Knetterende en knettergekke theatervoorstelling met veel muziek ‘De Alpenzusjes’ van Nele Bauwens, Dahlia Pessemiers en Luc De Vos

 
 
 ‘De Alpenzusjes +’ scheren hoge toppen.

Na deze première keken we toch nog eens naar het ticket, voor alle zekerheid. Yep, het stond er wel degelijk op: ik had op rij F, stoel 16 gezeten van het NTG op het Sint-Baafsplein Gent. Zo had het ook gevoeld, als een woeste joy flight in een F-16! Op vijf kwartier tijd hadden we de ene looping, roll en (on)gecontroleerde stall (*) na de andere meegemaakt, en dat aanschurkend tegen de snelheid van het geluid, vechtend tegen de black outs ten gevolge van te hoge G force! Verantwoordelijk daarvoor was De Alpenzusjes, een knotsgekke voorstelling in een productie van de Broedbloeders (zie verder www.alpenzusjes.bewww.broedbloeders.be )

Opgelet! Deze zusjes zijn niet te verwarren met het zangduo De Alpenzusjes, die boven de Moerdijk blijkbaar erg populair waren en zijn, en hun sporen hebben nagelaten op YouTube. Geen grotere antithese denkbaar, vrees ik… Eigenlijk waren deze Vlaamse Alpenzusjes in 1999 het afstudeerproject van Nele Bauwens en Dahlia Pessemiers, twee actrices sindsdien omnipresent op toneel en TV. Een decennium is een uitgelezen moment om iets goeds te hernemen, dat zal de achterliggende idee wel geweest zijn. Zien of het nog werkt, nu het nog kan -de meisjes kunnen nog gerust zichzelf spelen- en ‘relevant’ is. We kunnen niet vergelijken met tien jaar geleden, wegens nog niet geboren of toen hopeloos verliefd of iets dergelijks, we moeten dat nog eens nakijken, maar je hoeft natuurlijk niet al eerder gezien te hebben om deze prestatie ten volle te waarderen. Feit is dat De Alpenzusjes 2009 een schot in de roos is. Niet dat u iets wezenlijks mist als u deze tsunami niet onderging (in tegenstelling tot pakweg ‘The Broken Circle Breakdown Or The Cover-Ups Of Alabama‘ van Johan Heldenberg), maar u zal zich toch maar een dik uur geweldig voelen in uw F-16.

Maar er moest iets bij tegenover toen. Luc De Vos, jawohl, de énige échte, ,,die van Gorki” (of was het ,,die van Mia”?), zag het project indertijd, zo maakt hij ons toch wijs, en tot zijn grote tevredenheid, blijkbaar. De Oppergorki werd in het stuk ingepast. Luc past in vele stukken, als er muziek in komt, maar dit was blijkbaar toch a dream come true. Zo kunnen deze Alpenzusjes (die titel wordt min of meer duidelijk naar het einde van het stuk toe) de hort op. Een plot, laat staan diepere filosofisch, economisch, ergonomisch, socio-etno-geopolitiek of gewoon mediatiek verantwoorde mijmeringen, zal je er tevergeefs in zoeken. Hoewel: zie einde stuk!

Wel krijg je een subliem en op enkele piepkleine dooie momenten na (misschien te wijten aan de première situatie) volgehouden vuurwerk, geserveerd door twee wilde deernen (tempeesten, sloeries, akela’s, furiën, harpijen, erinyen, virginiawoolffen, … ) die mekaar (niet alleen) verbaal te lijf gaan in een wel bijzonder sappig-smeuïg Pajots, alle vuilbekkerij toegelaten en zelfs aanbevolen. Dat taaltje met zijn vele ,,dzsj” ’s mag dan niet voor iedereen even verstaanbaar zijn, zelfs niet voor iemand die zoals ondergetekende in Schepdaal/Itterbeek gewoond heeft, maar de algemene betekenis kan je best volgen, en je lacht maar mee met de hoop.

Luc zorgt dan wel voor intermezzi in het Meetjes (of hoe noem je de taal van het Meetjesland?) Al is het zeker geen ‘musical’ toch relatief veel muziek in De Alpenzusjes. Het begint al wanneer de toeschouwer binnenkomt (knap decor overigens) en de meisjes op een sfeerstukje (dat ons doet denken aan het slotnummer van de eerste cd van Ben Christophers, maar dat zal toeval zijn) onderkoeld en monotoon, af en aan, ,,Shall we dance with the devil in the pale moonlight” debiteren. Maar alles kan: een smartlap, dance, een felle brok rock, Luc heeft het allemaal in huis daar in zijn appartementje, dat uiteraard lekker groezelig-griezelig overhoop ligt. Daarom had eindregisseur Han Coucke bassist Wouter Berlaen naast zich voor de muzikale coaching, een team dat zich prima kwijt van zijn taak. Niet makkelijk om de boel samen te houden, schatten we. De muziek heeft een lijmende functie. Je kan ook fil rouges en doorverwijzingen ontwaren.

Maar het stuk, voor zover het er één is, is en blijft je reinste dada. De zusjes dollen associatief met taal en emoties, en drijven de absurditeit ten (Alpen)top, kortom een prachtig vehikel voor Nele en Dahlia om te tonen wat ze aan kreten en gefluister, aan zang- en danstalent, aan acteerkunst en overacting in huis hebben. En dat is een huis vol! Blonde Bauwens met haar schelle, felle, helle stem is de net iets meer exhuberante tante die scoort op een assist van de net iets meer introverte Pessemiers met de diepere stem, maar, anders dan het cliché van de comedy duo’s met aangever en afwerker voorschrijft, kan je hen hierop niet vastpinnen. Voortaan zullen woorden en zinnen als ,,Anne De Baetzelier”, ,,Wetteren”, ,,Moeke, is Dallas al gedaan?”, ,,Bond zonder Naam”, ,,Friedrich Nietzsche”, ,,Albert Camus”, ,,hyperventilatie” en ,,Da’k mij NIET ’n zet” een heel bijzondere bijbetekenis krijgen. Dat velen op het verschijnsel De Vos afkomen, is al duidelijk bij de eerste tussenkomst… en ook ergens aan het eind, als Luc zich, heu, blootgeeft. In elk geval lokt zijn aanwezigheid allicht ook flink wat muziekliefhebbers naar toneel… Gaan die ook eens naar theater! Excuus als we verder vaag blijven over het stuk, maar je moet het nu eenmaal horen en zien. Horen en zien zullen zo wel vergaan! 

Nog dit: geen boodschap, zeiden we. Maar dat klopt eigenlijk niet. Hoezeer het er ook over is, De Alpenzusjes houdt ons een spiegel voor: zo gaat het nu eenmaal binnen een gezin of waar mensen in welk verband dan ook, dicht, retedicht bij mekaar zijn, op mekaars lip leven. De klassieke parabel over haat-liefde verhoudingen, eros-thanatos met de remmen los, maar verder hebben we géén psychiater van doen, nee… Géén, hé, Nele?

De AlpenzusjesPlus: vanaf 2 oktober te ondergaan op vele plaatsen in het Vlaamse land.

Antoine Légat (29 09 09)

(*) en dat gezeten in wat ,,stalles” heet!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Theater en Muziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s