REDDING, Redding (EP): ‘De kans dat we ‘Zet die ploat af!’ zouden roepen als ze ergens opstaat, is onbestaande’

Voorheen heetten ze Gipsy On The Rocks en als dusdanig brachten ze eind 2010 de full cd ‘Soul For A Gun‘ uit. Nu noemen ze zichzelf Redding, ‘een jonge Antwerpse band met Kempische roots‘. De site voegt eraan toe: ‘Heartfelt blues rock that bridges the gap between the seventies and the present‘. Nou, dan moeten we zelf niets meer schrijven, natuurlijk! Alle gekheid: Redding vliegt erin met een vuur en enthousiasme dat meteen doet denken aan de punkexplosie. De muziek schrijft zich eerder in de intussen uitgestorven traditie van de Kempense hardere gitaar rock bands-zonder-franje van de seventies en vroege eighties, als Mustang/Hassle, Bread & Butter, Victim. Het is een verleden dat deze jonge mensen niet kunnen beleefd hebben, maar die men hen wellicht links en rechts al heeft gehint of geduid. Wie zich voor deze lokaal levendige sien interesseert, kunnen we altijd verwijzen naar http://www.belgianmetalhistory.be, een goudmijn op dat gebied.

Het vijftal, onder leiding van zangeres Hanne Hofmans, die ook alle lyrics van zes song EP ‘Redding‘ voor haar rekening neemt, holt zichzelf nog wel eens voorbij, zoals in ‘Pretty Mask‘ of  in het fellere deel van ‘Hangman‘, een track die voor het overige toch aan de ribben blijft plakken, een terechte afsluiter. De groep mist dus nog wat maturiteit (zo wil het bombast ‘Arsenic Anna‘ neerhalen in plaats van het functioneel op te stuwen), maar de kans dat we ‘Zet die ploat af!‘ zouden roepen als ze ergens opstaat, is onbestaande. Want zoveel passie en overtuiging wijzen op de juiste mentaliteit. Hanne heeft zangkwaliteiten, ze heeft enkel coaching nodig om er het volle pond uit te halen. We weten niet wat Redding op een scene uitvreet, maar er rest hen enkel op het ingeslagen pad verder te gaan. Veel, heel veel spelen is de boodschap, en zich goed laten omringen, da’s geen overdreven luxe.

Makkelijk zal het nooit gaan, maar vergeleken met de bovenvermelde bands die moesten werken zonder de logistiek, de omkadering en de deskundigheid die er tegenwoordig beschikbaar is. Dat staat onafhankelijkheid trouwens niet in de weg. De ervaring leert echter dat jonge bands vooral naar hun hart moeten luisteren en niet naar de raad van oudere za… recensenten. We hopen ze te lande nog wel eens aan het werk te zien, al komen we tegenwoordig maar zelden in de Kempen waar ze blijkens hun kalender veelal spelen. Maar als het zich voordoet, mogen ze gerust een versie van het verbeten ‘Sleepwalking‘ of vulkaanuitbarsting ‘Hate Me Break Me‘ neerzetten.

Antoine Légat (15 10 12)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s