Ht ROBERTS, Country Music Makes Me Cry: perstekst

‘Country Music Makes Me Cry’ zong Ht Roberts op zijn eerste soloplaat. ‘Following The Buffalo’ (intussen zo goed als onvindbaar) heette die doorstart na de Headstarts. ‘Country Music…’ was maar één van de vele fijne songs die op dit eerste kroonjuweel blonken, songs als ‘Tower City Skyline’ en ‘Helen Of Troy’, die ook op de nieuwste staan. Dat debuut schiep hoge verwachtingen. Die werden schijnbaar moeiteloos ingelost. Het bleek inderdaad het begin van een dwaaltocht, die intussen anderhalve keer zo lang duurt als de echte ‘Odyssee’, maar een even intense en avontuurlijke reis bleek doorheen het land van onontdekte songs, een constante zoektocht naar die éne parel… Ht vond er vele en u vindt ze op nu al zeven te koesteren platen. Ht was en is daarbij enkel gewapend met zijn lichtjes gruizige maar vertrouwenwekkende stem, een akoestische gitaar, mandoline en af en toe ook banjo, maar ook voorzien van een ongeëvenaarde observatiezin en zijn in de taal van Shakespeare en Dylan gedrenkte pen. Om zijn zeg te doen heeft Ht geen overtrokken volume, effect of technisch snufje van doen: integendeel, hij zoekt altijd de verstilling op, vanuit het besef dat stil het nieuwe luid is. Ht als de ultieme liedfluisteraar.

Het is goed dat Ht eens de tijd nam om achterom te kijken en een paar hoogtepunten -persoonlijke lievelingen, dat kunnen we u verzekeren- nieuw leven in te blazen. Waar kon hij beter die vijftien jaar vieren dan op een geliefkoosd podium als dat van De Muze in Meise? En dat, samen met de vrienden-muzikanten van het begin en zij die er bij kwamen in de loop van de jaren, plus nog enkele fijne gastmusici? Ht focuste bewust op het werk van de eerste vijf cd’s, want ‘Motion/Still’ (2008) en ‘Spirit Level’ (2010) liggen nog te vers in het geheugen. Het doet deugd deze liedjes opnieuw tegen te komen, als waren het oude vrienden, ingeblikt met zoveel uitgelezen muzikanten en met de engelenstemmen van Gabriela Arnon en Sarah D’hondt. Zo kan een hoogst persoonlijke en pakkende ontboezeming als ‘Happy Birthday Princess’ evengoed als een luchthartig swingende les ‘rock-‘n-roll for dummies’ als ‘Saints And Outlaws’. Er wacht bovendien, bijna aan het eind van de rit, een verrassing van formaat, want Lieven Tavernier, Bart Stallaert en Michel Goessens (Aardvark) brengen vertalingen van een Ht song in resp. Frans, Nederlands en Evergems dialect! ‘Country Music Makes Me Cry’ werd de terechte titel van deze live collectie, want of het nu country, alt.country of country rock is, de noemer is gemeenschappelijk.

Na beluistering kan je er niet omheen: wat het gezelschap in de nacht van de 14e januari bracht, daar in Meise stelt rijkelijk in het licht over welke fenomenale talenten Ht Roberts beschikt. Ht kon gerust nog een cd als deze vullen met even sterk werk. Maar daar gaan we hier niet op in, want we willen vooral niet dat u denkt nu alles te weten over de man: dit is slechts de tip van de ijsberg. Als u niet vertrouwd was met Ht Roberts, dan is dit de ideale eerste stap. De eerste stap naar ontroering. We zijn er zeker van dat er dan nog volgen! Maar beginnen doet u alvast met ‘Country Music Makes Me Cry’…

Antoine Légat (31 10 12)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s