Chuck Prophet in de ABClub 17/19

Chuck PROPHET & MISSION EXPRESS in ABClub Brussel op woensdag 17 oktober 2007 (dit stuk is een aanvulling op ons verslag van dezelfde band in N9 Villa Eeklo op vridjag 5 oktober)

We zagen Chuck Prophet & Mission Express opnieuw op hun 22e en laatste concert van de Euro toer, op 17 oktober in de Brusselse ABClub, voor zo’n honderd man ditmaal, maar zonder support. Het optreden was daardoor langer. Op de drie bissen na was er toch veel omgegooid, uiteraard aan toegevoegd, maar ook weggelaten. A Woman’s Voice kwam nu wel aan bod, net als Age Of Miracles. Ook een opvallende extra was Spanish Stroll, jawel, de klassieker van Mink De Ville. De set gaf een al bij al iets rustiger indruk, met minder pieken, maar hij won daardoor aan sfeer. Er hing af en toe zelfs een soort melancholie in de lucht, die goed past bij zo’n ,,laatste” optreden. Opmerkelijk was dat de songs vaak enigszins verschilden van uitvoering, bewijs dat er ruimte tot improvisatie is ingebouwd, niet zo frequent bij de gedresseerde aapjes uit de rockmiddens. Het viel o.a. op bij Summertime Thing waarin tweede gitarist James De Prato veel speelruimte kreeg. Al bij al leverden Chuck en band opnieuw een bewijs af van een voor dit genre indrukwekkende muzikaliteit. We bedoelen muzikaliteit, niet virtuositeit: Prophet mag dan wel een topgitarist zijn, alles blijft ten dienste van zijn song. Stephanie Finch is dan weer erg beperkt als muzikant, maar weet dat ook en vult dan ook sober maar gepast in. De Prato en ritmesectie leveren constant schitterend werk, maar blijven strak in functie van de protagonisten. Mislukte anekdotiek als intro op een weer zalig Would You Love Me?, maar de onvermijdelijke cd verkoop kreeg wel een leuke teaser: ,,Ik zag in ’85 Townes Van Zandt. Na het optreden stelde ik tot mijn grote verwondering vast dat de man zijn eigen platen verkocht. Dat leek me toen zo ongelooflijk dat ik dacht: IF I EVER DO THIS, SHOOT ME!” Nou! 

O ja, er was nog een coda: Chuck kwam solo met akoestische weer even op voor een uitsmijter. Louter ontroering bij Heart Breaks Like The Dawn (vergeten parel uit Balinese Dancer): je kon een muis horen vallen, of zoiets. Who put the rock in the roll? YOU DID, Chuck! Snel weerkomen en voor veel méér volk!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s