Paul LAMB & The KINGSNAKES in Banana Peel Blues Club te Ruiselede op maandag 7 september 2009

 
Paul Lamb in tlang en in tbreed besproken, zowel in Tvlaams als in Tengels (alle talen beginnen met een T behalve Tsleins, want da’s eigen Evergems)
 
Tweetalig te vinden op/To be found in English at BOBTJE BLUES PAGES, zie/see www.bobtjeblues.com
 

Paul LAMB & The KINGSNAKES in Banana Peel Blues Club te Ruiselede op maandag 7 september 2009. (www.bananapeel.be)

Hoe kan je je werkingsjaar (niet minder dan het drieënveertigste!) beter beginnen dan met het optreden van iemand die met de club al zovele jaren een bijzondere binding heeft? Harpist Paul Lamb begon een kwarteeuw geleden het internationale luik van zijn loopbaan immers in deze Banana Peel in Ruiselede (men fluistert 1985) en in de jaren negentig was ie er meer dan eens in de club. Intussen is dat al bijna vijftien jaar geleden, hoog tijd dus om de banden weer aan te trekken. Natuurlijk is er in die tijd veel water naar zee gevloeid. De met The Kingsnakes geassocieerde Johnny Whitehill, supergitarist en Guy Thijs lookalike, die er al bij was van toen ze nog The Blues Burglars heetten, is niet meer van de partij. Zoon Ryan ‘Junior’ Lamb neemt nu die positie waar, maar cadeau heeft hij dat niet gekregen: de getalenteerde jongeman toonde in de BP ten voeten uit waarom hij de job kreeg en waarom hij door zovele bands gevraagd wordt. Nog een jongere, Mike Thorne, is de huidige rechttoe rechtaan drummer. Maar nog steeds zijn daar de sympathieke en boomlange Chad Strentz, zang en gitaar, en de minzame, goedlachse bassist Rod Demick, rots in de branding die sinds mensenheugnis bij Paul Lamb speelt.

Niets nieuws, zegt men dan. Deze band straalt inderdaad routine uit, maar dan gelukkig zonder routineus te zijn. Ondanks de haast driehonderd jaarlijkse concerten voel je deze mensen stràlen op het podium. Ze genieten mateloos van de groepsprestatie, van de prestaties van de medemuzikanten (ze moedigen mekaar aan zoals sportploegen dat doen), van het impact op het publiek. Organisator Franky Vandeginste kondigde Paul Lamb aan als ,,The Gentleman of the Blues”, maar je kan hem ook zien als de man van kasten vol awards. Dat geldt overigens ook voor andere groepsleden, en voor de band als geheel, indrukwekkend gewoon (zie www.paullamb.com) Lamb speelde met Sonny Terry, Buddy Guy, Junior Wells en Browny Mc Ghee om maar deze tot de verbeelding van alle rechtgeaarde bluesfans sprekende grootheden te vernoemen.

Maar eigenlijk ben je maar zo goed als je laatste optreden. Dat besef leeft bij deze bijzonder bescheiden en plichtsbewuste musici. Die nazomerse maandag was het heet geweest en de BP baadde dan ook in een zweterige atmosfeer. Het kon de band niet deren. Ze zetten Born To Lose in dat de meeste muziekliefhebbers zullen associëren met het ritme van La Grange van ZZ Top, altijd een spannende riff zoals de blues buffs weten. Halverwege komt Paul Lamb als een kingsnake op het kleine verhoog geslopen (de BP is een kleine club, nietwaar), waarna het boeltje meteen ontploft. Ook de riff van She’s Crazy klinkt bekend in de oren. Rod Demick imiteert in een verstild middenstuk eventjes John Lee Hooker, waarna Lamb de song naar een climax blaast. Het is duidelijk dat de heren gekomen zijn met de intentie geen gevangenen te nemen!

Het sterke Money World is de eerste van een handvol songs uit Snakes & Ladders (2007), de laatste groeps-cd (dit jaar was er immers ook nog Playin’ With The Blues van het duo Johnny Dickinson & Paul) Lamb etaleert voor het eerst, maar zeker niet het laatst de spectaculaire techniek die hij tot in de puntjes beheerst, harp spelen terwijl hij tussenin vocaliseert. Na de bandpresentatie nog een song uit Snakes & Ladders, Adopted Child, een machtige slow blues met een voor het genre zeer ongewone thematiek (adoptiekind wordt 21 en gaat op zoek naar zijn echte ouders) ,,I need to know my real name”, zingt Chad prangend, waarna Ryan een lange indringende solo speelt. Vader eindigt de song met heel lang aangehouden twee tonen, als een sirene, terwijl de band de song verder afwerkt.

