WHISPERING PINES: WHISPERING PINES: ‘…een album dat opgedragen wordt aan de dit jaar overleden drummer van The Band, Levon Helm, kan toch niet slecht zijn?’

Drie vrienden, fervente vinylverzamelaars, tevens muzikanten, actief als begeleiders van singer-songwriters rond LA, vonden dat het tijd was om zelf aan de oppervlakte te komen. En waarom dan niet samen? David Baine (gitaar, mandoline, orgel en piano), Joe Bourdet (vooral slide) en Brian Filosa (bas), alle drie vocalisten en songschrijvers, richtten Whispering Pines op. Als die naam bekend klinkt: Richard Manuel en Robbie Robertson van The Band schreven een song met die naam op hun baanbrekende tweede cd ‘The Band‘ (1969), een hats off die kan tellen. Pas met de komst van drummer Joe Zabielski, de enige niet-zanger van de groep, kreeg het project echt vorm en dynamiek. Blues harpist en uiteraard zanger, tevens visueel artiest, David ‘Burd’ Burden kwam het kwintet vervolledigen.

De combinatie van al die zangers en songsmeden bleek te werken: de Whispering Pines werden in Echo Park, LA, een graag gehoorde attractie. Het kleine Echo Park heeft trouwens zijn eigen stukje muziekgeschiedenis geschreven. Voor hun eerste cd ‘Family Tree‘ (2010) namen ze Jason Soda (ook muzikant bij Everest) onder de arm en trokken ze naar de oude analoge studio van de betreurde singer-songwriter Elliott Smith: als platenverzamelaars wisten ze immers welke vintage klank ze wilden. Die plaat kregen wij (nog) niet te horen, maar vermoedelijk is een gelijkaardige sound overgeplant op de nieuwe, eponieme ‘Whispering Pines‘, want die blijkt weer analoog, op tape ingeblikt te zijn (zij het in andere studio’s) en klinkt daardoor inderdaad erg ‘vinyl’. Dat geldt ook voor de arrangementen, waarin de soberheid van The Band doorklinkt. Er waren weinig overdubs. Bovendien, de mixing berustte bij Marc Rains, die met Black Rebel Motorcycle Club werkte en met ‘outlaw’ Waylon Jennings.

Precies die relatieve rauwheid onderscheidt Whispering Pines van bands die afgelikte countryrock produceren. LA heeft op dat vlak een weinig benijdenswaardige reputatie sinds de latere seventies. Zijzelf verwijzen graag naar de vroege seventies FM radio’s, toen deze beheerst werden door de klanken van Allman Brothers, Poco, Stephen Stills & Manassas, de Nitty Gritty Dirt Band, Pure Prairie League (die laatste dan wel vanuit Ohio) en consoorten. Of Whispering Pines het songschrijfniveau van de oude helden evenaart, zal de tijd uitwijzen. We willen niet meteen ja zeggen, omdat we voorlopig geen enkele song eeuwigheidswaarde kunnen toekennen. Zaak is dat de klassieke thema’s worden aangeboord van liefde, verlies, het leven van een band onderweg, maar dat het afgeleverde van zodanige kwaliteit is dat liefhebbers van bovenstaande groepen het beslist een kans mogen geven. Het is gevarieerd vakwerk, met vier songs van Burden, drie van Bourdet, twee van Baine, één van Filosa en één samenwerking van Filosa en Bourdet.

Telkens weer zijn we serieus ‘gepakt’ door ‘Wolfmoon‘, een fraaie reeks overpeinzingen rond een geboorte, van de hand van Burden, al kunnen we eigenlijk niet meteen zeggen waarom, behalve dat er fraaie progressie van akkoorden inzit die er een soortement hymne van maken. ‘Move On‘ is een krachtige, gebalde opener. Het feestelijke ‘Love Is Free‘ gaat onderweg diverse richtingen uit, maar komt mooi op zijn pootjes terecht. Goeie country in ‘Sunrise To Sunset‘ en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Dan nog: een album dat opgedragen wordt aan de dit jaar overleden drummer van The Band, Levon Helm, kan toch niet slecht zijn?

Antoine Légat (11 10 12)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s