Karim BAGGILI TRIO & Eva DE ROOVERE op Brugges Festival 2009.

 

Bijgaand stuk staat ook te lezen op de site van Moon Art Gallery.

 

 

Karim BAGGILI TRIO & Eva DE ROOVERE op Brugges Festival 2009.

 

Zeg nooit dertiende tegen een vrijdag want de wraak zou zoet kunnen zijn: een overweg die gesloten blijft, het gebeurt alleen dan! We waren nog net op tijd om Karim Baggili zijn eerste nummer te horen eindigen zodat we nog met recht en reden dit verslag mogen neerpoten. Een vreemde aanblik bood de Brugse Stadsschouwburg: dit concert, toch het zoveelste in de rij van een huis van vertouwen dat voor de 22e maal Brugges Festival heet, kon maar weinig mensen lokken, bovendien een heel ander publiek dan gewoonlijk, niet vertrouwd met Brugges Festival, wat ook van die kant voor een drempel zorgt. Karim Baggili is buiten de kringen van jazz- en wereldmuziekliefhebbers nog steeds een nobele onbekende. Eva De Roovere zou volk op de been moeten brengen, maar het moet voor eens en voor altijd gezegd: de ex-zangeres van Kadril en gewaardeerde zangstem in allerhande gewaardeerde projecten met (Oblomov, Kleine Blote Liedjes) of zonder Gerry De Mol (Olla Vogala en allerlei min of meer kortstondige samenwerkingsverbanden) is één van de slachtoffers van de ,,hervorming’’ bij de radio. Waar dat absurde ,,bollensysteem’’ een hele resem Vlaamse artiesten virtueel monddood gemaakt heeft omdat ze in geen format passen (je hoort ze nog wel eens op de…nachtradio) waren sommigen gewoon niet meer uit de ether te slaan, het Fixkes effect dus.

 

Blijkbaar begreep niemand in dit computer gestuurde wangedrocht dat dit zich tegen die overbelichte artiest zou keren: we kennen radioliefhebbers (een heleboel zelfs) die systematisch van frequentie veranderden of hun toestel uitzetten bij de zoveelste maal …. (vul de songs zelf maar in, u kent het handvol liedjes intussen ,,rats van buiten’’) op hun vroegere favoriete zenders. Een radiomaker, een platenfirma, een management zou moeten begrijpen dat zo’n overdaad de artiest meer schaadt dan baat. En helpt het meer platen te verkopen? Twijfelachtig. We hebben er maar één woord voor: broodroof. Er is intussen enige beterschap in radioland, maar een aantal excessen blijken nu toch wel moeilijker uit te roeien dan op te starten. Excuus voor deze uitweiding, maar het concert van Eva toonde aan dat zoiets doodjammer is, want ze kan, binnen het kader van haar artistieke persoonlijkheid, aardig uit de hoek komen. Dat heeft men boven de Moerdijk al wel ontdekt dank zij Slaap Lekker, de rap remix van Fantastig toch, door Diggy Dex.

 

Karim Baggili eerst. Die had Osvaldo Hernandez Napoles meegebracht, strijdmakker van bij het geweldige Cuatro Con Cuatro, percussionist van stand met cajon (flamenco doos), waterdrum, de grootste van de twee Indische trommeltjes die samen de tabla vormen, grote trom, shakers (of maracas) en tamboerijn. Op die laatste twee speelde hij trouwens telkens een virtuoze solo, wat je niet verwacht met zulke ,,simpele’’ instrumenten. Na een paar thema’s kwam ook zangeres Karoline de la Serna erbij, Waalse van Spaanse afkomst, die met krachtige solo zang (de Mexicaanse klassieker La Llorona ofte De wenende Vrouw), of unisono met de gitaar, of nog, in vocalises de hele act duidelijke meerwaarde gaf (haar cd Traduzca, opgenomen met uitstekende jazzmusici onder wie trouwens Baggili, is één van de grote debuten van 2009)

 

