Leeuwen, dinosaurussen, baxters en fraai gedraaide verpleegsters: the STORY, the C-KWEL!

Tussen donderdagen 9 en 16 september was uw dinar, heu, dienaar incommunicado, wegens ziekenhuisbrilletje opgezet. Ik heb de story niet in het Nederlands, maar we gaan ervan uit dat u het onderstaande wel begrijpt. Ik herneem ook het gedicht dat ik n.a.v. een eerder, minder positief hospitaalbezoek pende. Verder nog een goeie morgen!
 

I was taken in the hospital for ‘observation’, but I knew what was going to happen, as I already had these two heart surgeons before. They took the opportunity to give me the whole run of baxters, tests, röntgens, scanners until my arms were looking like a needle cushion, as if a flock of hedgehogs had stampeded over them! Happily, all and everything seems in perfect working order, especially heart and arteries, lungs, kidneys, toes and also my tongue! Really swell, such a check up…but the original sin, I mean, problem was still haunting us after a week. Just in time, the doctors found ‘something’ against these blood pressure values of 20 to 22, through an old medicine, hydralazine, that was even taken out of commerce (at least in trendy Belgium) and had to be prepared in the pharmacy! Of course, a lot of other pills have to neutralise the ‘special effects’ of his medicine. And there’s pills for the blood density, gout, and maybe even something against lions and dinosaurs. You never know!

Still, the cause(s) of these high values aren’t discovered yet. They still have a lot of material to investigate in the coming weeks: test results, gallons of body liquids, blood samples, etcetera…, so they might find it as yet. And I’ll have to lose a little weight… Some eighty pounds will suffice.

Anyway, I feel OK now, not too tired for the weekend, so next (THIS!!!) week, I’ll be back in business, if the gods allow…

So please don’t worry! I have other problems to tackle! Lions! Dinosaurs!! Karins!!! Stepdaughters! 

 

Antoine.

PS From a hospital with no internet for patients and no patience for internet!’

 

Azijnzuur

———–

 

Het confront met eigen lijf

dat niet meer mee wil,

niet meer zoals in de overmoed

van een lang vermiste jeugd,

toen nog gefocust op het kind

dat we krampachtig wilden blijven.

De geuren van pijn,

signalen van verderf en verval,

de pijnen van het al te véél

geweest te zijn,

hels en rebels

in het zieke weefsel

van het bestaan.

Hagelwit, versteven linnen,

versleten van vorige levens,

getekend door angst

en lichaamsvochten.

 

Waar is hier dan nog mijn leven?

 

Weg.

Het verband is weg,

gemoffeld in verbanden,

gewikkeld in

ingewikkeld jargon,

bedacht door mensen

die het ook niet weten.

 

Weg.
Dood.
Of toch bijna.

De hoop voorbij, heel zeker,

verdoold en kwijnend

in dit steeds meer

falende lichaam.

 

Weg,

de dromen van

wanneer het finaal komt,

wanneer het mijn beurt is,

wanneer ik kan beginnen

met alleen maar mezelf te zijn.

 

De klok tikt averechts

in de ether van dit gebouw

dat me niet graag ziet.

 

De schrik te eindigen

voor het ooit begon

en enkel de schreeuw te voelen

van een afscheid zonder kennismaking.

 

 (21 09 07)

 

Soundtrack: Mera t’Aprili (Een Dag in April)

(Angélique Ionàtos, op een gedicht van Kostas Karyotàkis:

,,…T’anthi evodoûsan ki ipe aporôndas: ‘Pôs na pethàno?’ /

…De bloemen geurden zoet en perplex zei hij: ‘Hoe te sterven?’)

 

 

 
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gezondheid en welzijn. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s