HARRY BODINE, Travellin The Southland: ‘Klein maar fijn’

Ook te lezen op www.rootstime.be, sectie ‘CD/DVD RECENSIES’

Vijf songs met de lengte van net geen achttien minuten maken van ‘Travellin The Southland‘ een EP. Da’s een handig formaat, zeker als dat gevuld is met kwaliteit. Het was al lang geleden dat Harry Bodine uit Austin, TX, nog eens iets van zich had laten horen. Hij maakte carrière als gitarist/songsmid van Delta Roux (twee cd’s), maar zijn enige soloplaat ‘Which Way Home‘ dateert al van een jaar of zes terug. Naar verluidt kwam ook hier weer Kickstarter aan te pas, want ook in de States zijn de opnamebudgetten op en wordt opnemen een zorg van fans en sponsors. Als je de relatief grote namen ziet die al niet meer aan de nodige fondsen raken…

Dat dat soms onbegrijpelijk is, mag ‘Travellin The Southland‘ bewijzen. Harry Bodine (zang, national, slide, akoestische en elektrische gitaren plus het songschrijven en productie) krijgt voornamelijk hulp van John Magnie (accordeon, piano, backings) en Steve Amedee (percussie, backings), leden van The Subdudes (soms ook The subdudes), de roots rockers uit New Orleans, die in hun eerste decennium baanbrekend waren in de spannende vermenging van allerlei Americana rond een kern van aan New Orleans refererende muziekjes. Na enkele sabbatjaren werden ze heropgericht in 2002 en hebben ze opnieuw hun status verworven… al moeten ook zij de eindjes aan elkaar knopen. Het zit snor met dat trio, waarbij o.a. Marty Rein (bas) nog een inbreng heeft.

De opener en tevens titelsong wijst al meteen naar het zuiden van Louisiana: diepe funk met national, piano en driestemmige zang erbovenop, mooi in al zijn eenvoud. Het gezapige ‘Can’t Get Love Right‘ met zijn fraaie melodielijn zou zo van de man kunnen zijn die in het dankwoordje vermeld wordt, Spencer Bohren, ook al een ingezetene van de Crescent City. ‘Now I See‘ is een dot van een zachtjes wiegende ballad en geniet onze voorkeur in het aanbod. Het instrumentale ‘Careful Moves‘ gaat met zijn accordeon al een heel eind weegs, tot aan de grens van Texas en Mexico, tex-mex country dus. Het zwierige gitaarwerk op ‘Meet Me Down‘ accordeert mooi met de hier vrij gepassioneerde zang van Bodine. Klein, maar fijn, deze ‘Travellin The Southland‘.

Antoine Légat (12 12 12 )

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s