Uitstekend concert van een band die ons deze zomer muzikaal begeleidt van het ene festival naar de andere draaibeurt? ZEKER WETEN!

 

ZEKER WETEN in Charlatan te Gent op donderdag 3 april 2008 (cd Zeker Weten op Anyway Music verdeeld door Lowlands; (www.myspace.com/zekerwetendeband ; bookings en contact via Peter Verstraelen)

 

Uitgerekend daar waar we de beide heren het laatst zagen, kregen we ze voor het eerst weer te horen. Gitarist Simon Pleysier en bassist Frits Standaert maakten namelijk deel uit van één van de strafste roots & Americana bands die we ooit zagen in binnen- en buitenland: Durango. De laatste keer Durango was inderdaad in de Charlatan, vinger voor wie in Gent de muzikale pols wil voelen (dat zal ze een paar pinten kosten) We beloven dat we er voortaan in alle talen over zwijgen, maar de voortijdige split van Durango vonden we niets minder dan kl*te. Het materiaal voor de derde cd was ronduit…Maar niet dus. Zand erover. Mantel der liefde! En we blijven wel luisteren naar Shipwreck Party en Loi du miel.

 

Simon en Frits bleven echter niet bij de pakken zitten en verbaasden vriend en vijand (toch een mooie uitdrukking…) door –now for something completely different– met Zeker Weten af te komen, dat ze zelf voorzagen van het predikaat ,,soukous en afro-beat op Vlaamsche wijze’’. Doe er nog een scheut reggae en een snuif Antillen bij, en je bent er zo ongeveer. Simon zat niet voor niets bij fun band Wawadadakwa, ,,Antwerps orkest dat in Cuba de stiel ging leren’’, nu op non actief ( www.wawadadakwa.com ) Er was al veel leuks te horen op de stek van Zeker-Weten-de-band op MySpace en vorige zomer maakte single Liefde is overal het mooie weer (samen met…Umbrella van Rihanna)

 

Met drie optredens op een rij wou Zeker Weten de full cd inwijden. Die kreeg de snuggere titel Zeker Weten mee (maar de hoes geeft een deels verkeerde songvolgorde aan…) Het Gentse luik kwam eerst in het trits cd-presentaties. Vanavond 4 april staan ze in de Antwerpse Arenbergschouwburg en op de 5e in de AB Club te Brussel. Nou, als het daar even jolig aan toe gaat als in de Charlatan is het zaak die concerten bij te wonen. Een vrij nerveuze (je zou voor minder) Simon vreesde vooraf nochtans dat er in deze vakantieweek weinig volk zou opduiken, maar niets was minder waar. Tegen de tijd van het optreden stond de zaal zowat vol.

 

De klok zei twintig voor elf terwijl het gebeuren om negen uur moest starten. Het concert duurde dan ook tot een stuk na middernacht. Dat vinden we eigenlijk niet zo leuk, maar we begrijpen wel dat je zo’n first tot in de puntjes en dat een soundcheck dan wel eens extra lang kan duren, zeker als er tien man bijeen moet gebracht worden en die nog samen sàmen moeten klinken! Maar op een weekdag is dat niet voor iedereen even comfortabel. Wellicht is dat bij de volgende concerten verholpen. En het moet gezegd: het geluid was van in het begin prima.

 

Over het optreden zelf kunnen we niets dan lof spuien. Van de eerste noten van reggaenummer Hoe moet dat nu (cover van niemand minder dan Le Grand Serge, Serge Gainsbourg, op tekst van Simon en Frits, die op de cd voor alle andere songs tekenden) werd er duchtig geheupwiegd. Vanaf nummer twee, Had ik dat geweten, werden de dansen zelfs bepaald woest. Er viel dank zij die loepzuivere soukous (versnelling aan het eind via de trompetsolo incluis) dan ook heel veel te zien vóór het podium. Op het podium trouwens volk genoeg: Simon Pleysier werd geflankeerd door het koortje van Mieke en Leen Diependaele, met percussionist Junior Mthombeni aan zijn rechterkant. Achteraan en hogerop Frits Standaert, die zijn bas had ingeruild voor de gitaar, drummer Lieven Declerq en bassist Dennis Niccles. Op cd spelen o.a. trompettist Sam Vloemans en saxofonist Roel Jacobs mee, maar voor de presentatie werden een sax (?), een trompet (ene Bert) en een trombone (ene Stefan) ingehaald. Wat zijn we in dit land toch gezegend met uitstekende blazers (denk aan The Magnificent Seven van Lady Linn, The Rhythm Junks, enz.)!

