Coup de foudre d’un soir

 

Van het een komt het ander…Een ontmoeting na een concert…Een impromptu voorleesbeurt van poëzie uit onze bundel Pour ces dames, work in progress dat voortspruit uit een weddenschap…Of ik binnen de 24 uur een liefst passioneel gedicht voor iemand kon bedenken…Dat geeft dan al even onverwacht aanleiding tot een nieuw ,,liefdesgedicht tot een onbekende’’ en bij het kiezen van de soundtrack voor dat poëem komen we als vanzelfsprekend uit bij Randy NewmanFeels Like Home komt uit diens nieuwe Harps And Angels, niet zo goed als pakweg Sail Away, Good Old Boys of Little Criminals (en dat volle negen jaar na de ook al niet vlekkeloze Bad Love), maar zelfs een gemiddelde Newmanplaat bevat voldoende moois  om best genietbaar te zijn. Die teksten, nietwaar!!! ,,There’s something in your eyes, makes me want to lose myself, makes me want to lose myself in your arms’’, openingslijnen uit de betreffende song, sluiten goed aan bij de thematiek van het gedicht.

 

Coup de foudre d’un soir

—————————–

 

Ik zie je,

net als je buurman,

gewijd de ogen neerslaan

wanneer ik dat gedicht lees,

dat gedicht voor die ander.

Zo wordt het jouw gedicht.

Ik heb moeite

om de voordracht aan te houden,

de voordracht, die in één ogen blik

volkomen irrelevant is,

want niet meer betrokken

op die ander.

 

Jouw gesloten,

of is het geloken ogen,

die oneindig zachte blik

die ik van ergens ken,

al is het uit een vorig leven…
Zag ik ooit iets mooier?

Was ik ooit meer vertederd?

Was dit ooit directer

de verklaring

van mijn geweldige liefde

voor jou, die ik niet ken,

van mijn absolute liefde

voor jou, aan wie ik nu al wen,

méér, met elke oogopslag

waaraan ik je steels onderwerp?

 

Je merkt het niet.

O god, hel en duivel,

laat ze het niet merken.

 

Je tracht gedwee mijn gestamel te volgen,

te veel eer voor mijn schamel geschrijf.

Maar wat ben ik blij

je zo te ontroeren,

je zo te zien gaan

op de tonen van mijn ziel.

Geen liefdesspel is zo intens

als de aanblik van jouw overgave,

geen verleiding zo verleidelijk.
Je bent dat één en al,

hier en nu,

voor deze plots zo weerloze minnaar.

 

 

Ik beloof je nu al koppig en eeuwig trouw…

Tot ik je in paniek je naam vraag

en me voor het laatst verbaas

en ontdaan en liefdeloos en

steels verdwijn in deze eenzame nacht.

 

 

(31/08 – 04/09 2008)

 

Soundtrack: Feels Like Home (Randy Newman: ,,There’s something in your eyes, makes me want to lose myself, makes me want to lose myself in your arms.’’)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Poëzie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s