Peter Gallway in Nederlands and English

 

Peter GALLWAY / Freedom Is / Galway Bay Music GBM 101 (www.petergallway.com )

 

In maart maakten we kennis met Peter Gallway, die al bijna veertig jaar bezig bleek met het schrijven en opnemen van zacht zoemend singer-songwriter werk. We bespraken toen het recente One Summer Day en de uitgave, 32 jaar na datum, van opnames door een SSW-er van stand (en al even ,,beroemd’’) Larry John McNally. Deze Rhythm & Blues liet Peter Gallway horen zoals hij nog steeds klinkt, als vleesvervanger voor John Martyn. Peter mag dan wel een one trick pony lijken, die ene truc kent hij door en door. Als vakman is hij daarom zeer gewaardeerd geweest, ook door collega’s met een grotere reputatie o.a. als producer voor Laura Nyro, Rosanne Cash, Jane Siberry en Chrissie Hynde. Peter weet iets van samenwerken. De nieuwe Freedom Is staat dan wel op zijn naam, maar een andere snarenplukker, Jeff Pevar, dient hem hier gepast van antwoord. Beiden bespelen zoveel instrumenten dat ze maar een handvol gasten van doen hadden, maar dat zijn ook niet de minste. Daaronder de prima slagwerker Dean Sharp en ook Larry John McNally, die de heerlijke backings doet op de door Emmett Sargeant gemixte halve reggae JT & The Stranger, met op het einde een mooie referentie naar Turn, Turn, Turn van Pete Seeger (op een tekst gebaseerd op de Ecclesiastes!), maar vooral gekend via The Byrds. Ach, het luistert weer zo vertrouwd laid back weg, zoals het openende, van een zalig koortje voorziene Mercy On The Malecon. Het daaropvolgende He Who Travels Alone doet denken aan Joni Mitchell, periode Shadows And Light met Pat Metheny en de fretless van Jaco Pastorius. Dit doet wel vaker denken aan een bekend iemand of je meent wel eens een niet onbekende tournure of citaat te herkennen, maar het is allerminst epigonisme, want Peter schrijft gewoon verdomd àffe songs: het funky maar vertederende I Wish You Everything, bij voorbeeld. Of de titelsong, tegelijk anthem, dat je bij het (betere) The Police werk mag schuiven, of nog: Nobody Lies, of ,,waar het op staat bij de eenzame mens’’, en het smeuïge, soulvolle I Don’t Take The Bait met zijn pakkend parlando aan het eind. Als er dan toch wat kritiek moet, dan het feit dat alle songs in ongeveer hetzelfde tempo en een gelijkaardige stijl zitten, maar wat ons betreft is dat volstrekt geen bezwaar. Op de radio is het song per song, en daar hóórt deze muziek, op de betere zenders… Maar niets belet u om dit kleinood in huis te halen als u de genoemde performers kan pruimen. (18 10 08)

 

Peter GALLWAY / Freedom Is / Galway Bay Music GBM 101 (www.petergallway.com )

 In March we learned about Peter Gallway. This man actually had been writing and recording in a smoother kind of singer-songwriting for about four decades already. We reviewed the then recent One Summer Day and the release, after 32 years, of recordings by Gallway produced by an eminent singer-songwriter in his own right (and just as ,,famous’’), Larry John McNally. This Rhythm & Blues denoted a Peter Gallway as he still sounds today, an adept of the John Martyn approach. Peter might seem a one trick pony then, but it’s a trick he masters fully and completely. That’s the reason why he’s always been a valued craftsman, a musician’s musician, even for those with a far larger audience than him. He’s been a producer for the likes of Laura Nyro, Rosanne Cash, Jane Siberry and Chrissie Hynde (just a small pick!) So Peter knows something about cooperating. The new Freedom Is bears his name, but another string wizzard Jeff Pevar accompanies him throughout the album. They both play so many instruments that few guests were needed to complete the job. Those guests aren’t fillers. We find the excellent percussionist Dean Sharp but also Larry John McNally, who provides great backings on the semi-reggae JT & The Stranger, mixed by Emmett Sargeant with at the end a befitting citation of Turn, Turn, Turn, the Pete Seeger song (on lyrics refering to the Ecclesiastes!), but of course best known through The Byrds. Oh, it all sounds so familiarly and comfortably laid back again, like the opening Mercy On The Malecon with it’s fine choir. The following He Who Travels Alone makes us think of Joni Mitchell, period Shadows And Light with Pat Metheny and the fretless of Jaco Pastorius. It often reminds the experienced listener of one or other well known performer and from time to time a vaguely familiar turn or phrase pops up. But this ain’t epigonism, as Peter writes tunes that are so damn well finished off: the funky but at the same time endearing I Wish You Everything is a good example. Or the title song, a kind of anthem in fact, one you could add to the The Police catalogue of songs in that vein. Nobody Lies is another fine melody pondering on ,,what’s cooking for the lonely soul’’. The soulful I Don’t Take The Bait is another little diamond, with its moving parlando at the end. If one could have some criticism then it’s probably the fact that all songs have a similar tempo and stilistic approach, but for us that’s no drawback, in view of the high standards of writing and execution. On the radio the listener only gets one song at the time, so it doesn’t matter. The radio, that’s where this material belongs, so where are those better (Flemish or Dutch) channels now? Of course, in the meantime, nothing prevents you from taking this ditty home if you like any of the artists mentioned in this review. (Antoine Légat; Dutch original October 18th 2008; this translation November 22nd 2008)  

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Music. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s