SPECIAL QUINTET met Richard ROUSSELET en Marie-Anne STANDAERT: aperitiefconcert in het Duvelschip 28 juli

 

SPECIAL QUINTET met Richard ROUSSELET en Marie-Anne STANDAERT: aperitiefconcert in het kader van de jazz optredens in het Duvelschip op het E. Braunplein tijdens de Gentse Feesten op maandag 28 juli 2008.

 

Mottig miezerig weer met nevel en motregen: niets liet voorzien dat het weer kort na de middag, nog tijdens het concert helemaal zou omslaan. Misschien had het concert van het Special Quintet met trompettisten Richard Rousselet en Marie-Anne Standaert (ook flügelhorn), resp. gevestigde waarde en opkomend talent, daar wel iets in te zien, want zij brachten muzikale zonneschijn, eerst in een paar verdwaalde en verdwaasde harten (de Geintse Fieste lieten sporen na), daarna voor de goed gevulde tafeltjes met geamuseerde toehoorders, genietend van de plots weer fel gevende koperen ploert, zij het dan in de schaduw van deze futuristische tent die ,,altijd een beetje reizen’’is. En de diverse soorten natjes van de sponsor waren niet van aard die goede sfeer te dwarsbomen!


We maken er verder niet veel woorden aan vuil: de goede indruk die de cd Live At La Laiterie gaf, werd live nog overtroffen. Aan de groepssamenstelling is niets veranderd: naast Richard en Marie-Anne, uitermate sterk in het synchroon werk, waren er Yves Gourmeur (toetsen), Bas Cooymans (op staande…bas, inderdaad) en Laurent Mercier (drums) Zoals dat past in jazz kwamen immers alle muzikanten ongeveer evenredig aan bod in het solowerk. De arrangementen zijn van Richard. ,,Voor 98,7 %’’ preciseert Marie-Anne.

 

We schreven eerder dat Special Quintet een ,,reconstructie’’ wil maken van de sound en de benadering van de relaxte, melodieuze jazz van de fifties, in het spanningsveld tussen bebop en West Coast. Er is natuurlijk een massa materiaal uit die periode, maar het wordt, althans door hedendaagse uitvoerders, vaak schromelijk over het hoofd gezien. Alsof het minderwaardig zou zijn, precies omwille van het melodieuze, uplifting karakter, zo lijkt het wel, terwijl het technisch veeleisend werk is. Het eerste deel was de perfecte uitdrukking van: Mox Nix van Art Farmer, Jubilation van Junior Mance, het schitterend gearrangeerde Gingerbread Boy van Jimmy Heath. Maar er waren ook nieuw ingestudeerde stukken: het snelle, volgens ons in de seventies gepende Firm Roots van hard bop pianist Cedar Walton, Bouncing With Bud (Bud Powell) (nog maar de tweede uitvoering door het vijftal!) en This Here van de erg jong gestorven gospel souljazz pianist Robert HenryBobby’ Timmons (de groep valt vaak en wellicht niet toevallig terug op composities van pianisten)

 

Na de korte pauze, want het eerste deel was vrij lang uitgevallen, werd er uit een enigszins ander vaatje getapt, maar nog steeds zonder dissonanten of free toestanden (niets tegen free, maar voor alles is een plek) Het erg funky Tonk wees er al op dat de seventies meer aan bod zouden komen, en, jawel, daar was Keith Jarrett (helaas niet in persoon…al hebben we bepaald geen klachten over het pianospel van Gourmeur, integendeel!) met Lucky Southern: Marie-Anne op de flügel (de helft van de nummers ongeveer), opvallende bas- en drumsolo’s en een fijn einde en sourdine. Full House (gitarist Wes Montgomery; van de gelijknamige plaat die vaak als zijn beste wordt beschouwd) volgde, met straf samenspel van de blazers. Er werd afgerond met de bijna Latin jazz van Manteca van Dizzy Gillespie, ook te vinden op de live plaat.

 

Hoewel hun tijd erop zat, had presentator Opa Tuur geen enkele moeite om het publiek om méér te laten vragen. Special Quintet speelde nog een twintigtal minuten vol met de minor blues Birk’s Works (van John Birk ‘Dizzy’ Gillespie, nogmaals) en niemand die erom maalde.

Waarom ook? Vijf geweldige muzikanten, solo én als formatie, die spelen alsof hun leven ervan afhangt in een hoogwaardig, technisch veeleisend jazz idioom die het label ,,happy music’’ ten volle verdient, in vernuftige maar heldere arrangementen…Een zalige manier om de Maandag(middag) van de Lege Portemonnees door te brengen.

 

Antoine Légat (29 07 08) 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s