Wannes VAN DE VELDE, Oorlogs- en Vredesliederen van Wannes Van de Velde, HansKusters Music: ‘Project in de lange traditie van ‘De Ijslandliederen’ en ‘Het Zwarte Goud’

Te vinden op www.rootstime.be  

11 november nadert en dan wil Vlaanderen eer bewijzen aan de doden van het zinloze geweld… Is er wel ‘zinvol’ geweld, vraagt men zich af, maar de vieringen zelf zijn wel zinvol omdat er twee wereldoorlogen over ons land geraasd zijn en diepe littekens achterlieten op landschap en geesten, en omdat we niet willen dat latere generaties dat zouden vergeten. Wie het zeker niet kon vergeten was Willy Van de Velde die men kent als de Wannes, aangesproken als Wim. Hij was nog een kind toen één van Hitlers duivelse tuigen hem van een haar na miste, helaas niet zijn buurt want die werd herschapen in een woestenij. Het gebouw waar hij in te slapen lag, kreeg er ook van langs: plots was Wannes’ mansarde wég. Wannes was er nog, gelukkig, en de wereld zou dat geweten hebben. Zeven was hij toen en in één ‘klap’ kreeg de oorlog voor hem zijn ware gelaat.

Het is hier niet de plek om nog eens de eindeloze rij verdiensten van de Antwerpse bard op te sommen. De lezer van deze lijnen is zeker vertrouwd met zijn werk, al is een deel daarvan nog veel te weinig gekend. Maar het laat zich raden dat een verstandig man als Wannes ook wel zinnige dingen over ‘de oorlog’ zou vertellen in al zijn verschijnings- en verdwijningsvormen. Meer over mensen in de oorlog dan over de oorlog zelf, zoals alle grote auteurs sinds Homeros en Vergilius hebben gedaan. Meer ook over het verlangen naar vrede dan over de oorlogspraktijk. Iets van een veertig liederen en teksten die Wannes schreef of… niet schreef, maar wel uitvoerde, kunnen we onder die noemer plaatsen, van ver of van heel dichtbij. Het was daarom een goed initiatief om daar een dwarsdoorsnede van te bundelen, negentien nummers in totaal, net geen zeventig minuten, maar dan niet alleen gezongen door Wannes, maar ook en vooral in de uitvoering van anderen.

Die selectie werd gemaakt zonder onderscheid van muziekgenre, zonder onderscheid van leeftijd, nationaliteit, kleur, zonder grenzen. Het zijn begot die grenzen die voor zoveel miserie hebben gezorgd! We treden daarom volmondig de inleider bij van het cd boekje, Dree Peremans, initiatiefnemer van dit project, samen met Dranouter guru Marnique Deswarte en platenbaas Hans Kusters. Dree besluit immers: ‘Dat is meer dan een standbeeld op de Grote Markt.’ Inderdaad, een standbeeld zou de Wannes allicht weinig gezegd hebben, in tegenstelling tot Pieter Paul. Deze cd wel, want we herkennen in ‘Oorlogs- en Vredesliederen van Wannes Van de Velde‘ de inzet, de kwaliteit en de passie die het werk van de man doorlopend gekenmerkt hebben. Hier zou hij content mee geweest zijn, durven we in zijn plaats heel stillekens denken.

Een ‘grondige analyse’ track per track, mag men de lezer niet aandoen: het ontdekken van deze cd komt hem toe. Een deel van de songs is trouwens goed bekend, maar andere zijn nieuwe opnames of komen uit onverwachte hoek. Hier houden we het op -excuus voor het beeld- wat losse flodders. De meester is vertegenwoordig met drie ‘centrale stukken ‘ in zijn oeuvre: in duet met schitterende zangeres Ora Sittner brengt hij’Al Kol Ele‘, compositie van de in 2004 overleden Israëlische singer-songwriter Naomi Shemer, die ooit de titel ‘the first lady of Israeli song‘ kreeg. Wannes voorzag het Hebreeuwse lied van drie Aantwaarpse strofen, die aan duidelijkheid niets te wensen laten. Tenslotte zingen ze beiden de finale in Hebreeuws, een kwikzilveren combinatie overigens. ‘Al Kol Ele‘ is een tegelijk gloeiende en ontroerende (aan)klacht. Je vindt ze eveneens op Wannes’ ‘Intiem‘. Men kan ook niet voorbij ‘Oorlogsgeleerden‘, Wannes’ verontwaardigde herinterpretatie van ‘Masters Of War‘ van Bob Dylan.

Al even pregnant en prangend is ‘Von Braun‘ (uit ‘De Kleuren van de Steden‘) dat hij eerst reciteert en dan zingt in swing jazz stijl, samen met geliefde musici, onder wie fluitist Walter Heynen, wiens vroege verdwijnen een gat liet in Wannes’ ziel. Werner Von Braun daarentegen, die liet enkel een gat in zijn mansarde … De nazi V-1’s en V-2’s kunnen echter niet op tegen Wannes’ subtiele raillerie… Da’s al even hopeloos als de Amerikaanse tanks van het Griekse kolonelsregime tegen de poëtisch geladen hymnes van Mikis Theodoràkis! Uit Wannes’ Griekse en flamenco oeuvre vinden we niet meteen wat weer: het leende zich hier niet toe. Van de Velde had echter ook teksten waarin de oorlog niet vermeld wordt maar toch present is, al is het maar in zijn totale persoonlijkheid: Luka Bloom brengt een heerlijke versie van ‘Dublin Bay‘ en Jackobond (Riet Muylaert) maakt van ‘Ontmoeting met een Mens‘ een eigen interpretatie, met assistentie van Tom Pintens.

