BROWN FEATHER SPARROW, Brave: soms braaf…maar toch ook moedig

 

BROWN FEATHER SPARROW, Brave, Volkoren

  (www.brownfeathersparrow.com ; www.volkoren.com )

 

Een cd die we in spanning afwachtten, want met Wide Awakens Everything had het Utrechtse Brown Feather Sparrow (BFS) in 2003, voor ons althans out of the blue, een boeiende cd gemaakt, waar de hemelse stemmen van het vijftal geleid door Lydia Wever indruk maakten in ogenschijnlijk oersimpele en onschuldige, charmante en melodische songs. Maar wat er vooral een boeiende luisterervaring van maakte was dat BFS er in de beste momenten heel intrigerende effecten allerhande inbouwde en klankkleuren en zelfs -tapijten weefde. Dat gebeurde in vooral Blanket (de titel alleen al), maar ook in A Box Of Spring, Water, Puppet Player) Spaarzaam maar toch ook avontuurlijk vormde het een prachtige balans met het ingetogen karakter en het gezapige tempo van het geheel. Bij recente herbeluistering bleek de magie nog steeds te werken. Nu is er Brave en tja, hoe zit dat weeral met verwachtingspatronen? We hadden immers stilletjes gehoopt dat de effecten nog iets meer aan bod zouden komen. BFS is de omgekeerde richting uitgegaan. Nog steeds voert Lydia Van Maurik-Wever het hoge woord over hetzelfde vijftal (ze is in tussentijd hoogstwaarschijnlijk gehuwd met Stefan Van Maurik die voor de groep indertijd de song Silence Is Golden had geleverd) Het stemmenwerk is nog altijd zalig om te aanhoren is: Lydia laat zich vocaal goed omringen o.a. door gastzangeressen. Luister maar naar de fraaie opener Take The Plunge, There Is No Greater Joy of Throw The Weight Into The Water. Het geheel geeft een meer levendige indruk dan Wide Awakens Everything. De bredere, volle arrangementen zitten daar voor een stuk tussen. Er is veel zorg aan besteed,  Brick, de titelsong Brave en Rest My Case zijn daar schoolvoorbeelden van. Zelfs blazers vinden hun plaats in het geheel. De songs hebben in doorsnee een ,,vrolijker’’ karakter al is dat relatief. De afwezigheid van de weerhaakjes zit daar ook voor iets tussen: we blijven erbij, er had dan meer ingezeten we denken daarbij aan fans van een formatie Low. Want een indruk van ,,braafheid’’ is van dat alles het gevolg, braaf i.p.v. Brave. Het esthetische, het etherische wint. Hoe ver waagt BFS zich niet buiten de tijdsgeest! Wijzelf ervaren dat helemaal niet zo, want als je blijft luisteren ontdek je heel wat lagen, ook tekstueel. Maar we weten dat nogal wat mensen over die ,,beate naïviteit’’ struikelen. We lazen het al in een recensie. Wie zijn twijfels heeft, beluistert eerst de al genoemde Brick of Throw The Weight Into The Water/Reprise. En voegt er Blanket uit Wide Awakens Everything aan toe. Het lijkt ons een goeie opstap. Dat Brown Feather Sparrow echter een blijver is, een niche voor zichzelf heeft gecreëerd (waar het aangenaam toeven is) en dit met Brave confirmeert, staat voor ons als een paal boven water. (02 11 08)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s