Aranis is met het zuiver instrumentale ,,Music For An Imaginary Film” niet aan zijn proefstuk…

 

ARANIS, Music For An Imaginary Film ( distr. Lowlands; info@lowlands.be )

( www.aranis.be )

 

Zuiver voor het gemak hernemen we de introductie van het stuk over Soundmanifest van Ballroomquartet: het ligt namelijk in het verlengde van deze uiteenzetting…Waarmee we deze formaties willen situeren zonder hun uitgesproken eigenheid onrecht te doen!

 

Sinds een tiental jaar grossiert Vlaanderen in formaties die vaak lang uitgesponnen stukken instrumentale muziek voortbrengen, opgebouwd met kunstig aan- en ineengevlochten passages en thema’s in diverse tempi, stijlen en invloeden. Er is meestal geen zang en als er wel menselijke stemmen te horen zijn, dan gaat het om vocalises, een loslopend lijntje (dààr, Maradona!), tekstflarden of een keertje zelfs een imaginaire taal zoals bij Troissoeur. Het is, voor zover we dat juist inschatten, allemaal begonnen met Die Anarchistische Abendunterhaltung (kortweg DAAU) In Nederland kende men al veel langer groepen als Flairck, maar dat stamt wel degelijk uit een vorige generatie en dat valt daarom niet echt te vergelijken. Trouwens, onderling hebben die Vlaamse gezelschappen, ondanks een occasionele overlapping van de bezetting, ook duidelijk onderscheiden kentrekken, waardoor ze alle een eigen identiteit konden of kunnen voorleggen. Die identiteit hebben ze uiteraard niet verworven door een specifieke worteling, gezien het eclectisme, maar wel door een groot technisch meesterschap (instrumentbeheersing, arrangeerkunst) en dito kennis van wat er in de muziek te koop is, van klassiek over volks en folk naar pop en rock, en alles daartussenin. Wat ze nog gemeen hebben is het enthousiaste gemusiceer, de honger om creatief te zijn, en da’s onveranderlijk mooi. We vermelden Ambrozijn (tijdelijk op non actief gezet, wegens de vele nevenprojecten der groepsleden Wouter Vandenabeele, Wim Claeys en Tom Theuns), Ball des boiteux, GOZE/GÖZE (met Wim Claeys) en eigenlijk ook Olla Vogala (met het immense talent en de bezieling van Wouter Vandenabeele; fraaie nieuwe cd Marcel met poëzie van Gerardt ’t Zand en engelenzang van Soetkin Baptist, ondertussen volkomen onterecht berucht omwille van Oh Julisi na Jalini) en Aurélia (met Tom Theuns), want er opereren uiteraard ook formaties in de periferie van wat we beschreven hebben.

 

Aranis is met het zuiver instrumentale Music For An Imaginary Film niet aan zijn proefstuk. Het zevental bracht in 2005 al Aranis uit en ook een klassieke cd, want de vijf meisjes en twee jongens zijn niet voor één gat te vangen. Hoeft het gezegd dat we te maken hebben met gedegen en onderlegde jonge mensen? De bezetting is volledig akoestisch met twee violen, accordeon, piano, gitaar, dwarsfluit en staande bas. Daar doen ze het mee, al is er op deze cd de éénmalige inbreng van Bart Maris. En wat voor een inbreng: Maris laat in Waris nog eens horen welk een geweldig inventief trompettist hij is. Het is het toetje op een cd die net als Soundmanifest (ondanks de aanpak zijn de titels zelfs enigszins verwisselbaar) zijn titel Music For An Imaginary Film waarmaakt: een vloek als ,,achtergrondmuziek’’ maar als je je inleeft kan je hier gerust een film bij bedenken, met een plot die je voortdurend verrast, op het verkeerde been zet en smeekt om verder bekeken te worden. Dan wel een film noir, waarin de onvermijdelijke romantiek haast voortdurend achter zich moet kijken uit vrees voor de fatale dolksteek. Er zit een zekere dreiging in de plaat, een onrust die fraai contrasteert met de ruimte die de instrumentatie laat. Men heeft weerstaan aan de verleiding om elk hoekje van het spectrum te vullen. Het gevoelen primeert op de constructie: eens te meer Waris is daar een geknipt voorbeeld van, of het daaropvolgende Turbulentie, een ijzingwekkende achtervolgingsscène. Composities en arrangementen berusten, op één van Peter Verdonck (saxofonist, lesgever, hedendaags componist van stand, Thelema Trio en The Rhythm Junks…Zie verder het Muziekcentrum) na, alle bij bassist Joris Vaninckenroye. We kennen Aranis niet, maar we hebben ons laten wijsmaken dat deze opvolger een hele stap voorwaarts betekent. Ook dit gezelschap bouwt intussen een stevige live reputatie op, maar dat hebben we nog niet kunnen vaststellen: onze vele ‘pogingen’ om hen te zien te krijgen tijdens de gevulde cd presentatie toer, zijn door stom ongeluk op niets uitgelopen. Op de site (*) blijkt dat er niet veel optredens meer in het verschiet liggen (tenzij in ’t kort in Portugal!) Aranis bereidt immers een nieuwe tournee voor, Songs from Mirage, voor het najaar. De groep schakelt daarvoor zelfs drie zangeressen in. Alle info op www.aranis.be . Titels zeggen weinig maar wij hebben het voor het van goeie ideeën barstende Looking Glass, het redelijk maffe Trog en het afsluitende, aan Philip Glass refererende Mythra (altijd een…referentie!) En Waris, Bart Maris nog aan toe!

 

(*) Site met de leuke groepsvoorstelling (ieder schrijft zijn eigen ‘leutige’ bio…We lezen ergens dat iemands lievelingsplaat de briljante Oriental Bass van Spaanse Fransman Renaud Garcia-Fons is, man die we nog persoonlijk kennen van zijn dagen bij de famille de scène van Angélique Ionàtos  in zo’n muzikale smaak kunnen we inkomen!!!) 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s