TAZ2008 voor de fijnproever…Deel V: Madensuyu, Oleg Fateev, Myrddin, Dick Van der harst & Amparo Cortésaro

 

TAZ2008 voor de fijnproever…Deel V.

 

Stijn Ylode De Gezelle en PJ Vervondel (let op de literair verantwoorde achternamen) vormen al jaren samen Madensuyu (Turks voor ,,spuitwater’’…Het klopt: al uitgeprobeerd bij de Turk in de Sleepstraat!) Ze hebben het al wel geprobeerd met een lid meer, maar gitarist Stijn en drummer PJ hebben niemand nodig om hun kale, gedreven, snoeiharde rock te bedrijven. Luister maar eens naar Fafafafuckin’ op MySpace. Het was nu even geleden dat we ze zagen, maar de hernieuwde kennismaking deed deugd. Zingen is nog steeds het produceren van oergeluiden annex het debiteren van vrij nonsensicale flarden tekst.

 

En toch weet Madensuyu een scala aan gevoelens op te roepen: het archetypische Papa Bear kunnen we nog steeds niet beluisteren zonder krop in de keel. Madensuyu zorgde ook voor één van de onvergetelijke momenten van heel TAZ, toen PJ door zijn bass drum knalde. Hij blies het optreden meteen af, maar daar stonden alreeds zowel Money Mark (producer van de Beastie Boys en solo artiest, maar voor zijn optreden moesten we verstek laten gaan) als The Germans met een nieuwe basdrum! Zo kon het concert nog gans afgewerkt worden. The Germans (uit volgden we weer maar van op afstand, zodat we hier geen deftig verslag kunnen noch willen neerpoten. Maar wat ons lodderig oor bereikte was dermate boeiend dat we hen weldra nog wel een bezoekje brengen. De cd Elf Shot Lame Witch klinkt geweldig.

 

Oleg Fateev en Myrddin stonden geprogrammeerd in de ditmaal overvolle CT (woe 6/8 – 20u30) Fateev speelt de bayan, knoppenaccordeon uit Rusland, maar we merkten dat hij vaak uit de Moldavisch(-Roemeens)e traditie put (zoals in Gora uit Budeste, of in een Turkse wals, Gegushka of iets dergelijks, Turken als slaven geïmporteerd in Moldavië…Ja, er is veel dat we niet weten over zo’n verre landen) Zijn bio leerde ons achteraf dat hij inderdaad uit Moldavië afkomstig is maar zijn studies als bayanspeler en dirigent in Moskou afrondde. Hij woont sinds 1996 in Nederland en sinds 1998 heeft hij een trio. De man is virtuoos, maar zijn belangrijkste troef is dat hij je echt rààkt tot tranen toe met die Slavische weemoed, zoals in Wals voor Judith (zijn vriendin) en het eveneens eigen Dinsdagmorgen, waarin hij heerlijk zingt. Autumn Leaves (=Les feuilles mortes van Cosma-Prévert), het bekende Russische lied Koetsier of de Hongaarse ,,kuskesdans’’ als bis toonden dan weer andere facetten van Olegs kunst. Fateev speelt ook bewerkingen van klassiek, maar dat kon in dit vrij korte bestek niet aan bod komen. Grote meneer.

 

Myrddin De Cauter moet hopelijk niet meer voorgesteld. De zoon van Koen leek als enige in de familie niet voorbestemd voor de muziek, ontdekte langs een omweg de gitaar en bij ons weten heeft hij ze nooit meer afgelegd (tenzij bij de gelukkig snel opgeloste diefstal een poos geleden) We waren niet zo enthousiast bij zijn eerste passage op Brugges Festival, want hij bereikte nog nergens het niveau van bvb. Paco de Lucia, Vicente Amigo en Paco del Gastor, die daar het mooie weer maakten…De TOP dus. Maar Myrddin sloeg terug en hoe. Bij elk optreden bleek hij weer zoveel geraakt te zijn in zijn zoektocht naar de duende. Zijn kunst heeft intussen een duizelingwekkende hoogte bereikt. Niet meer van deze planeet! We hebben ademloos geluisterd. Hele grote meneer.