In The Blues Had A Baby And They Named It Rock-‘n-Roll mogen enkele bandleden om beurt een open doekje brengen aan de groten. ,,BB King said: ,,The blues got soul” ” begint Paul waarna een hele rij groten dat bevestigen. We zijn er eentje vergeten, maar Big Bill Broonzy, Buddy Holly, Ray Charles, Otis Redding, Sam Cooke, Freddie King en Elvis Presley horen er alvast bij. Voor de pauze kregen we nog The Telephone Blues van Henry Roeland Byrd, beter bekend als Dr. Professor Longhair. Persoonlijk hadden we van dit nummer liever een typisch New Orleans second line uitvoering gehoord, maar we klagen uiteraard niet.

Vader kondigt meteen na de pauze If You Lose Your Money aan, zo fier als een gieter: het is namelijk een song geschreven samen met zijn zoon. Na het concert vertrouwt hij ons toe: ,,He’s gonna go far, very far…They’ll ask who is this older man playing the harp next to Ryan Lamb?” Het speelplezier is voorbeeldig: als de band in een volgend nummer even koor zingt, hoor je op het podium over en weer shouten: ,,Mr. Paul Lamb & The Staple Singers!” of ,,The Kinky Snakes!” Aan het eind van het concert zegt Franky Vandeginste: ,,Paul Lamb & The Golden Gate Quartet!” Zo gemoedelijk ging het eraan toe. Paul kan er ook niet van over dat de BP zijn concerten op maandag programmeert, een meesterlijke zet omdat bluesbands dan meestal vrij zijn na een druk weekend. Op toer kunnen die artiesten dan makkelijk in de programmering ingeschoven worden. Dat de meeste aanwezigen op dinsdag moeten werken en toch tot het einde blijven, dat vindt hij sterk. Maar, Paul, een Vlaming heeft nu eenmaal veel, héél veel over voor de blues.

Er komt een song van Paul & Ryan (Come On In), een instrumental, een shuffle. En dan is er nog een akoestisch intermezzo, Paul enkel met Chad. Paul zingt zelfs nog de eerste song. Ain’t Gonna Be Treated This Way, Keys To The Highway en I Got A Woman vormen een set in de set. Traditioneel gaat Paul ook eens het zaaltje rond met de harp, maar de extra showelementen blijven heden ten dage achterwege. Dat wordt dan maar vervangen door een publieksparticatie, die we hier lekker niet verklappen. In het laatste lied zit een fragment van Folsom Prison Blues (I Shot A Man in Reno) van Johnny Cash verwerkt. Het is een mooie climax in een gave (rhythm &) bluesset.

De eerste bis is een dooddoener, zo platgespeeld als een slang op Highway 61, maar de band brengt het al zo lang dat zij dat mogen: Got My Mojo Working van Muddy Waters. Omdat de avondklok van elven dan nog niet bereikt is, mag en kan de band even doorspelen. We krijgen nog een jolig All Night Long, en daarmee mochten we de (gehele) nacht ingaan. Maar niet getreurd. Liefhebbers kunnen Paul Lamb & The Kingsnakes heel snel weer aan het werk zien, op vrijdag 18/9 in Les vendredis du boogie te Petite-Chapelle (Couvin, prov. Namen, aan de Franse grens) en dichterbij op vrijdag 25/9 in The Borderline te Diest.

Antoine Légat (09 09 09)

Paul LAMB & The KINGSNAKES in Banana Peel Blues Club in Ruiselede (Belgium), Monday September 7th 2009. (www.bananapeel.be)

How can you start the new concert season (# 43 already!), better than with a gig by someone who has a special bond with the club for such a long time? Indeed, harpist Paul Lamb began the international part of his career right here, in the Banana Peel Blues Club in Ruiselede (they say in 1985) and in the nineties he performed a few times in this legendary Belgian club. High time to tighten these bonds again! Of course a lot has happened in the meantime. The super guitarist always associated with The Kingsnakes, Johnny Whitehill, who was already present when they were still called The Blues Burglars, is gone. Paul’s son Ryan ‘Junior’ Lamb takes on this task, but he didn’t get that one on a plate: the talented young man had to earn his place, as the concert in BP showed. It also became clear why so many bands want him. Another young man, Mike Thorne, is the drummer nowadays, and a very functional and straightforward one. But still present are the tall and sympathetic Chad Strentz, vocals and guitar, and the likeable, always smiling bass player Rod Demick, wearing his blue suede shoes, Paul’s mainstay for as long as one can remember.

