Evalyn Parry, spoken word fenomeen en singer-songwriter uit Toronto

Ook dit kan u vinden op www.folkroddels.be . We hebben er hier nog een paar namen van Canadese lichtjes geschifte maar klasserijke vrouwelijke artiesten aan toegevoegd.

 

 

Evalyn PARRY / dubbel cd Small Theatres (Borealis Records BCD181) + DVD Live At Lula (Borealis Records BDVD002; verdeling Parsifal) (www.borealisrecords.com ; www.evalynparry.com )

 

De Canadese Evalyn Parry kwam ons ter ore ten tijde van haar tweede cd,  een ,,onwijs gaaf plaatje voor wie houdt van…kleinkunst’’ mochten we toen vaststellen. Unreasonable (2004) bleek inderdaad een openbaring, want Parry werpt zich op als een eersteklas woordkunstenares, het soort dat geen blad voor de mond neemt, zegt waar het op staat en daarvoor beschikt over alle wapens nodig om je kwaad te doen worden of te laten dromen, nadenken of lachen: een scherpe en opmerkzame intelligentie, een grillige fantasie en vermogen tot associatie, een grote verbale gevatheid en precisie, een rijk palet aan humoristische technieken, inclusief een grote mate aan gezonde zelfspot. Bàkken lef heeft ze, die Evalyn. Ze komt onomwonden uit voor haar gay zijn uit die ze op alle mogelijke wijzen weet te belichten. Op haar site lees je ,,Gay Parry’’, een sublieme woordspeling op ,,Gai Paris’’ waar de Amerikanen in vorige eeuw zo dol op waren. Maar ze heeft nog andere troeven: als actrice heeft ze een eigen gezelschap (Independent Auntie) wat de spoken word performances duidelijk baat bij brengt. Zoals bij alle goeie songschrijvers is haar directe Umwelt een rijke inspiratiebron, maar de in Toronto opgegroeide lesbienne uit een Britse vader en een Amerikaanse moeder beperkt haar verhaaltjes beslist niet tot Canada. Haar reizen doorheen de VS hebben hun sporen nagelaten. Alles bij mekaar maakt haar wereldburger met geweten. Niets is veilig of heilig. Zowat elk knotsgek idee weet ze uit te werken tot een song. Zo is een reclame van Always aanleiding tot een magistrale sketch (zie de live DVD) Van al die lof is de nieuwe, dubbele Small Theatres weer een intussen derde exponent. Small Theatres is een tien song cd plus een spoken word cd met zes lillende brokken spraakwaterval. Vreselijk veel verschil is er niet tussen beide, op het parlando van de tweede cd na, want de eerste is sober met haar kleine band ingespeeld en op de tweede zijn een aantal nummers ook al voorzien van een minimale begeleiding. We willen de vele verrassingen die de beide cd’s bieden niet verklappen: het valt te ontdekken, gespreid over meerdere beluisteringen. Een degelijke kennis van het Engels is misschien een vereiste, maar met behulp van de songteksten in het boekje en de spoken word lyrics op de site kom je al ver. De songs zijn soms rechtlijnig en direct begrijpelijk zoals Radio en Please Stop Following Me, wat niet belet dat ze bijzonder fraai gedraaid zijn. Soms zijn ze heuse story telling die je meezuigen in een enigszins bizar, maar boeiend universum, zoals in Sailor (denk hierbij aan The Wreck Of The Edmund Fitzgerald van Gordon Lightfoot!), Another Mystery of het magistrale Honey. De tweede cd begint met een draai om de oren: 14 (For December 6) gaat over het volstrekt overbodige drama dat in ’89 plaatsgreep in de Polytechnische School van Montreal. Parry blijkt ook heel wat regelrechte woede in zich te hebben. De veertien vermoorde vrouwen brengen haar tot een soort veertien punten programma voor vrouwen…dat ze meteen zelf weer op de helling zet, want je hebt als vrouwen geen ,,programma’’ nodig om jezelf te zijn! Doet het je denken aan Ani DiFranco? Yep. Die komt dan ook aan bod in het volgende stuk, Once In a Blue Moon, dat je ook op de DVD Live At Lula als performance vindt. Evalyn pikt ergens in de States een conversatie op waarin Ani een rol speelt, maar waaraan ze allerlei bedenkingen koppelt, schijnbaar van de hak op de tak, maarrr…Zo makkelijk kom je er niet van af! Bottle This!, een rap begeleid door onder vooral…ritmisch vallende waterdruppels, doet je dan weer nadenken over, jawel, het water van deze wereld: zo heb je dit onderwerp misschien nog nooit bekeken? Maar het hoogtepunt van deze tweede cd lijkt wel Love In The Greater Toronto Area Takes Public Transportation, waar ze de ontdekking van haar eigen seksualiteit en identiteit koppelt aan halteplaatsen in het openbaar vervoer van haar stad. Goed letten op de ,,vijfde halte’’: kort maar hilarisch! Volop humor en zelfrelativering ook in The Anne In My Mind en het aan Tom Waits schatplichtige My ‘’Swedish’’ ‘’Roommates’’.

