Randy KAPLAN, Mr Diddie Wah Diddie, myKaZoo Music/Universal Music Enterprises: ‘Beste leerlingen, vandaag zullen we het hebben over… de BLUES!’

Deze recensie leest u ook op www.rootstime.be  

Nieuw zal het allicht niet zijn, maar het was een briljant idee om (nog eens?) een plaat te maken die de blues presenteert aan het jonge grut, zeker als het gebeurt op de wijze van Randy Kaplan. Hij noemt zijn plaat ‘Mr. Diddie Wah Diddie‘ en ze staat bol van de kindvriendelijke versies van country blues en ragtime songs uit de jaren twintig tot veertig van vorige eeuw. Of zoals het myKaZoo label het stelt: ‘A kid-friendly musical romp with the superheroes of American blues history‘. Kaplan weet uit ervaring wat voor een veeleisend vak het is om kinderen het klappen van de muzikale zweep te leren.

Hij heeft er dan ook een hele poos over gedaan om de zeventien tracks te selecteren en te bewerken op zo’n manier dat de ruwste kantjes er wel af zijn, maar dat hij geen verraad pleegt tegen de geest en de achtergrond van het origineel. Hij doet dat met grote handigheid en veel verbale en muzikale humor. Zo start ‘Ice Cream Man Rag‘ als ‘Soul Of A Man‘. Een titela ls ‘Kindhearted Babysitter Blues‘ geeft ook al de oorsprong van de song prijs! De lijst namen die voorgesteld wordt is indrukwekkend: Robert Johnson, Charley Patton, Jimmie Rodgers, Bessie Smith, Muddy Waters, Sonny Boy Williamson, Reverend Gary Davis, Mance Lipscomb, Blind Blake, Blind Boy Fuller, Blind Willie Johnson, Mississippi John Hurt, Dave Van Ronk behoren tot de ‘superheroes’.

Randy Kaplan staat er niet alleen voor: kinderstemmen spelen vaak klankbord wat tot grappige situaties leidt. Bovendien heeft hij assistentie van Lightnin’ Bodkins, bluesman die de blues echter puur als amateur beoefende en zelfs geen opnames maakte, voor deze cd! De man is echter een autoriteit in de blues en begiftigd met een krasserige stem die mooi contrasteert met het ‘lichte’ geluid van Kaplans strot. Bodkins geeft commentaar of gaat in dialoog met Kaplan. Er zit bovendien een fil rouge doorheen de plaat: Bodkins wil Kaplan per se een bijnaam geven en hij zegt telkens ook waarom. De gekste voorstellen komen aan bod, geïnspireerd door de namen die de blueshelden voor zichzelf maakten of van anderen kregen.

Pas aan het eind komt dat uit op de cd titel ‘Mr Diddie Wah Diddie‘ naar de hilarische song van Blind Blake. Maar of Randy daar tevreden mee is? Helaas, helaas, helaas belet de taalbarrière dat deze cd ook hier een jeugdig publiek kan instrueren. Zonde? Ach, de cd is echter zo rijk dat wij melomanen (bijna) allemaal nog wel iets kunnen leren over onze geliefde bluesfavorieten. De volledige cd tekst staat trouwens afgedrukt. Vermits Randy Kaplan goed zingt en gitaar en harp speelt, en wanneer dat nodig is een goede begeleiding heeft, is de cd ook als luisterervaring best OK. En hoe dan ook is ‘Mr Diddie Wah Diddie‘ een krachttoer.

Antoine Légat (26 11 12)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s