 

Dick Van der Harst en Amparo Cortés  (CT; do 7/8 – 20u30), dat was nog eens een affiche. Amparo werkte mee aan het project van Dick voor Muziek LOD, Het Huis der Verborgen Muziekjes, nog altijd een hoogtepunt in het Vlaamse concertleven. Maar dat kan je eigenlijk zeggen van bijna alle projecten waar Dick de hand in heeft. De man is bezig met zoveel tegelijk. ,,Dick’’ en ,,muziek’’ zijn simpelweg synoniem. De man schrijft songs, werken, arrangementen, speelt solo of met iedereen die muzikaal wat te vertellen heeft, verbeuzelt zijn tijd niet maar focust op zijn levenswerk. Hij aarzelt ook niet om nieuwe dingen aan te vatten. Daaronder ook nieuwe instrumenten: het ene jaar zie je hem zoeken en tasten, het volgende jaar is het alsof hij het tuig al jaren bespeelt.

 

En hij durft, niet alleen in de morgen. Want die avond stond hij daar plots voor een solo bit met een gitaar met een ongewone hoge klank, die hij (ideetje, ideetje…) als een…bouzouki gestemd. Zien wat je daarmee allemaal kan doen, zag je hem denken. Hij zette ,,iets Grieks’’ in (Lakis Karnèzis meets Ry Cooder, zoiets), merkte dat hij met deze zaal gerust wat kon experimenteren en speelde dan een improvisatie van ruim een half uur, we hoorden Turkse muziek, jazz, C&W, flamenco, dan weer iets Turks-Grieks uit de Sleepstraat, en toen hebben we ’t maar zo gelaten, hebben we ons overgegeven aan deze fascinerende dwaaltocht doorheen de muziek van alle tijden en volkeren, voortdurend variërend, modulerend, stijlen confronterend, zoals Myrddin steeds op zoek naar…, en dat allemaal vanuit zijn fenomenale background. We hopen dat er een opname bestaat hiervan, want die zouden we wel eens willen nabeluisteren.

 

Dan zet Dick een flamenco, maar steeds met die speciale gitaar en komt volksvrouw en cantaora Amparo Cortés op (*) Een fraai Cancion volgt. Zoon José Cortés, tocaor, verschijnt en gaat in duet of is het duel met Dick. Wanneer Dick na dit voor de flamenco zeer ongewoon samengaan verdwijnt, barst het flamenco feest pas goed uit. Zoals gewoonlijk neemt Amparo de touwtjes goed in handen. In een (zoals altijd krachtige) por bulería komt een dansers op in vol ornaat. Een soleá wordt aangekondigd als ,,de moeder van de flamenco’’. Amparo danst nu zelf, in duet met de bailaora. Ze komt vooraan staan en zingt zonder micro, vuurt het gretige publiek aan, ze laat iedereen meedoen in deze draaikolk van ritme, zang, handgeklap en dans. Ze vindt het zelf groots: ,,Maravilioso!!!’’ Voor de bis komt Dick weer op, speelt een soort Griekse flamenco, maar Amparo en José malen er niet om: vanavond kan alles, ook binnen de stijlvaste flamenco. Een vrouw uit het publiek wordt op het podium geroepen. Ze draagt gewone kledij maar is duidelijk een zeer bedreven danseres. Weer een dans duet, in een concert dat al lang een exhuberante fiësta gitana geworden is.

(*) Ze werd geboren tijdens de droeve Spaanse burgeroorlog geboren in Sevilla uit een gitanofamilie die barstte van de muzikale talenten. In haar jeugd zag ze vele flamencofiguren en haar grootste held Camarón de la Isla zag ze in een processie. Toen ze 16 was verkaste ze naar België, al haar herinneringen in een koffertje meenemend. Het duurde tot 1978, tot ze haar compañero Wannes Van de Velde ontmoette, voor ze zelf als artieste. Ze bracht drie cd’s uit (Sueños, Candela en Duende y Amores; tussen die twee laatste in was er een dichtbundel, waarin ze haar liefde voor Andalusië verwoordde; uit de laatste cd blijkt echter ook haar dankbaarheid voor haar adoptieland en de mensen die haar immer steunden: Wannes, Paul Rans, flamenco kenner André Fonteyne)

En Baloji (ex-Starflam; CK; vr 8/8 – 22u30): die vonden we zeer te doen. Twee dagen later zagen we trouwens Uman (ex-De Puta Madre) op de Paulusfeesten enkele tientallen meters verderop. Wie zei ooit weer dat Belgen niet konden rappen, mmm?

(Antoine Légat 24 08 08)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s