De J Lo’s en Christina Aguilera’s van dit ondermaanse kunnen op beide oren slapen: Evalyn Parry is op podium totaal geen concurrentie voor hen, op geen enkele manier. Dat bewijst de DVD Live At Lula zwart op wit, letterlijk dan. Maar je krijgt er andere dingen voor in de plaats die de voornoemde diva’s misschien niet eens kunnen bevatten, laat staan bedenken en uitvoeren. Veertien songs met haar trouwe band en, opgehangen aan een haak, haar fiets op de achtergrond. Verder een paar performances, een kort maar doelgericht interview, een bio en slides, het volstaat om een volledig portret te schetsen van deze volstrekt eigenzinnige artieste, waar Canada toch wel in grossiert (waar plaats je anders Joni Mitchell, Jane Siberry, Mary Margaret O’Hara, k d lang, in mindere mate Sara McLaghlan en Loreena McKennitt…?) Het concert begint meteen met een spraakverwarring. Iemand vroeg naar ,,that song about wedding bells’’. Dat blijken dus Warning Bells te zijn. Parry swingt niet (onze tuinhark doet dat beter),  Parry croont niet (maar is toch een heel eind beter dan onze kat) edoch ze is verbaal en op haar eigen manier ook visueel zeer prettig gestoord, zeg maar volledig mesjogge in Walking Song, het al vermelde Always of Calorie Power. Wat te denken over Requiem For A Civic, als haar auto (Dumpty the Honda! Je geeft je wagen toch een NAAM, niet?) ,,de geest geeft’’ in een New Yorkse parkeergarage? De garagist die de ,,dood’’ van het vehikel vaststelt, heeft ook wel snel door dat er wat schort in de bovenkamer van die zotte Canadese! Met Orange Alert, hilarisch maar tegelijk doodernstig, stelt ze dan weer de boosaardige politiek (,,Zaai terreur en heers’’) van de Amerikaanse president –we vergeten zijn naam altijd- op schrijnende wijze aan de kaak. Daar stelt ze dan weer ontroerende poëtische momenten tegenover: Radio (zie boven) en het sprookje The Stone And The Bumblebee zijn pure vertedering. Wie zich kan inleven in het heelal volgens Evalyn Parry, is uren zoet met het ontrafelen van de ingenieuze vondsten. (02 10 07)

 

P.S. Het zit in de familie: haar jongere broer is lid van The Arcade Fire!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Theater en Muziek. Bookmark de permalink .

3 reacties op Evalyn Parry, spoken word fenomeen en singer-songwriter uit Toronto

  1. Unknown zegt:

    To the global wow gold the cheapest wow power leveling under the cheapest single-site!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s