Then there’s nothing new? Well, the band indeed breathes routine, but happily only in the sense of skilfulness and experience. Despite the nearly three hundred concerts the band plays during one year you feel these people radiate enthusiasm from the stage. They enjoy every minute of it, of the band’s performance, the stints and solo’s of the fellow musicians (they spur each other on like football teams do), the impact on the audience. Organiser Franky Vandeginste announced Paul Lamb as ,,The Gentleman of the Blues”, but you can also see him him as the man with cupboards full of awards. And that goes for a few band members too, and for the band as a whole. The list is truely impressive (see www.paullamb.com) Moreover Lamb played with Sonny Terry, Buddy Guy, Junior Wells and Browny Mc Ghee, just to name these greats, who appeal to about every blues fan all over the planet.

But there’s the unwritten law that you’re only as good as your last gig. This idea actually lives with these humble and devoted musicians. It had been extremely hot on this Indian summer Monday and the people at BP were bathing in sweat. The band didn’t mind. They set their teeth into Born To Lose with the rhythm that many rock music lovers will associate with that from La Grange by ZZ Top, an ubiquitous yet always exciting riff, like the blues buffs know. Halfway through the song Paul Lamb comes sneaking on the tiny and low stage as if he were a kingsnake (the BP is a very small club indeed), after which the song gloriously explodes. She’s Crazy has a familiarly sounding and inciting riff too. In the quiet middle piece Rod Demick imitates none less than John Lee Hooker, after which Lamb blows the tune to a climax. It’s clear these gentlemen have come with the intention to take no prisoners!

The strong Money World is the first of a handful of songs stemming from the last band CD, Snakes & Ladders from 2007 (this year saw the release of Playin’ With The Blues from the duo Johnny Dickinson & Paul) Lamb showcases for the first time, but certainly not the last, the spectacular technique that he masters in full, playing the harp while vocalising in between. After the band’s presentation another tune from Snakes & Ladders, Adopted Child, a mighty slow blues with an unusual issue (adoption boy gets to be 21 and wants to find out who his real parents are) ,,I need to know my real name”, Chad sings in torment, after which Ryan plays a long and intense solo, another proof of his burgeoning talent. Father ends the song with a sustained siren like two tone harp intervention, while the band wraps it all up. Great!

In The Blues Had A Baby And They Named It Rock-‘n-Roll a few band members in turn honour the great pioneers. ,,BB King said: ,,The blues got soul” ”, Paul begins whereafter the gallery of giants passes on, confirming this statement. We forgot to note one, but Big Bill Broonzy, Buddy Holly, Ray Charles, Otis Redding, Sam Cooke, Freddie King and Elvis Presley belong to the short list. Before the break we also got The Telephone Blues by Henry Roeland Byrd, better known as Dr. Professor Longhair. Personnally we would have preferred to hear the song in a typical New Orleans second line execution, but we’re not complaining about this version.

Right after the intermission father Paul announces If You Lose Your Money, and with appropriate pride: it is in fact a song written together with his son. After the concert Paul confided: ,,He’s gonna go far, very far…They’ll ask who is this older man playing the harp next to Ryan Lamb?” The joy in playing persists: when in the next tune the band sings choir for a short while, you hear them shout back and forth on the stage: ,,Mr. Paul Lamb & The Staple Singers!” or ,,The Kinky Snakes!” At the end of the evening Franky Vandeginste adds: ,,Paul Lamb & The Golden Gate Quartet!” That’s how pleasant and cheerful the concert proceeds. Paul is full of amazement for the fact that BP plans its concerts on a Monday, a clever move, as most blues bands are free after a busy weekend. Therefore, on tour these artists can easily be included in the programming. That all present stay until the very end, although most of them have to work on a regular Tuesday, captures Paul’s admiration. But, Paul, the Flemish don’t blemish and do everything, or almost, for the blues!

These Flemish (and a fair number of French from the north) get to hear another Paul & Ryan song (Come On In), an instrumental, a shuffle. And then there is an acoustic intermezzo, Paul with Chad. Paul even sings the first tune. Ain’t Gonna Be Treated This Way, Keys To The Highway and I Got A Woman form a set within the set. As usual Paul wades through the people while playing the harp, but the extra show elements from old times are left out. But there’s a public participation bit, which one should discover at the gigs. In the last song we hear a fragment from Folsom Prison Blues (I Shot A Man in Reno) by Johnny Cash, a compelling climax in a neat and gratifying (rhythm &) bluesset.

The first encore is a worn out classic, but this band plays it for so long and so well that they get away with it: Got My Mojo Working by Muddy Waters. As the curfew (eleven o’clock) is still a few minutes away, the band can play on…and on. We get a joyful All Night Long, after which we were sent into the still sultry night. But there’s no reason for mourning. Fans can hear Paul Lamb & The Kingsnakes again very soon. On Friday September 18th they’ll perform at Les vendredis du boogie in Petite-Chapelle (Couvin, province of Namur, next to the French border) and, closer by, on Friday September 25th in The Borderline in the city of Diest.

Antoine Légat (Dutch original Wednesday September 9th; this translation Thursday September 10th, 2009)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Music. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s