UItmuntende en verrassende NEEKA & ,,Robin”: U krijgt enkele kansen om dit te beleven vanaf 16/10 (AB Club in Brussel) en 17/10 (De Roma in Borgerhout)

 
 

NEEKA & Band, try-out van de nieuwe cd Robin in De Villa van de N9, Molenstraat 165 te Eeklo, op vrijdag 25 september 2009.

Het is niet gebruikelijk veel woorden te wijden aan een try-out, want per definitie is de show dan nog niet af, moet de band nog allerlei zaken weglaten, toevoegen, aanpassen, wijzigen. Het is dus niet helemaal eerlijk om zo’n momentopname vast te vriezen in een per definitie nog onjuiste totaalindruk. Maar toch kan je al iets aanreiken aan je lezer, zeker als de productie zich aandient als rotslecht…of beresterk, en dus van enig belang voor de nabije toekomst. In die context moet je bvb. ons eerder stukje over De Bruynes Blauwgrasband plaatsen, en ook volgende singer-songwriter verdient een speciale vermelding.

Neeka, het alter ego van Ilse Goovaerts, orgeliste van opleiding, heeft de laatste tien jaar een gestage vooruitgang geboekt, sinds de spraakmakende start via de single The Gardener (1998) en de eerste full cd Neeka (1999) Ze kon rekenen op de interesse van o.a. Tom Robinson, via de cover van Listen To The Radio (Atmospherics) Op Candy Comfort (2002) stond het succesvolle duet met Stef Kamil Carlens, Don’t Hold Me Back, dat ze nu vrijdag 25 september in De Villa van de N9 als eerste bis bracht. Er was Women Wonderland (2005), een cd die haar moederschap in het licht stelde. Ze werkte mee aan Hinterland, de cd van Mint, wat het nummer The More I… opleverde. We zagen haar in De Herbakker te Eeklo ook nog als lid van de band die de Neil Young tribute Living Hero speelde in 2008 (we gingen daar toen iets over schrijven, maar een ongewenst hospitaalbezoek verhinderde dat)

De gehate vergelijkingen steken weer de kop op (Joni Mitchell, Shawn Colvin, Feist, e.a.), maar wij vinden de rolmodellen die de artiest zelf aangeeft belangrijker, zoals Tim Buckley, Yeasayer en zie verder Neeka’s MySpace! Nu is er dus Robin, waarvoor ze de diensten kon inschakelen van John Morand (producer van Mint, maar voorheen al Sparklehorse en Jason Molina, bij voorbeeld) De opnames geschiedden overigens in de Sound Of Music Studios in Richmond, Virginia.

Het optreden in De Villa ging door vóór bijzonder weinig volk: in De Herbakker, enkele honderden meter verder, ging gelijktijdig een gratis festival door met o.a. The Van Jets en Team William. Het spreekt haast vanzelf dat de jeugd van Eeklo die concerten verkoos. Het handvol aanwezigen in het zaaltje van de N9 kreeg van Neeka een open doekje voor zoveel moed en zelfopoffering, maar wij hadden eerder medelijden met de afwezigen. Neeka (op gitaar en aan de piano & keyboards) en band legden immers een schitterende prestatie neer, trouwens de reden van dit stuk. Natuurlijk waren er oneffenheden, eigen aan de eerste overgang van repetitieruimte naar concertzaal, maar daar hoor je gewoon doorheen.

Dat de band goed draait, is uiteraard het gevolg van het lange samenspelen. Het zijn stuk voor stuk gedegen muzikanten Annelies Van Dinter (tweede stem, keys, xylofoon) is met haar eigen band Echo Beatty ook het voorprogramma van Neeka in de komende tijd, Andries Boone (viool en een keertje keys en mandocello) speelt in zeer uiteenlopende muziekgezelschappen als Ballroomquartet (waar we al een paar stukken aan wijdden) en Limbrant (idem), Patrick Steenaerts (gitaar) speelde jarenlang in de band van Johan Verminnen, drummer David Vertongen zit ook al in het uitstekende Ballroomquartet en bassist Luk De Graeff bij BJ Scott. De andere gitarist, Roeland Vandemoortele, was op deze try-out niet aanwezig.

We maken ons sterk dat Neeka potten zal breken met Robin. Twee redenen: de kwaliteit van de songs en het aangepaste gebruik van de vocalen. Het fraaie French Girl opende. Neeka kreeg vreemde reacties toen ze de song achteraf opdroeg aan Carla Bruni, totaal ten onrechte, want La Carla is een schitterende singer-songwriter (Quelqu’un m’a dit is waarschijnlijk wel de sterkste plaat uit de francophonie dit millennium!) Dat ze ,,getrouwd is met een knappe man”, tja, dat was er wel (zo ongeveer de hoogte van plateauschoenen) over, maar we waarderen de humor ervan ten volle. Na de al even fijne titelsong Robin kregen we meteen een knoert van een song, Back Of My Head (titels niet zeker) met de leading lady op klavier. Ja, dit was weer eens de blaas-me-omver-Neeka (zoals we dat ergens lazen) aan het werk.

De volgende Don’t You Believe It’s Wrong en het ,,dronken slaapliedjeBaby Don’t Cry lieten er geen twijfel meer over bestaan: Neeka heeft prachtliedjes verzameld. Het stemmenwerk in die twee songs getuigt van ongemeen veel durf en muzikaal kunnen. Annelies dient Neeka schitterend van antwoord, en samen zorgen ze voor geweldige partijen, maar ook de andere muzikanten hebben een bescheiden maar doordachte vocale inbreng. Bona Fide bezit een leuk ritme dat de band met een souplesse bracht die ons even deed denken aan Can’t Buy A Thrill, de eerste plaat van Steely Dan.(Do It Again, o.a.) Dat is niet iedereen gegeven… De gitaarsolo van Patrick trok het niveau van deze song nog verder op. In het van lichte oosterse toetsen voorziene Orphan Boy zingt Neeka de sterren van de hemel, terwijl de slow (,,ne plekker” zei Neeka) As Good zijn titel ter plekke waar maakte: ,,As good as this nothing will ever be”.

Nog eens dat gewaagde stemmenwerk in Child In Wild (of Wild Child?) waarin Andries de keyboards beroerde. We hadden nog recht op Car Song, een lekker gelaagde song (handjeklap, wah wah gitaar en allerlei leuke geluidjes en wendingen) die terecht de nieuwe single wordt… Benieuwd hoe dit op cd klinkt! (Luisteren op MySpace!) Crazy sloot af met Andries nu op mandoline. Omdat we de ganse cd gehad hadden, was er in de bissen plaats voor het verleden. We dorsten immers niet bedelen om een herneming van Back Of My Head. Don’t Hold Me Back kreeg een dijk van een akoestische gitaarsolo mee en men danste zowaar de twist on stage (we hadden precies hetzelfde manoeuver gezien, de maandag ervoor bij Chuck Prophet!) Met Andries als enige begeleider bracht Neeka aan de piano Handjive als slaapliedje.

Zo, onze lans is gebroken, en op meer dan één plaats zelfs. Omdat de eerste kennismaking met Robin nogal overweldigend was, omdat Echo Beatty in het voorprogramma zit, omdat Team William niet altijd in de buurt optreedt, kunnen we u een bezoek aan Neeka en de cd presentaties ten zeerste aanraden. U kan onmogelijk beweren dat u niet verwittigd was!

U krijgt enkele kansen vanaf 16/10 (AB Club in Brussel) en 17/10 (De Roma in Borgerhout)

Antoine Légat (28 09 09)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s