John SNAUWAERT & Sebastian GOMEREN jazz in Het Muzikantenhuis te Gent

John SNAUWAERT & Sebastian GOMEREN in Het Muzikantenhuis in de Dampoortstraat 50 te Gent op vrijdag 5 februari 2010.

 

Enorm veel interessante concerten, nog meer dan op andere vrijdagavonden. Moeilijk kiezen? You bet. We verkozen dan maar om nog eens een potje jazz mee te maken. Dan is sopraan- en tenorsaxofonist John Snauwaert natuurlijk een optie, in welke samenstelling hij ook optreedt. Helaas kon de tegenwoordig in Manhattan, NY, residerende Bob Mover, tenor- en vooral altsaxofonist, tevens goeie vriend van John, er niet bij zijn in het Gents Muzikantenhuis. Die is wel in België maar mocht net vanavond het hospitaal niet verlaten. Zijn astma staat hem helaas niet toe elk van de geplande concerten af te werken. Spijtig want de ex-sideman van o.a. Charlie Mingus, Chet Baker en Lee Konitz is een monument…en een nog immer met kinderlijke gedrevenheid spelend bête de scène, dat we eerder al aan het werk zagen op de Aalterse Pietberg in de zomer van 2008. John had de jonge contrabassist Sebastian Gomeren meegebracht en met hun tweetjes zouden ze het redden.

 

Nu is het Muzikantenhuis, vlakbij de Dampoort, een ideale omgeving voor elke vorm van (relatief) kleinschalige (meest) akoestische muziek. De zaak hoort bij vzw Tini, dat ‘in eerste instantie (…) Turkse muziek, theater en dans wil promoten’. In de praktijk runt Mustafa Avsar, zelf een onderlegd sazspeler, de zaak. Het Muzikantenhuis wil een interculturele ontmoetingsplaats zijn, naast uiteraard café en restaurant, met overigens een kleine, maar succulente en zeer democratische menukaart (grillgerechten) Iedereen die een instrument kan vasthouden of wil zingen er welkom, want naast de formele optredens, zijn er de impromptu jamsessies. Ze noemen het zelf ‘volksacademie nieuwe stijl’ (zie verder www.muzikantenhuis.be) Soms wordt er uitgeweken naar grotere zalen, zoals voor het concert van Willem Vermandere met Mustafa Avsar in februari 2008 en september 2009.

 

Maar voor kleine concerten volstaat het podium, halverwege de zaak. Aan de muren hangen overigens nog bruikbare, vooral Turkse muziekinstrumenten. Aan de ingang loopt een ononderbroken diavoorstelling waarop de voorbije concerten, dansfeesten en andere initiatieven onophoudelijk reclame maken voor deze sympathieke doe-het-zelf cultuurverspreiding. Ook voor jazz is er plaats: John Snauwaert trad hier al wel vaker op. Twee sets die telkens begonnen met een Bob Mover tune, de eerste set was dat een bluesgetint nummer, dat nog geen titel had tot de dag voor dit optreden, dank zij de hospitaallift. Het heet dan ook Schindler’s Lift. De tweede set startte met de door een niet-aflatende baslijn gestuwde Saudade de Brooklyn. Snauwaert wisselde tenor en soprano voortdurend af. In het eerste deel we nog Beatrice van Sam Rivers, het onverslijtbare Night And Day van Cole Porter en You Don’t Know What Love Is, een ballad met dezelfde atmosfeer die ook Les feuilles mortes bezielt. Israel sluit af, met een flard Summertime.

 

Na Saudade de Brooklyn speelde Sebastian een lange intro (een soort Turkse taksim, maar dan ritmisch niet vrij!) ter inleiding van een meeslepend stuk muziek dat nog geen naam meekreeg, maar waar het schema van Blue Moon in verwerkt zit. Onbekende muziekstijlen moet je leren appreciëren. De luisterinspanning die dat vergt krijg je dubbel en dik terug. Jazz is niet anders. Je begint, over de melodie heen, te letten op de details: fraseringen, patronen, accenten en fiorituren die iemands stijl en benadering uitmaken. De manier waarop de melodie of het thema telkens weer herdacht wordt, heruitgevonden, verrijkt en geconfronteerd met andere. De werking van de stilte ook, zo essentieel in goeie jazz.

 

De laatste drie nummers zijn gewijd aan de groten van de saxofoon. On Green Dolphin Street is een tot standard geworden filmthema, in 1947 geschreven voor de gelijknamige prent door Bronislau Kaper (Ned Washington schreef er een tekst op), maar is voor altijd gekoppeld aan John Coltrane (op Miles Davis’ ‘’58 Miles Featuring Stella By Starlight’) ‘Au Privave‘ is een thema van Charlie Parker. Als bis bracht John op soprano ‘Saint Thomas’ van Sonny Rollins, de ouwe meester die er dit jaar tachtig wordt. Met die lamskoteletjes erbij een prachtavond!

 

Antoine Légat (09 02 10)

 

PS We hebben nog dit lijstje van concerten, waar Bob zeker van de partij zal zijn, zo verzekerde John ons. Verdere info: zie sites.

 

-Vrijdag 12 februari om 20u: C.C. Dommelhof in Neerpelt

-Zaterdag 13 februari om 21u: Jazzclub in Gouvy (bij Luik)

-Zondag 14 februari om 20u: openingsconcert nieuwe Jazzclub ‘The Black Cat’ in Torhout

-Maandag 15 februari om 20u: Bluesclub Banana Peel te Ruiselede.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s