed ook spoken word sessies (zelfs als acteur in een film), droeg zijn poëzie voor, gaf les, lezingen en workshops, schreef filmmuziek, vervulde voice-over opdrachten, deed mee aan tributes, waaraan hij samenwerkte met schoon volk als Patti Smith voor schoon volk als Jimmy Carter en Bill Clinton. Hij deed geregeld tournees in Europa met zijn ‘bohemian blues‘ ofte ‘folk-soul‘. Enzovoort enzoverder. Echt een wonder dat we deze bezige bij niet eerder opmerkten!

Hij woont nu al even in Atlanta, Georgia, maar aan zijn activiteit van de laatste jaren te zien, heeft hij de voet nog niet van het gaspedaal gehaald. Als je, zoals wij, de muzikant Kodac Harrison gemist hebt en wil leren kennen, dan is er sinds 2012 soelaas, in de vorm van deze ‘In Too Deep (Favorite Recordings 1984-2004)’, een selectie die hij zelf verzorgde. Die keuze werd bepaald door de eigen smaak, de voorkeur voor een bepaald gitaargeluid, de sound, de prestaties van de band. Een aantal songs werden nooit eerder uitgebracht, andere zijn niet meer verkrijgbaar. Maar wij onthouden vooral dat Kodac een waaier zeer diverse songs van hoge kwaliteit heeft bijeengesprokkeld. Het is vanzelfsprekend de bedoeling van een soort ‘best of’, maar ‘best’ zijn de songs inderdaad. Daarom is het volgende slechts een lukrake greep uit het aanbod. De lekkere funky drive van ‘The Aroma Of Amsterdam‘ dient de puntige tekst gepast van antwoord… en horen we daar aan het eind niet de bas van ‘Walk On The Wild Side‘, dus verwijzend naar het ‘Nieuw Amsterdam’ aan de andere kant van de oceaan? Het live opgenomen, lang uitgesponnen (meer dan tien minuten!) ‘The Edge Of Ecstasy‘ bezit uitgesproken atmosferische kwaliteiten en de ronduit fenomenale inbreng van saxofonist Nick Longo maakt ervan een regelrechte ode aan de uitvinding van Adolphe Sax uit Dinant.

Loving You‘ is een ballad die stijf staat van de emotionaliteit: de door merg en been snijdende viool van Daniel Brown staat in mooi contrast met de indringende zang van een Kodac Harrison die zich hier niet spaart. In ‘Got Laid Last Night‘ gaat Kodac een trio aan met Beverly Brown en Kristin Markiton, terwijl zowel Nick Longo als Daniel Brown voor de verdere invulling van dit ‘pure fun’ nummer zorgen. Harrison weet invloeden goed te assimileren. We denken aan het openende ‘Rudy’s Restless‘ dat hij al in 1981 schreef toen de ska en de rock steady via o.a. Madness en de Specials nog vrij populair waren. Kodacs benadering refereert aan een Luk Renneboog (alias Luke Walter Jr. van Blue Blot), Ian Hunter of Graham Parker, niet alleen qua zang, meer nog qua muziekstijl, die typische mix van rock, blues en soul, zoals die ook blijkt uit de afsluitende spetterende ode aan een schone madam, ‘Moving Masterpiece‘.

Kortom, ‘In Too Deep‘ biedt met vijftien songs over een tijdsduur van net geen 75 minuten heel veel waar voor zijn geld. Je kan er -niet te versmaden pluspunt- je vrienden mee verbazen: ‘Had jij al gehoord van Kodac Harrison? Hier is ie met…!‘ Ons geeft het zin om andere scheppingen van deze interessante duizendpoot te leren kennen. Voorlopig zijn we nog even zoet met ‘In Too Deep‘.

Antoine Légat (17 01 13)

PS Intussen hebben we ook ‘Portraits And Passages‘ uit beluisterd, een cd uit 2003 met verhalen die Kodac deels zingt, deels zegt maar met begeleiding. Het zijn bewerkte live opnames, één daarvan ‘Winter Beach‘ ingeblikt in Eindhoven (Kodac bedankt het publiek in het Nederlands) Niet alle stories zijn van hemzelf, maar komen van diverse andere schrijvers. Drie van de songs van ‘Portraits And Passages‘ staan ook op ‘In Too Deep‘ (‘The Aroma Of Amsterdam‘, ‘Beautiful Sound‘ en ‘Moving Masterpiece‘) maar ze zijn beslist niet alleen om te overtuigen (‘Never Can Tell‘, ‘Winter Beach‘, ‘Maria’s Eyes‘, ‘Run Rudy Run‘, ‘Pick Me Up‘…) zodat je er eens te meer niet omheen kan: Kodac Harrison is een origineel talent dat aandacht verdient.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s