Ben je uit op muzikaal avontuur, ben je tuk op zoekplaatjes en op het ontrafelen van invloeden zit met het accuraat getitelde ,,Soundmanifest” van Ballroomquartet helemaal goed.

 

BALLROOMQUARTET, Soundmanifest, BQ 2007 002 ( www.ballroomquartet.com )

 

Sinds een tiental jaar grossiert Vlaanderen in formaties die vaak lang uitgesponnen stukken instrumentale muziek voortbrengen, opgebouwd met kunstig aan- en ineengevlochten passages en thema’s in diverse tempi, stijlen en invloeden. Er is meestal geen zang en als er wel menselijke stemmen te horen zijn, dan gaat het om vocalises, een loslopend lijntje (dààr, Maradona!), tekstflarden of een keertje zelfs een imaginaire taal zoals bij Troissoeur. Het is, voor zover we dat juist inschatten, allemaal begonnen met Die Anarchistische Abendunterhaltung (kortweg DAAU) In Nederland kende men al veel langer groepen als Flairck, maar dat stamt wel degelijk uit een vorige generatie en dat valt daarom niet echt te vergelijken. Trouwens, onderling hebben die Vlaamse gezelschappen, ondanks een occasionele overlapping van de bezetting, ook duidelijk onderscheiden kentrekken, waardoor ze alle een eigen identiteit konden of kunnen voorleggen. Die identiteit hebben ze uiteraard niet verworven door een specifieke worteling, gezien het eclectisme, maar wel door een groot technisch meesterschap (instrumentbeheersing, arrangeerkunst) en dito kennis van wat er in de muziek te koop is, van klassiek over volks en folk naar pop en rock, en alles daartussenin. Wat ze nog gemeen hebben is het enthousiaste gemusiceer, de honger om creatief te zijn, en da’s onveranderlijk mooi. We vermelden Ambrozijn (tijdelijk op non actief gezet, wegens de vele nevenprojecten der groepsleden Wouter Vandenabeele, Wim Claeys en Tom Theuns), Ball des boiteux, GOZE/GÖZE (met Wim Claeys) en eigenlijk ook Olla Vogala (met het immense talent en de bezieling van Wouter Vandenabeele; fraaie nieuwe cd Marcel met poëzie van Gerardt ’t Zand en engelenzang van Soetkin Baptist, ondertussen volkomen onterecht berucht omwille van Oh Julisi na Jalini) en Aurélia (met Tom Theuns), want er opereren uiteraard ook formaties in de periferie van wat we beschreven hebben.

Ballroomquartet begon in 2001. Soundmanifest is ,,nog maar’’ hun tweede full cd, na Surfing Sufi (2004) maar ze hebben ook een aantal singles, een mini-album en zijn ook te beluisteren op een aantal compilaties (o.a. van Klara en Poppunt) Het bijzondere aan Ballroomquartet is het brede veld van muziekjes die ze bestrijken: Soundmanifest is een orkaan van invloeden die in een razende mix over je heen walsen. Daarbij durven ze de akoestische instrumenten te koppelen aan elektrische bas en allerlei soorten elektronisch spul als analoge synthesizers, vocoders en zelfs theremins. Het stemmenwerk van accordeonist Rony Deprins (ook de wizzard van de ijzerwinkel) en Andries Boone (mandoline en viool; met Limbrant bezig aan een fraai parcours binnen de volksmuziek in de strikte zin van het woord, volledig het andere uiterste!) zorgt voor nog meer vervreemding. Kans om daarbij stil te staan krijg je niet want het jakkert onbarmhartig voort. De fijnzinnige humor (o.a. in Sideshow Freakcircus) maakt het allemaal wat lichtvoetiger. Jasper Hautekiet, ook al steunpilaar van die fabuleuze The Rhythm Junks, zorgt voor de bassen terwijl David Vertongen een waaier aan slagwerk bewerkt (incluis de piano)…Het is allemaal stevig gemixt en geproduceerd. Ik vraag me af hoe ze dit live weergeven, maar eerdere concerten van het Ballroomquartet stellen ons gerust. Wie songs zoekt in de klassieke zin of muziek met roots vindt hier niet zijn gading. Ben je uit op muzikaal avontuur (Quasimodo is zo’n durver), ben je tuk op zoekplaatjes en op het ontrafelen van invloeden (probeer eens The Way To The Top!) zit met het accuraat getitelde Soundmanifest helemaal goed. En maak je een film, dan is Ballroomquartet onbetwistbaar een optie. Niet noodzakelijk een prent met jachtige achtervolgingsscènes…Het mag ook een horrorprent zijn, of iets meer contemplatief, zoals Alabama Tripping en Tranquilizer bewijzen. Het voorlaatste nummer, 8 Minutes With Walter, voert deze geslaagde cd tot een climax.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s