Samen de mist in…

 

Mist (Koortsdroom II)

———————

 

*Soms zie ik je bij valavond

over de velden zweven

benen in de mist

elegant en beslist,

je haar hoog in een dot.

Ik zie je schrijden

over beemden waar geen mens

stappen kan,

dwars over grachten

door prikkeldraad heen

met de gouden tred

waarmee je op me toeliep

met weer eens

een briefje voor mij.

 

(*Je zelfverzekerde glimlach

voorspelde weer een schrijfsel

vol wonderlijke bedenkingen.

Toen mocht je niets laten blijken

en ik evenmin

maar eigenlijk wilden we

in mekaars omhelzing verzinken

om nooit meer nooit meer

los te laten…)

 

*Maar als je dan over het kanaal zweeft,

weet ik dat de koorts

me weer te pakken heeft,

de koorts die maakt dat ik je

heel soms

over akkers en kanalen zie zweven.

 

*DAN GA IK DE MIST IN

en hoop ik nooit meer

weer te keren,

want waar ik je zoek

kan jij niet zijn,

en waar jij bent,

mag ik niet zijn.

 

*Soms zie ik je

over de velden waren

en dan weet ik niet meer

waarom

we niet samen de mist ingingen,

waarom we mekaar niet trouw konden

blijven

,,TOT HET LEVEN ONS SCHEIDT”…

 

Soundtrack: Madeleine (Paolo Conte: ,,Tanto, io capisco tanto il tatto delle tue mani e la canzone perduta e ritrovata come un’altra, un’altra vita…Ik begrijp alleen maar de aanraking van je handen, het verloren en weergevonden lied zoals een ander leven’’) 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Poëzie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s