LITTLE KIM & The ALLEY APPLE 3 schitteren tijdens presentatie eerste cd ‘Riding The Rails’ in Banana Peel Ruiselede!

 

LITTLE KIM & The ALLEY APPLE 3 met cd presentatie Riding The Rails in Banana Peel te Ruiselede op maandag 1 maart 2010.

 

Bijzonder geslaagde cd presentatie in Banana Peel in Ruiselede, waar Little Kim (Kimberly Claeys uit Kruishoutem) in het begin van haar loopbaan, nu drie jaar terug, de gelegenheid kreeg om een eerste demo op te nemen. Visionair vanwege Franky Van de Ginste van BP, want de investering rendeert nu. Little Kim & The Alley Apple 3 is uitgegroeid tot niets minder dan een sensatie, die in de komende maanden heel wat van zich zal laten spreken in heel Vlaanderen… en Nederland! Banana Peel was op 1 maart, uiteraard een maandag, trouwens afgeladen vol: naast het erg trouwe publiek (dat duidelijk geleerd heeft ook iets anders dan de zuivere blues te waarderen) waren er de vele fans die deze act intussen heeft verworven. Little Kim en haar trio hebben dan ook heel wat in de vitrine staan.

 

Eerste troef: Kim is een zangeres begiftigd met een mooie stem, ze zingt toonvast, met veel bravoure en een volledige stijlbeheersing: wat ze kan in de studio reproduceert ze schijnbaar moeiteloos op podium. Het oog wil ook wat… Kim is een fris ogende verschijning (de Amerikanen zouden haar ‘cute’ noemen), een jong ding vol vuur en passie en uitermate open en sympathiek. Dames, let op: geen man in haar buurt die niet gefascineerd raakt! Heren, let op: ze is niet meer vrij. Laten we echter meteen komaf maken met de vergelijkingen met Lien De Greef. Want al geldt het voorgaande ook voor Lady Linn, zoals we Lien beter kennen, ze zitten elk wel in een specifieke muzikale niche, en die is nogal verschillend. Nee, Kim moet je eerder spiegelen aan diva’s van weleer: Kay Starr, de Boswell Sisters, de Andrews Sisters., al brengt Kim momenteel geen enkel nummer van dit laatste trio. Wel, ondanks de stijlverschillen, van de tragische Lady Day ofte Billie Holiday, zangeres die zoals algemeen geweten als één van de grootste aller tijden beschouwd wordt (‘Undecided Now’)

 

Kim heeft zich, en dat is een tweede troef, gestort op een muziekstijl die in onze streken niet zo vaak aan bod komt, namelijk de country swing of western swing en de genres waarmee er interactie was: de oude western muziek, de swing(jazz), de hot jazz, de cool swing, de honky tonk, alles wat zich voor WOII aan zogezegd ‘blanke’ volkse of populaire muziek ontwikkelde, zoals ook nog de Hillbillystijl, bekend van de Carter Family, en de bluegrass. Pas achteraf werden die in afgebakende vakjes geduwd. Bob Wills & The Texas Playboys is een fraai voorbeeld van de stijl: men noemde hem zelfs The King Of Western Swing, maar country swing was ook niet ongenegen aan pakweg country zangeres Patsy Cline en de ‘vader van de country & western’ Hank Williams (beiden net geen dertig geworden!) en de vroege Bill Haley. Meer naar onze tijd toe denk je aan The New Riders Of The Purple Sage, Asleep At The Wheel, Buck Owens, Merle Haggard (de Bakersfield-country en de outlaw country) en de deerlijk gemiste Commander Cody & His Lost Planet Airmen. Tegelijk is dat zeer herkenbare muziek en toch uitermate breed, een grote vijver om in te vissen.

 

De derde troef betreft de band. Geen western swing zonder lap of pedal steel. Vandaar dat Pat(rick) Cattoir de lap steel (maar dan één op poten) meebracht van bij de Eeklose band Those Metal Boys With Their Metal Toys, die ook al exclusief muziek uit de roaring twenties en thirties spelen (overigens wordt hun nieuwe cd voorgesteld in de N9 in Eeklo op 12 maart eerstkomende) In swing jazz en aanverwante nummers speelt hij ook de voor die songs noodzakelijke akoestische ritmegitaar. Niet alleen is zijn inbreng in de totaalsound belangrijk, hij deed ook de art work voor de cd hoes. Met zijn dynamische slappin’ techniek, zo typisch voor rockabilly, is contrabassist Selim ofte Slappin’ Slim de motor van het geheel. Akoestisch gitarist (en occasioneel tweede stem) Tom De Poorter is dan weer de draaischijf: hij schrijft de songs die naadloos aansluiten op het zorgvuldig gekozen ‘historisch’ materiaal, dat gelukkig nooit ‘historisch’ klinkt. Het was Tom die eind 2005 antwoordde op de advertentie die Kim geplaatst had, op zoek naar de juiste mensen voor haar nieuwe muzikale project, en die de andere twee suggereerde. In de bravoure van het geheel dreigt het nauwelijks opgemerkt te worden, maar Tom is op de koop toe een bijzonder virtuoze gitarist. En hij produceerde mee de cd.