Er is nog meer eigenzinnigheid op de cd: niet alleen een Tom Pintens gaat zijn eigen gangen (‘Einde van de Wereld‘), zelfs die sakkerse Sioen steekt zijn nek uit met deze versie van ‘Kerstmis is dien Dag dat ze niet schieten‘. De uitvoering vindt haar charme en betekenis precies in deze kinderlijke breekbaarheid. Stefan Wellens geeft ‘Carthago‘ een dwarse instrumentale bewerking, die de boodschap van het refrein gevat verklankt: ‘…maar Carthago doet niet mee, ’t is finaal in puin gelegd en de zee heeft niks gezegd‘. De Vredesconcerten van Passendale hebben getoond dat het niet makkelijk was het Duitse aandeel in de oorlogsmiserie een klankbord te geven (het lukte ten slotte met Thomas Friz van Zupfgeigenhangsel), maar het hoeft ook niet meteen als je iemand hebt als Patricia Beysens. Ze zingt in beste Lotte Lenyatraditie ‘Soldatengrab (Soldatengraf)‘ in een vertaling van Thomas Woitkewitsch. Violist Emile Verstraeten laat hier nog eens zijn uitzonderlijk talent zien.

Kris De Bruyne maakt iets ‘Kris De Bruyne’s van ‘Ik heb mijn Hart gesloten‘, daarbij in niet geringe mate geholpen door snarenwonder Gijs Hollebosch en violist David Buyle, beiden op bijzondere instrumenten. Nederlander Gé Reinders, in Vlaanderen stilaan een bekende figuur (en niks te vroeg!), brengt het hilarische ‘De keizerlikke Sjeldoat (De keizerlijke Soldaat)‘, een variante op de thematiek van ‘De brave Soldaat Schweik‘, in dat heerlijke Limburgs van ‘m, met de goddelijke accordeon van Dwayne Verheyden. Voor onze smaak is het één der hoogtepunten van het project. Dwayne zorgt trouwens voor een andere memorabele inbreng: hoe ‘De Bunkers‘ bij lapsteelgitarist uit Austin, TX, George Carver terechtkwam, weten we (nog) niet, maar hij en topproducer en alt.country singer-songwriter Gurf Morlix hebben gezorgd voor een passende vertaling met het in tex-mex gedompelde ‘The Bunkers‘. Nooit gedacht dat lieden als Carver en Morlix een song van Wannes zouden brengen!!!

Het is voorbijgaan aan de andere bijdragen, niet omdat ze minder zouden zijn, integendeel: Guido Belcanto en Koen De Cauter (met zonen Myrddin, Waso en Dajo) bij voorbeeld brengen hun bijdrage met het meesterschap dat hen eigen is. Wie Koen zegt, zegt niet alleen Django, maar ook George Brassens: we verwijzen dan graag naar de intro van Peremans die ook hier nagels et koppen slaat. Water & Wijn, Gorki, Alain Louie & Les Talons Gitans, Jan De Smet en poëet Ramsey Nasr die even in de huid van Van de Velde kruipt, maken deze prachtige hommage vol. Verder weigeren we toe te geven aan het ergerlijke zoeken van spijkers op laag water. Die zijn er ongetwijfeld… Wie hier mankeert, wat er niet op staat en blablabla. Wie en wat er in bonte afwisseling wel op staat, staat er onveranderlijk op zijn plaats. Aan het inlegboekje werd duidelijk veel moeite gestoken, dezelfde zorg als degene die uitging naar het verzamelen van bestaand en het opnemen van nieuw. Een project in een lange traditie van ‘De Ijslandliederen‘, ‘Het Zwarte Goud‘, de Passendale Vredesconcerten, enzovoort. Een project waarzonder de wereld niet kan, of zijn we Syrië, Somalië en Oost-Congo al vergeten.

Bij het uitbrengen van ‘Oorlogs- en Vredesliederen van Wannes Van de Velde‘ hoort een korte tournee. Luc De Vos, Karel Vingerhoets, Tom Pintens, Kris De Bruyne, Jan De Smet, Jackobond, Stefan Wellens en Water & Wijn staan met het project in Muziekcentrum Dranouter op zondag 11/11 (tevens de première; 20u30), op donderdag 15/11 in De Roma in Antwerpen (waar het project thuis hoort want ’t stad was van Wannes; 20u30), op vrijdag 16/11 in Westrand, Dilbeek (20u30), op zaterdag 17/11 in de Turnhoutse Warande (20u15) en op zondag 18/11 in de Stadsschouwburg Brugge (20u) Er is geen reden om thuis te blijven en dààr te zitten zaniken over de nieuwsberichten.: ‘… Voor mij viel het nog mee. Een paar krassen van de scherven, en toen liep ik op de straat waar ze lagen om te sterven met onmenselijk wit gelaat‘ (uit ”k Werd geboren voor de Oorlog‘)

Antoine Légat (21 10 12)

Zie verder  www.hanskustersmusic.be

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Wannes VAN DE VELDE, Oorlogs- en Vredesliederen van Wannes Van de Velde, HansKusters Music: ‘Project in de lange traditie van ‘De Ijslandliederen’ en ‘Het Zwarte Goud’

  1. The part time genius zegt:

    de missing link tussen George Carver en Wannes is Hans Kusters, behalve artiest is George ook uitgever en vertegenwoordiger in de USA van een deel van Hans Kusters zijn catalogus vandaar.
    De enige in Europa uitgekomen cd van George is mijn fout, ik heb hem destijds uitgebracht op het Toe label van Pink records. Schitterende ce (al zeg ik dit zelf) die behalve door Marc Lefevre door géén andere radio – maker is opgepikt, maar dit is wel meer het geval geweest met echt goeie platen….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s