 

De band, met vaste hand geleid door Simon, kende geen verzwakking. De songs van de cd rolden er als een sneltrein uit: Dans met mij (met het schi/etterende K3 pastiche yékéléléléééé koortje), Liefde is overal, Gij, De Nacht (het rustpunt in de set, aangeduid door Simon als ,,een triestig nummerke’’), Laat mij maar gaan, ’t Is te laat, Ik zit er niet meer mee (Kassav meets Franco, zoiets), Magie (met exhuberante bandpresentatie door showbeest Junior…,,Zijn we goe bezig???’’), het strakke We zijn zo goed samen (niet op de cd) Daar ligt ook een gelijkenis met die andere uitmuntende Antwerpse formatie, Think Of One. Maar David Bovée en kompanen gaan enigszins ,,ethnischer’’ te werk, terwijl Zeker Weten resoluut op de benen mikt.

 

Simon Pleysier zingt heel de tijd. Enfin, zingen…Het is onveranderlijk de lijzige, zonovergoten parlando zoals we die kennen van de al geciteerde Serge Gainsbourg, een vergelijking die wel opgaat voor meerdere facetten van Zeker Weten. Een uitstekend rolmodel, laten we wel wezen! De teksten zitten bewust vol clichés en dubbele bodems, waaruit ze overigens een stuk van hun humor putten. Dat ze gebracht worden in de tussentaal die zweeft tussen AN en Brabants/Aantwaarps stoort ons in deze dan ook helemaal niet. Het is ergerlijk als je hetzelfde nedervloams hoort in de TV soaps of bij de nieuwe lichting Vlaamstalige bands en cabaretiers, maar hier heeft het geen enkel belang, gezien de ironische ondertoon. Live is Simons stem bovendien vaak diep verzonken in het totaalgeluid en is dan ook meer instrument dan communicatiemiddel.

 

In de heftiger passages dachten we vaak ook aan David Byrne in de Rei Momo periode, zoals in de bissen. Na eerste encore Lang Geleden kwam er een naamloze, lange funky instrumental waarbij we ook moesten denken aan een Maceo Parker in topvorm. De afgejakkerde dansers vooraan haalden ternauwernood het einde toen Simon laconiek een ,,nog ne goeien avond’’ prevelde, met dezelfde cool als hij doorheen gans het optreden had gedemonstreerd. Maar we zagen wel dat de man voortdurend op zijn qui vive was…Begrijpelijk. De maiden trip nietwaar…en meteen al over de evenaar!

 

Uitstekend concert van een band die ons deze zomer muzikaal begeleidt van het ene festival naar de andere draaibeurt? Ongetwijfeld en wellicht onontkoombaar, het komende seizoen. Dat hebt u al ten voeten uit gelezen. Maar we willen nog wel even iets in de schijnwerper zetten. Wij hebben een haast perverse drang om het gitaarspel van Simon Pleysier te ondergaan. Dat was al het geval bij Wawadadakwa en bij die andere groep waarvan we de naam jammer genoeg vergeten zijn, maar ook nu kan hij zich uitleven in het bedenken van originele loopjes en waanzinnige akkoordenschema’s, zonder dat het ooit buiten de lijntjes kleurt. De solo’s in Had ik dat geweten, Gij (stem en gitaar in vraag en antwoord!) en Magie maken wat mij betreft een avond al goed…Zeker weten!!!

 

(Antoine Légat; 04 04 08)

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s