Maar het is en blijft Karim Baggili die de show steelt met zijn ongelofelijk technisch kunnen op de akoestische gitaar, zo mogelijk nog overtroffen door zijn visionaire aanpak: een mengeling van jazz, flamenco, Zuid-Amerikaanse ritmes, oriëntale klankkleuren, die toch zelden of nooit als een allegaartje klinkt, omdat hij de ,,originele’’ muziekvormen door en door kent en deze respectvol verwerkt. Voor het laatste nummer haalt hij de luit boven. Door zijn deels Jordaanse afkomst interesseerde Baggili zich al vroeg in het dikbuikige oosterse instrument zonder frets op de korte hals en verdiepte hij zich in de Arabische muziektheorie. Een indrukwekkende taxim (ritmisch vrije toonschaal verkennende intro) toont nogmaals hoe bedreven deze nog erg jonge man is. Ergens halfweg schakelt hij plots over op een westerse toonaard, wat de weg opent naar een zinderende finale en naar een welverdiende bis. Ondanks een slordige presentatie (overigens sympathiek, al snapte blijkbaar niet velen de humor in de voorstelling van La Llorona..) was dit een optreden van een artiest volkomen in de traditie van de grote solisten die mede de faam van dit festival uitmaken (Paco de Lucia, Vicente Amigo, Anouar Brahem, Iordànis Tsomídhis, Myrddin…)

 

Eva had de nieuwe versie van haar band meegebracht met contrabassist Arne Van Dongen als concertmeester. Hoewel ze vooral eigen liedjes bracht, begon en eindigde ze met vertalingen andermans werk (resp. Sinéad O’Connor en Loudon Wainwright III), overigens een goeie maatwijzer voor dat eigen werk, dat nog immer het predicaat ,,kleine blote liedjes’’ verdient. We zouden ze echt geen ,,Pop Queen’’ noemen zoals de vrij stuntelige aankondigster van dienst (waar zijn De Caluwé en … ?) nogal voortvarend stelde, en evenmin een ,,singer-songwriter’’ in de klassieke zin. Ze is zich, via de cd’s De Jager en Over en weer, een eigen biotoop aan het scheppen, waarin het er weinig toe doet dat ze haar kwaadheid niet uitspuwt, dat ze geen slapstick brengt of niet als een loopse hinde over het toneel holt. Eva zal altijd die vrij statische figuur blijven die je met lichtvoetige humor en een grote dosis charme inpakt. Met woordspelingen ook, want haar liedjes bulken ervan, contemplatieve liedjes die meer diepgang bezitten dan een eerste beluistering suggereert. En last but not least ook krijgt ze je op de knieën met die prachtige stem die je in deze toch wel heerlijke akoestische ruimte zo goed kan genieten. Behalve de hits (dus ook Orpheus) bracht ze fijn werk als Mijn Ogen toe, Mis je, Laat me je Lied zijn, Zonde van de Tijd (een cadeau van Frank Vander Linden), Ingebeelde Vriend, Over en weer. Fantastig Toch zong ze voor een stuk in het… Frans, wat ambities in zuidelijke richting verraadt.

 

Ze had er ons voor verwittigd: ,,Ik speel geen gitaar zoals Karim…’’, maar toch verdedigde Eva De Roovere zich met wisselende graad van kundigheid op een heel arsenaal instrumenten, waaronder mondharmonica en uiteraard de klarinet. Aloude kompaan Arnout Hellofs (slagwerk) en Berlinde Deman (bastuba, glockenspiel, …) stonden haar bij, terwijl alle muzikanten ook nog eens alternatief of samen de backings verzorgden. Hoewel Niels Verheest (Fender Rhodes, hammond, piano) de meeste klavieren voor zijn rekening nam, liet Eva diverse malen ook horen dat ze met de vleugel uit voeten kan. Dat leverde overigens het moment suprême op, dat ene moment waarop diegenen die afknappen op wat zij de slaapverwekkende braafheid en vermeende meligheid van Eva noemen, hun mening mochten herroepen, gesteld dat ze er waren. De manier waarop ze solo Zoals dat ene Liedje als een hedendaagse La Llorona stamelde, prevelde, smachtte, croonde en huilde (de song refereert vanzelfsprekend naar Je suis venu(e) te dire que je m’en vais van Le Grand Serge Gainsbourg) zorgde voor kippenvel en koude rillingen, zozeer dat de daaropvolgende bombastische finale van de song met de hele band voor ons niet meer hoefde. Van de bissen onthouden we vooral de briljante intro door Arne op de staande bas en de solo op de … bastuba door Berlinde tijdens het al vermelde Fantastisch van LWIII.

 

Fantastisch? Eva De Roovere is (nog) geen Maria Farantouri, Mercedes Sosa of Nena Venetsànou, om weer eens te verwijzen naar de rijke festivaltraditie, maar dat hoeft ze niet te zijn om voor volwaardig entertainment te zorgen. Nu nog van de hype af geraken. (Antoine Légat; 14 11 09)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Brugges Festival. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s