 

De eerste van de twee lange sets presenteerde de eerste dertien songs van ‘Riding The Rails’ in de volgorde van de cd. De twee laatste nummers van de plaat volgden halfweg set twee. Dat had voor gevolg dat het eerste stuk meer songs van Tom bevatte en deel twee meer covers. Tussen dat eigen werk alras ‘Thingamajig’ (van Cindy Walker) dat de toon zet, vocaal en instrumentaal vuurwerk om duimen en vingers van af te likken. Maar nogmaals, die eigen songs halen niveau: ‘It’s Too Late’, ‘Midnight Cowgirl’ of de titelsong van de cd, elke song heeft wel wat in petto. Grote variatie en altijd wel weer iets verrassends, het geheim van de goeie entertainers.

 

Geregeld heeft Kim een dankwoord over voor al wie bijdraagt tot de avond: Gentse violist Philippe De Chaffoy krijgt een open doekje voor zijn bijdrage aan Toms ‘As I Slip Into Your Arms’. Bij ‘The Alley Apple Stomp’ dankt Kim de Closed Session Studio in Roeselare voor de opnamefaciliteiten. ‘Ze hebben daar vintage material, speciaal geschikt voor de opname van deze muziek’. Al snel wordt ook Pat Cattoir als ‘vintage material’ bestempeld. Het gaat er inderdaad bijzonder losjes en goedlachs aan toe! Producers Kristof Maes en Karlheinz Chambaere delen in de eer. In dat eerste deel ook ‘Whoa babe’ van Larry Clinton: het kwartet kent zijn klassiekers. Heel knap vinden we Toms afsluitende ‘Lou Ella Brown’, ook al een instant classic.

 

De tweede set zet in met ‘Ida Red’, een lied zo oud dat de oorsprong ervan in de mist der tijden verdwijnt. Little Kim zegt ‘wel tweehonderd jaar oud’. Dat kan wel eens kloppen. De eerste opnames dateren in ieder geval van 1924 en 1927. Toch klinkt de song verbazend hedendaags. Toms eigen werk blijft boeien: ‘Billy Bob’ is weer zo’n pareltje. Op de studio versie van ‘When The Night Owl Sings’, de zogenaamde ‘mystery track’ van de cd speelt jazz trompettiste Marie-Anne Standaert mee. Helaas is ze hier nu niet. We krijgen prima uitvoering van ‘(I Wish I Could Shimmy Like) My Sister Kate’ dat Kim geleerd heeft van Madeleine Peyroux. Een spetterend ‘Cornbread & Butterbeans’ van Lehman Monroe zit er ook al tussen, net als het indertijd vaak gecoverde ‘Oakie Boogie’ van Johnny Tyler, song die verwijst naar een stukje Amerikaanse geschiedenis die je ook leest in ‘Grapes Of Wrath’ de Pulitzer Prize en Nobelprijs winnende bestseller van John Steinbeck. ‘Bonaparte’s Retreat’, indertijd gezongen door Harry Locklin (gepend door Pee Wee King en Redd Stewart) en niet te verwarren met de Ierse ballades die het opnemen voor de Franse keizer, is een ode aan Dixieland.

 

Bijzonder veel plezier doet ons de versie van het hilarische ‘Smoke Smoke Smoke That Cigarette’, geschreven door o.a. Merle Travis maar hier vooral bekend van de al geprezen Commander Cody. Ook ‘(You’re) Nobody’s Sweetheart Now’ uit 1924, waar de grote Gus Kahn aan meeschreef, werd vakkundig onder handen genomen. In de bissen ‘Please Don’t Talk About Me When I’m Gone’ en ‘Walking Dream’, eerbetoon aan Frank Sinatra en Patsy Cline, respectievelijk. 28 songs kregen we in totaal, een instrumentaal nummer incluis. Intussen had Kim, echt een ‘ideale schoondochter’, iedereen hoofs en gracieus bedankt die van dichtbij of ver met ‘Riding The Rails’ te maken heeft. Zo hoort dat op een cd voorstelling, maar het was ongetwijfeld spontaan en gemeend.

 

De knappe songs, het samenspel en de vele spetterende solo’s ten spijt, is het Little Kim zelf die het hele concert draagt. Hier past een diepe buiging voor zoveel talent en voor het harde werk dat van Little Kim & The Alley Apple 3 een unieke ervaring maakt.

 

Antoine Légat (4 maart 2010)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s