Gavin Bryars verklankt sonnetten van Shakespeare en Gavin Friday steelt de show…

 

Gavin BRYARS met,, Nothing Like The Sun –  The Sonnet Project’’ in de HA’ndelsbeurs op de Kouter te Gent op donderdag 13 december 2007.

 

,,Nothing Like The Sun – The Sonnet Project’’ is de vrucht van de samenwerking tussen Opera North Projects en het Royal Shakespeare Company (RSC) Complete Works Festival. Dit was onderdeel van de haast bovenmenselijke taak die de RSC zich gesteld had om in één jaar tijd alle werk van William Shakespeare te brengen. De toneelstukken boden al de nodige problemen. Maar wat gedaan met de gedichten? Na rijp beraad besloot men oorspronkelijk hedendaagse componisten te laten inspelen op de openhartige, zelfs gevoelsincontinente Sonnetten van grote William. Grandioos idee, waarbij Gavin Bryars meteen het voortouw nam en de globale compositie op zich nam. Dat zal de initiatiefnemers als…muziek in de oren hebben geklonken. De Brit Bryars, begonnen als jazz bassist, hoeft nauwelijks nog voorgesteld na The Sinking Of The Titanic (’69) en het hoogst merkwaardige repetitieve Jesus’ Blood Never Failed Me Yet (’71), dat diverse versies zou kennen, tot en met een spraakmakend ,,duet’’ toe van de in rook opgegane zwerver met Tom Waits (CHECK THIS ONE OUT!!!) U hoort die beide werken te kennen, maar de man heeft sindsdien een berg composities geschreven en opgenomen (zie www.gavinbryars.com ) Van de muzikant-componisten die elk één Sonnet uitkozen voor het eerste deel van het werk was enkel Gavin Friday present (de andere zijn Natalie Mechant, de Zuid-Afrikaanse componiste Mira Calix, Nico Muhly/Anthony ‘And The Johnsons’ Hegarthy en Alexander Balanescu, bekend van het Arditti Quartet en later het eigen Balanescu Quartet; Bryars koos de Sonnetten voor het tweede luik) Friday zagen we gespreid over een kwart eeuw diverse malen, met de Virgin Prunes, met Maurice Seezer (die fantastische afsluiter van het Brugse Cactus Festival!) en nu in deze constellatie.

Het werk werd twee maal opgevoerd in de HA’ndelsbeurs, de eerste maal op woensdag 12/12. Wij waren enkel de donderdag aanwezig. Nothing Like The Sun werd genoemd naar de eerste regel van Sonnet 130 (,,My mistress’ eyes are nothing like the sun…’’) Ook Sting heette zijn wellicht beste plaat aldus. Het ambitieuze werk valt uiteen in twee delen: in het eerste stuk zoals gezegd de vijf ,,uitgelezen’’ sonnetten, gebracht in zeer diverse setting, met wendingen die we van Bryars kennen maar door de grote variatie erg bekoorden. Telkens droeg acteur Dale Ripley de gedichten voor in beste Shakesperiaanse traditie. Daarna kwam de herhaling hiervan door het orkest en de zangers. Vier maal namen doorwinterde sopraan Anna Maria Friman en tenor John Potter die taak voor zich. Beiden werken al jaren samen met Bryars, in diens Gavin Bryars Ensemble, en Potter maakte zelfs deel uit van het Hilliard Ensemble. Niks aan te merken op de orchestrale uitvoering (piano en directie John Holmes, (bas)klarinet, gitaar, percussie + vibrafoon + marimba, twee altviolen, cello en de bas in handen van Gavin Bryars zelf) en in wezen ook niet op de zang. Maar toen Gavin Friday opkwam voor ,,zijn’’ Sonnet, nummer 40 (,,Take all my lovers, my love, yea take them all’’), hing er plotseling elektriciteit in de lucht: Friday zoog meteen alle aandacht naar zich toe, met zijn  punky uitzicht en zijn broeierig intense, welhaast dreigende zegging. Wat een charisma!

We waren wat blij te merken dat de Ier het hele tweede deel aanwezig zou zijn. Dat werd een suite van acht sonnetten, eerst voorgedragen door Friday, iets ,,retorischer’’ dan voor de pauze en daarom niet meer zo verpletterend, daarna gezongen door tenor en/of sopraan. Iets minder variatie in de muzikale uitvoering. Men kon zelfs enige langdradigheid bespeuren, zeker vergeleken met de gloed die telkens weer uit de Sonnetten oprijst. Maar Bryars stuurde zijn werk uiteindelijk toch elegant én beslist naar een bijzonder sterk einde in het parlando van sonnet 164. We wachten dan ook met belangstelling uit naar de opgenomen versie van ,,Nothing Like The Sun’’. Hoe dan ook een verzorgde productie, want komende van het gereputeerde RSC! Wat we hier nog misten, was de begeleidende film die te zien was op 26/02/07 in het Courtyard Theatre in Stratford-On-Avon, de thuis van de RSC. Architect, theatervrouw en cineaste Pippa Nissen was hiervoor verantwoordelijk. We vonden niets hierover op haar site (www.pippanissen.com), maar merken dat haar werk van zeer hoog gehalte is. Hopelijk zal die prent dan ook bij de cd als DVD geleverd worden. (Antoine Légat; 18 12 07)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muziek en poëzie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s