THE ROSELINE: VAST AS SKY

Dit stuk is online @ www.rootstime.be  

Soms is een biografie te romantisch om gelogen te zijn. Het begint zoals het altijd begint: Colin Halliburton hoort op zijn negentien ‘Car Wheels On A Gravel Road‘, van Lucinda Williams, zowat de bijbel van alt.country, en ook Whiskeytown maakt grote indruk op de jongeman via ‘Stranger’s Almanac‘. Plotseling leek ‘country’ toch niet dat scheldwoord, even erg als ‘redneck’. De kunstschool in Santa Fé, New Mexico, leek toch niet de oplossing voor zijn creatieve ambities. Die kwam er wel via een goedkope gitaar en een behulpzame buur leerde hem akkoorden. Een jaar later had hij al een zeventigtal songs. Terug in Kansas liet hij er enkele horen aan een vriend en The Roseline was geboren. Twee full cd’s in eigen beheer was de oogst, maar meer dan waardering viel er niet te rapen voor het groepje. Tegen 2009 was de groep dood. Zowel verhuizingen als verslavingen hadden daar debet aan. Colin had de muziek ongeveer vaarwel gezegd en was dan toch kunstgeschiedenis aan het studeren. End of the line?

Ja… tot er plots een einde kwam aan een vijf jaar durende relatie. Die persoonlijke aardverschuiving zette hem aan het schrijven en die song cyclus werd ‘Vast As Sky‘. Zoals bijna altijd blijkt LDVD een sterke motor voor de creativiteit. De elf songs beschrijven effectief een relatie, van rozeschijn en manegeur in ‘Back Of My Mind‘ tot het finale vuurwerk en de unhappy end in ‘Roll Around‘. Uiteraard zingt Colin lead. Michelle Guame (het opvallende Glockenspiel is ook van haar) en Amanda Cox zorgen voor de backing vogels. Colin speelt ook akoestische en elektrische gitaar. De rest van de band bestaat uit Ehren Starks (keys), Mike Alexander (elektrische gitaar), Jenny Maciaszek (bas), David Stamm (drums) en Jeff Jackson (pedal steel en elektrische gitaar) Niet dat die namen er toe doen: ze kwijten zich van hun taak, maar dat is het dan ook. Maar er is nu eenmaal weinig meer te zeggen.

Behalve misschien dan dat The Roseline in augustus naar Brooklyn, New York verhuist, dat Halliburton reeds de songs voor een nieuwe cd heeft geschreven. Die cd heeft zelfs al een titel: ‘Thick Blood‘. En wat ‘Vast As Sky‘ voorstelt? Het peil van rolmodel Lucinda haalt Colin voorlopig niet, maar La Williams staat dan ook op eenzame hoogte (en ze had véle jaren nodig om zo ver te komen!) Voorlopig is The Roseline dus nog geen nieuwe Whiskeytown, Counting Crows, Drive By Truckers, Wilco, Tom Petty, groepen die je wel hoort doorklinken. Maar ondermaats is het geenszins: songs als ‘Flowers On The Cheap‘, ‘Young Things‘ en het van opvallende backings voorziene ‘Never Mine‘ mogen ongetwijfeld gehoord worden. Bij ‘All Me‘ blijf je niet onbewogen, al is het maar omdat ieder dit wel eens voor had: is ‘die andere’ wel lief voor jou?

Met The Roseline kan het nog alle kanten uit. Beloftevol kan je ze wel noemen. Fans van voormelde artiesten mogen dus gerust het curieuze oor te luisteren leggen, want ‘Vast As Sky‘ schuiven we niet tegen onze zin in de laserlader. Het meesterwerk is dan voor later

Antoine Légat (25 08 12)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s