Het WEEKEND DER REUZEN: OLSON-KING-LE MANS-MATTHEWS

 

24 UREN VAN LE MANS: AUDI overtroeft PEUGEOT

Mark OLSON & Ingunn RINVOLD / Michael Weston KING in Toogenblik te Haren op vrijdag 11 juni 2010

Iain MATTHEWS & Egbert DERIX in ’t Ey te Belsele op zondag 13 juni 2010

 

Het weekend van de reuzen heeft volledig gegeven wat ervan verwacht mocht worden. Nee, we hebben het niet over de politiek en ook niet over het voetbal. Het zou kunnen slaan op de prachtige triomf van de drie Audi’s R15 Plus TDI in de 24 Uren van Le Mans, waarmee ze de vier ultra snelle Peugeots 908 terugwezen en dus ‘wraak’ namen voor 2009. En passant klopten alle drie Audi’s het fabuleuze record van deze uithoudingskoers, record dat Helmut Marko en Gijs Van Lennep met hun machtige Porsche 917K vestigden in 1971. De Peugeots vielen alle uit in deze ongemeen harde wedstrijd, die een boeiend verloop kende: tot twee uur voor het einde leken twee van de Franse wagens hun inhaalkoers nog succesvol te kunnen afronden. Maar de mechaniek is onverbiddelijk als de mens over de limieten gaat. De Vlaamse media hebben daarvan echter weinig geweten, blijkbaar, al werden veel records gevestigd, onder anderen dat van het aantal toeschouwers. Le Mans en de hieraan gelieerde wedstrijden zitten duidelijk weer in de lift. Toch vonden we in één krant een kleine paragraaf hierover, tegenover een vol blad voor de Grote Prijs Formule I van Canada.

 

Voor ons slaat het echter vooral op de drie reuzen onder de singer-songwriters die we op vrijdag en zondag aan het werk zagen, met op zaterdag nog een schnabbel. Op 11 juni werd het werkjaar van Toogenblik in Haren bij Brussel afgerond met een op de laatste minuut geboekt dubbelconcert. Mark Olson, met Gary Louris lange jaren de sterkhouder van The Jayhawks, formatie bekend om zijn machtige alt.country songs en prachtige close harmony. Mark verliet de groep in 1995 om te trouwen maar hij is intussen gescheiden van zangeres Victoria Williams. Olson heeft een eigen band, The Creek Dippers, maar was hier met  backing zangeres en begeleidster Ingunn Ringvold (Oslo) Wat werd dat weer een zalig dwalen doorheen oud (Jayhawks classics als ‘Wichita’, ‘Clouds’, ‘Falling Star’, ‘Over My Shoulder’) en nieuw (de cd ‘The Salvation Blues’), wat zingt de man toch nog immer als de ‘Humming Bird’ uit het Creek Dippers bisnummer! Zo had Toogenblik nog eens een ‘superster’ op bezoek in wat misschien het allerlaatste concert is geweest van de club. Iets wat we overigens allemaal samen moeten beletten.

 

Tweede man op de affiche van vrijdag was Michael Weston King. De voormalige leider van The Good Sons bouwt ook al een indrukwekkend oeuvre op en dat liet hij ons, voor de derde maal al in Haren, uitgebreid horen. De kern werd gevormd door de protestsongs van zijn komende cd ‘I Didn’t Raise My Boy To Be A Soldier’ een mengeling van zelfgepende anti-oorlogsliederen en die van bekende (Phil Ochs, Roosevelt Sykes) en schier onbekende oorsprong (zoals het titellied, naar een gedicht uit 1915 van ene Alfred Bryan) We werden zwaar geraakt door ‘Lay Me Down’, ode die hij schreef aan zijn vriend en road makker Townes Van Zandt, toen die stierf, en door ‘I Fall Behind’ dat zo van Bruce Springsteen kon geweest zijn. Hij eindigde met ‘No More Songs’ van Phil Ochs, wat sommigen zo’n slecht voorteken vonden voor Toogenblik, dat MWK daar veel later in de nacht nog ‘A Song For’ van Townes aan toevoegde. Je mag immers het lot niet tarten. Al hoorden we dat laatste niet meer (we hingen af van onze ‘taxi’), dan was dit toch één van onze mooiste muzikale avonden ooit…

 

We gaan hier echter niet verder op in omdat er al een zeer volledig en uitstekend verslag te lezen is op www.rootstime.be, van de hand van RoenHetZwoen: nadrukkelijk verwijzen we u naar dit diepgravende stuk.

 

Zaterdag laat zagen we nog een stukje van To Noisy Fish, een free jazz formatie ontstaan uit de ritmesectie van Peter Vermeersch’ Flat Earth Society. Wat ze brachten in die 20 minuten belooft voor de toekomst. We gaan hen alvast blijven volgen. Normaal hadden we zaterdagnamiddag in het Antwerpse Expohuis moeten zijn voor het slotconcert van dit seizoen. We vernamen dat Jean Bosco Safari er een ferme lap op gaf. Aan de hand van zijn laatste en geslaagde cd ‘Private Revolution’ hebben we geen enkele moeite om dat te geloven.

 

Zondagnamiddag gingen we, terwijl overal stemmetjes geteld en opgeteld werden, naar ’t Ey in Belsele, onze geliefde folkclub, voor de langverwachte komst van Iain Matthews & Egbert Derix. Maar daar schrijven we een apart verslag over!

 

Antoine Légat (14 06 10)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hobby's. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s