JOAN AS POLICE WOMAN: een volledig(er) verslag!

 
 

JOAN AS POLICE WOMAN in de Handelbeurs op de Kouter te Gent, zaterdag 10 oktober 2009.

Met welhaast kinderlijk en duidelijk onverwoestbaar enthousiasme werkte Joan as Police Woman haar Gentse concert af, zaterdag 10 oktober. Dat had beslist te maken met de ontvangst die haar hier de twee vorige malen te beurt viel, maar in elk geval verraadde niets in haar gedrag dat ze al heel lang in deze business zit en dat ze de veertig nadert. Zelden zo’n uitgelatenheid gezien! Amerikaanse Joan Wasser heeft immers al heel wat ,,wasser” doorzwommen voor zich zich in 2006 als Joan as Police Woman aandiende met Real Life, meteen een schot in de roos. Als klassiek opgeleide violiste en singer-songwriter maakte ze al eerder naam, al was dat in dienst van anderen. We besparen u de eindeloze lijst samenwerkingen die ze aanging sinds het prille begin met de Dambuilders. In 1997 wordt haar wereld echter geheel dooreengeschud. Ze was het lief van Jeff Buckley toen die zo jammerlijk verdronk in de Mississippi.

In 1999 vervoegde ze Antony & The Johnsons en ze werkte mee aan de door de enen de hemel ingeprezen, door de anderen totaal verguisde I Am A Bird Now. Die deelname redde haar leven, zei ze, omdat die haar na het verdriet om Jeff weer op het juiste spoor zette. Sindsdien werkte ze met o.a. Rufus Wainwright, The Guillemots, Joseph Arthur en David Sylvian-Steve Jansen. Ze bleef ook in contact met de muzikanten van Black Beetle (de ouwe band van Jeff Buckley) Na het einde van die groep startte ze in 2002 Joan as Police Woman. To Survive was haar al even goed ontvangen tweede album. Nu stond ze in Gent om haar derde plaat Cover voor te stellen. Zoals de naam het aangeeft, is dit een plaat met versies van andermans liederen. Ze bevat tien songs die uit zeer uiteenlopende hoek komen. Cover is vooralsnog enkel te verkrijgen bij de concerten. Voor amper € 10 kon men zich het kleinood aanschaffen.

Wasser had voor dit concert de kameraden van het vroegere Black Beetle thuis gelaten en slechts één collega meegebracht maar dat is dan ook niet de eerste de beste. Terwijl Joan zong en alternatief keyboards en gitaar speelde, zorgde Timo Ellis voor al het andere, van elektrische gitaar over bariton ukelele naar drums. New Yorker Ellis is niet enkel in vakkringen gewaardeerd als multi-instrumentalist, maar is ook een producer met een indrukwekkende dienststaat, naast zijn eigen platenbaas. Hij was ook lid van de al tien jaar gesplitte maar nog immer gerespecteerde Cibo Matto. Terwijl Joan zich totaal gaf, bleef Timo helemaal geconcentreerd op zijn begeleidingswerk, hoezeer zijn leidsvrouw hem ook bewierookte. Er was nog een derde ,,muzikant”, het cassettedeck dat ze beiden hadden ingespeeld met ritmes en bijgeluiden. Joan bejegende dit verouderde maar prima werkende tuig met vertederend respect.

Het concert kon ze bezwaarlijk vullen met enkel maar het materiaal van Cover, dus bracht ze een overigens goed gebalanceerde mix van covers, oud werk en nieuw materiaal. Het is bekend dat Joan kan rocken als de beesten en haar demonen vrij spel kan laten, zonder ooit de controle te verliezen, maar dat ze ook bijzonder teder uit de hoek kan komen. Het reguliere optreden kende vooral het eerste, in de drie encores kwam ze uitermate verstild en breekbaar uit de hoek. Oudere songs waren er o.a. in de vorm van Save Me, waarin ze hoog uithaalt met die mooie en erg expressieve stem van haar. Flash was dan weer een volledig nieuwe en heerlijke song, die met zijn ingetogen begin en mooie herhaling van ,,flaaa-ash” het beste laat verhopen voor de toekomst: ze is duidelijk nog niet uitgeschreven.

Maar het ging hem vooral om de covers: toen ze aankondigde dat ze een Britney Spears song zou brengen, waren de reacties nogal verscheiden. Joan snoerde dadelijk de kritikasters de mond met een woeste versie van Overprotected, met twee elektrische gitaren, dat een zeer aanstekelijk ritme aangemeten kreeg. Het daaropvolgende She Watch Channel Zero van Public Enemy (van het legendarische It Takes A Nation Of Millions To Hold Us Back) kon dan weer vanaf de eerste noot op algemene instemming rekenen. Vroeg in de set had ze Baby van Iggy Pop gebracht (uit The Idiot) en gans aan het eind was er Sacred Trickster van Sonic Youth. De bassiste van die archetypische band, Kim Gordon, was de persoon die haar deed beseffen, zo vertelde ze nadrukkelijk, dat het mogelijk was om haar eigen ding te doen. Aan het eind ging Joan gans uit de bol, zo extatisch was ze omwille van dit concert dat blijkbaar aan haar eigen verwachtingen voldeed. Het was zowaar aandoenlijk! Ze had intussen al iedereen bedankt die het optreden mogelijk maakte, ook de geluidmensen Michel en Xavier, die inderdaad goed werk leverden (altijd leuk als dit soort concerten niet te luid gaat!) en de artistiek manager van de Handelsbeurs, die ze dankte voor het blijvende vertrouwen.

Het publiek reageerde navenant op de uitgelatenheid van Joan. Maar in de bissen ging het plots een heel andere toer op. Ze bracht eerst een nieuw nummer, The Human Condition, een fragiele walsstructuur met een beklijvende tekst, die ze met hemelse stem zong, terwijl uit het klavier magische klanken opkringelden. Dit was van een onaardse schoonheid en eigenlijk hoefde hierna voor deze jongen totaal niets meer. Maar ze deed er nog zo’n hondsfraaie ballad bovenop, Start Of My Heart (uit To Survive), om te eindigen met het slotakkoord van Cover, Keeper Of The Flame. Charles Derringer schreef het, maar de onvergelijkelijke Nina Simone maakte het beroemd (Luka Bloom noemde zelfs zijn coverplaat naar die song) Timo Ellis voegde op de bariton ukelele lichte flamenco toetsen toe, precies wat die song nodig had. Gaandeweg zong Joan meer en meer zoals Jeff Buckley op Hallelujah, een link die niet mis begrepen kon worden. We wedden dat Joan as Police Woman hier binnen afzienbare tijd weer staat en dan mag ze beslist rekenen op deze toeschouwers die ze waar voor hun geld gaf.

Antoine Légat (12 10 09)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s